برترین‌ها- ترجمه از الهام مظفری: در سال ۱۹۵۱ جیمز هریسون ۱۴ ساله از استرالیا بعد از عمل جراحی برداشتن ریه‌اش به هوش آمد و سه ماه در بیمارستان بستری بود. هریسون در این دوران سخت فهمید که زندگیش را مدیون خون زیادی است که به او منتقل شده و همان جا قسم خورد که خونش را اهدا کند. اما طبق قوانین استرالیا باید ۴ سال صبر می‌کرد تا به سن قانونی اهدای خون برسد. او سر قول خود ماند و ۶۰ سال به طور منظم خونش را اهدا می‌کرد و جان میلیون‌ها نفر را نجات داد. 

 

 

مدتی بعد از اهدای خون، پزشکان دریافتند خون او می‌تواند یک مشکل مرگبار را حل کند. تا سال ۱۹۶۷ در استرالیا هر سال هزاران نوزاد می‌مردند و پزشکان علت آن را نمی‌دانستند. بچه‌های زیادی سقط می‌شدند و نوزادان زیادی با آسیب مغزی به دنیا می‌آمدند. اکنون می‌دانیم که علت این چیز‌های وحشتناک بیماری ریسوس است که در آن خون زنان باردار به سلول‌های خون جنینشان حمله می‌کند.

 

 

ریسوس (Rhesus) زمانی اتفاق می‌افتد که Rh خون مادر منفی، اما Rh خون جنین داخل رحمش مثبت باشد. اگر مادر به خون Rh مثبت حساس شده باشد، پادتن‌هایی تولید می‌کند که سلول‌های خون کودک را از بین می‌برد. پزشکان فهمیدند پادتن نادری در خون هریسون وجود دارد و در دهه ۱۹۶۰ از آن برای ایجاد آمپولی به نام روگام استفاده کردند که مانع ایجاد پادتن RhD در مادران Rh منفی می‌شود.

 

 

حداکثر ۵۰ نفر در استرالیا این پادتن را دارند. هر کیسه خون ارزشمند است، اما خون هریسون فوق العاده است چون همه آمپول‌هایی که در استرالیا ساخته شده از خون او آمده است، بیش از ۱۷ درصد زنان استرالیا در خطر هستند و بنابراین جیمز به نجات جان افراد زیادی یا به طور دقیق‌تر  ۲.۴ میلیون نفر کمک کرده است.

 

 

جیمز هریسون که با لقب «مرد بازو طلا» شناخته می‌شود ۱۱۷۳ واحد پلاسمای خون اهدا کرده است. خود آقای هریسون می‌خواهد اهدای خون را ادامه دهد، اما سن او بیش از حد مجاز اهدای خون شده و برای حفظ سلامتش این اجازه را به او نمی‌دهند.