اينكه حسن روحاني تا چه حد در عملكرد خود موفق بوده، نيازي به تحليل ندارد و وضعيت نامناسب كشور جوابگوي همه اين مسائل است ولي اينكه افرادي مانند قاليباف و رئيسي كه خود نيز از مسئولان و مقامات ارشد اين كشور هستند، بخواهند ديگران را متهم كنند بسيار جاي تاسف و تامل است و بايد پرسيد پشت پرده آن چيست.

با اعلام جلسه چند روز گذشته مشخص شد كه اين طيف بي‌شك برنامه‌‌هايي براي آينده ايران دارند.

بعد از خبري شدن اين جلسه، دبیرکل محسن پیرهادی، دبیرکل جمعیت پیشرفت و عدالت براي توضيح درباره دلايل شكل‌گيري اين نشست گفت كه جلسات رئیسی و قالیباف در قالب گعده‌های دوستانه سال‌هاست که ادامه دارد.

در اين روزها و با توجه به فعاليت‌هايي كه شخصيت‌هايي مانند قاليباف يا رئيسي در دستور كار دارند، بي شك اين دو شخصيت برتر در جريان اصولگرا نيت‌هايي براي رسيدن به كرسي‌هاي قدرت در قواي سه‌گانه دارند. با توجه به قدرت‌نمايي ابراهيم رئيسي در انتخابات 96 و راي 16 ميليوني كه اين طيف به خود اختصاص دادند، اين شوق در دل آن‌ها ايجاد شده است كه به راحتي مي‌توانند آراي مربوط به قوه مقننه را به دست آورند و اگر قرار است لاريجاني از پارلمان خارج شود و به فكر پاستور باشد، محمدباقر قاليباف بهترين گزينه براي رياست بهارستان است.

فردي كه جريان‌هاي مختلف حتي اعتدالگراهايي كه ريشه‌سياسي خاصي ندارند نيز به او رو مي‌آورند و به نوعي يكي از قوا را در نبود علي لاريجاني تسخير مي‌كنند و در اين صورت اگر بدنه مجلس نيز چندان با تفكر آن‌ها همخواني نداشته باشد، رياست كه در يد آن‌ها باشد، مي‌توانند به هدف خود برسند.

از طرف ديگر به گفته و ادعاي برخي جريان‌هاي سياسي در آينده و بعد از آنكه مهلت رياست آيت‌ا... لاريجاني بر قوه قضاييه به پايان رسيد، ابراهيم رئيسي، كوچي از آستان به دستگاه قضا خواهد كرد و با اين شيوه دو قوه در اختيار اين جريان و تفكر قرار مي‌گيرد.

با اين وجود اگر اصلاح طلبان و آن طيفي كه با تفكر قاليباف و رئيسي مخالف هستند نيز به علي‌لاريجاني در انتخابات 1400 فكر كنند، باز در مسير موفقيت دو راي از سه راي قواي كشور در اختيار كساني است كه از سال 92 زخمي آرا و تصميمات مردم هستند و اين فرصتي است براي رسيدن به اهداف خود و حتي پاكسازي مسائلي كه در اين سال‌ها با تفكرشان همخواني نداشته است.