به هر کشوری سفر کنی و از هر ملتی بپرسی پاسخشان نسبت به منافع ملی تقریبا یکی است. «منافع ملی» را می توان ناموس یک ملت دانست که هر فرد غیرتمندی نسبت به حفظ و تقویت آن احساس وظیفه می کند. مردم این سرزمین در طول هزاران سال در شادی و غم و شکست و پیروزی و ... با هم بوده اند و همه ما چون نیاکان خود در اعتلا و سربلندی و پیشرفت آن مسئولیت داریم.

از طرفی در کشور ما «منافع مذهبی و اسلامی» به منافع ملی ما هویت، معنا و جهت بخشیده است. در واقع منافع ملی و اسلامی ما عجین شده اند.

در برهه ای مشروطیت و در برهه ای دیگر ملی شدن نفت از شاهکارهای ملت بزرگ ایران است. اگر از پیروزی انقلاب اسلامی بگذریم، بزرگ ترین بزنگاه و امتحان سرنوشت ملت ایران که چون آفتابی برای نسل های بعد خواهد درخشید، همین ایستادگی و بهایی است که برای حفظ استقلال و دستیابی به انرژی هسته ای می پردازد، ملت ما تحمل همه سختی ها و ناملایمات را در عمل نشان داده است، اما بوی تعفن اختلاف و کشمکش ها آن هم مانند آنچه در چهارمین روز دهه فجر انقلاب، 15 بهمن، در مجلس گذشت را ندارد.

به دنبال یافتن مقصر حادثه نیستیم، اما جناب رییس جمهور اگر واقعا به هر دلیل صلاح نمی دانست ماجرای فیلم آقای مرتضوی و فاضل لاریجانی را از مراجع قضایی پیگیری کند، با توجه به امکان حضور دیدار با مقام معظم رهبری می توانست فیلم را به ایشان تقدیم کند؛ قطعا در هر صورت برگ برنده و امتیاز بیشتری نصیب او و ملت می شد و نتایج ارزنده تری به دست می آورد.

از طرفی هیاهوها و جنجال ها فضای مجلس و کام ملت را تلخ نمی کرد.

در طول این هفته تحلیل ها و تفسیرهای زیادی در رسانه های داخلی و خارجی مطرح شده و هر یک از زاویه ای بدان پرداخته شده اند، اما قطعا اگر این بساط اختلاف افکنی در کشور و آن هم در شرایطی که حلقه تحریم ها و فشارها بر مردم تنگ تر می شود جمع نشود و دو سوی ماجرا به منافع ملی توجه نکنند، متاسفانه باید گفت آتش این دود دیری نخواهد پایید که زبانه خواهد کشید. /م