پارسا

انگار اگر بعضی از مسولین ما حرف نزنند می گویند لکنت زبان دارند و مسئول نیستند. در همین دشتستان خودمان از مدیری که میفرمود ما چهل سال پیش در شهر دیر مصرف آب مان دو دله 18 کیلویی بوده تا مقصر بی آبی را خود مردم جلوه دهد. یا فلان مدیری که می گفت برای ثبت نام فرزندتان ریالی نباید پرداخت کنید. یا در این بی آبی که خواجه حافظ شیرازی هم کمبود آب را حس کرده  تا نماینده ای که فرمود من از بی آبی در فلان حوزه انتخابیه مطلع نیستم. در عجبم که بعضی حرف های صد من یه غاز را دولتی ها و در راس آن، آقای رئیس دولت قبل از قبلی  هم با زبان کودکانه  گفت آن ممه را لولو برد و برای خرید گوجه ی سالادتان بیایید سر کوچه ی ما، چون بسی ارزان است. ادبیات میرسلیمی و میرقایدی و میر محسنی هم بماند که ریال ما تبدیل شود به قویترین واحد پول منطقه. عاقبت بخیر، ریال ما که خودش پول خردِ تومان است . از خیر آن یکی بگذریم که افاضات فرمودند : دو وعده غذا بخوریم  یکیش هم "اِشکنه" باشه ، برو به جهنم ، برو بمیر ، به درک اسفل السافلین و "خودت  بمالش" هم پیشکش. اما در این عصر تکنولوژی و ارتباطات ، واقعا لنگ بپوشیم و نان خشک تلیت چای کنیم و سه وعده، آنهم اندکی شیرین را کجای دلمان بزاریم. آنهم گوینده کسی باشد که مظهر یقه سفیدی باشد و کاخ نشین و بغل دست سعدآباد نشین

به روح برجام و به اعتبارِ سکوتِ سلطان سکوت قسم ، سلطان  درست می گفت که : حرف هایی که من نمیزنم ارزشش بالاتر است از حرف هایی ست که بقیه میزنند
 
اینجاست که باید زیر این جمله ناب نوشت...
جبران  ولایتی جبران
یا
جبران میرسلیم جبران یا

حتی جبران  سرلشکر جبران