1. «وقت این کار را ندارم»

وقتی رئیس تان از شما می خواهد کاری را انجام دهید هیچ دلیلی وجود ندارد که به او «نه» بگویید. حتی اگر سرتان شلوغ باشد چون مشغول پروژه های دیگری هستید و فکر می کنید زمان کافی برای انجام همه ی این کارها را ندارید، از رئیس تان بخواهید تا به شما در اولویت بندی وظایف تان کمک کند تا بدانید کدام یک را باید اول انجام دهید. به این ترتیب رئیس تان متوجه خواهد شد که شما کارمندی با نگرش مثبت هستید.

2. «تقصیر من نبود. تقصیر همکارم بود»

از این شیوه ی خائنانه و کودکانه برای سرزنش کردن دیگران پرهیز کنید. اگر مقصر نیستید علت آن را برای رئیس تان توضیح دهید. هرگز نباید به هیچ یک از همکاران تان خیانت کنید، به ویژه اگر تقصیرکار خود شما هستید. اگر رئیس تان متوجه شود که مکررا در مورد هر مسأله انگشت اتهام را به سوی دیگران نشانه می گیرید، ممکن است تصور کند کسی که سزاوار سرزنش است خود شما هستید.

3. «دنبال کار جدیدی می گردم»

البته همه ی کارفرماها می دانند که بعضی کارکنان شان به دنبال شغل جدیدی می گردند، اما این مسأله با زمانی که کارفرمایتان دقیقا بداند شما به دنبال کار هستید متفاوت است. در یک دنیای ایده آل، شما باید بتوانید به رئیس تان اطلاع دهید که در حال حاضر دنبال کار جدیدی می گردید؛ اما حقیقت آن است که اغلب کارفرماها این مسأله را یک تودهنی تلقی می کنند. بهتر است زمانی که کار جدیدتان را پیدا کردید، دو هفته پیش از استعفایتان او را مطلع کنید.

4. «نمی دانم چطور باید این کار را انجام دهم»

اگر رئیس تان وظیفه ای به شما محول می کند اما مطمئن نیستید دقیقا چطور باید این کار را انجام دهید، به طور قطع نباید بگویید که هیچ ایده ای برای انجام آن ندارید. در عوض، از رئیس تان بخواهید شما را راهنمایی کند که چطور می توانید این کار را شروع کنید (برای مثال، آیا از همکاران تان کسی می تواند آن را به شما آموزش دهد؟ یا در اینترنت خودآموزی وجود دارد که بتوانید از آن استفاده کنید؟). با این کار بدون آنکه اقرار کنید اطلاعات کافی درمورد وظیفه ی محول شده ندارید، می توانید نشان دهید که آماده و علاقمند به یادگیری هستید.

5. «وضعیت مالی بدی دارم. به حقوق بیشتری نیاز دارم»

این به معنای آن نیست که هرگز نباید از رئیس تان درخواست افزایش حقوق داشته باشید، اما زمانی که در مورد افزایش حقوق تان وارد مذاکره می شوید هرگز نگویید که به دلیل مشکلات مالی به حقوق بیشتری نیاز دارید. این کار رئیس تان را مجاب نمی کند. زمانی که قصد دارید درخواست افزایش حقوق کنید، از موفقیت های شغلی تان به عنوان مدرکی برای مجاب کردن رئیس تان استفاده کنید و زندگی شخصی تان را در این مسأله دخیل نکنید.

6. «رئیس قبلی ام این کار را اینطور انجام نمی داد»

به طور قطع مایل نیستید رئیس تان شما را با کارمند سابقش که در پست شما بود مقایسه کند و این مسأله در مورد رئیس تان هم صدق می کند. علاوه بر این، ممکن است رئیس تان تصور کند تنها به یک شیوه می توانید عمل کنید، قادر نیستید خود را به خوبی با تغییرات سازگار کنید و انعطاف پذیر نیستید. این مسأله می تواند منجر به آن شود که از پروژه ها و مأموریت های جدید کنار گذاشته شوید چون از قرار معلوم توانایی مدیریت تغییرات را ندارید.

7. «کارم تمام شده. امروز زودتر می روم»

اگر وقت دکتر دارید و می خواهید زودتر محل کارتان را ترک کنید ایرادی ندارد. اما هرگز نباید به دلیل آنکه کارتان زودتر تمام شده و دیگر کاری برای انجام دادن ندارید از رئیس تان بخواهید که زودتر بروید. مدیران مایلند کارکنان شان ابتکار عمل داشته باشند، بنابراین اگر در ساعات کاری تان وقت خالی ای دارید می بایست به دنبال آن باشید که چه پروژه های جدیدی وجود دارد که می توانید در آن ها شرکت کنید.

8. «بی حوصله ام»

شما برای آنکه در محل کارتان ثمربخش باشید و مشتاقانه کار کنید حقوق دریافت می کنید و این وظیفه ی رئیس تان نیست که راهی برای جذاب تر شدن کارتان پیدا کند. به جای آنکه بگویید بی حوصله اید، داوطلب شوید که پروژه ی جدید و جذابی را به دست گیرید یا از رئیس تان بخواهید وظایف بیشتری به شما محول کند.

9. «خسته ی مهمانی دیشبم»

اگر رابطه ی نزدیک و دوستانه ای با رئیس تان دارید، شاید تصور کنید ایرادی ندارد درباره ی مهمانی دیشب تان با او صحبت کنید، اما اینطور نیست. اگر این اتفاق مکررا بیفتد و چند دقیقه ای دیر به سرکارتان برسید، ممکن است رئیس تان تصور کند تأخیر شما مربوط به مهمانی هایتان است. همیشه به خاطر داشته باشید که هر قدر هم که رابطه ی صمیمانه ای با رئیس تان دارید، او همان کسی است که درباره ی افزایش حقوق، ترفیع مقام و پاداش هایتان تصمیم گیری می کند.

منبع: وب‌سایت روزیاتو