یه راننده تاکسی همسایمونن ، حرفای خشی داره ، قصه های خشی هم تعریف میکنه. میگفت: یه کشه یه زنی با بچش سوار ماشین شدن. بچیکو شیر خوربید. سی مو گفت: دربست شهر.مو رسوندمش شهر، سی مو هم گفته بید دربست.وقتی رسیدیم گفت:ای وای کیف پیلیم ناوردم.گفتم:خواهر پروای نی ، تو هم مث خواهرمونی.گفت:نه بید کرایت بدم .همی جا ویس شوهرم تو شهر مغازه داره میرم پیل ازش میسونم میام .یی بچم امونت باشه تو ماشینت.تا میخاسیم بگیم نه یی کارکو نکن دیدیم بچه نهاده و رفته.همجور که ویسیده بیدم دیدم پلیس اومد وبا بلندگو گفت:تاکسی حرکت کن.حالا بچه هم تو ماشین خوسیده.ما سرماشین زر دادیم رفتیم وسط خیابونا گشتیم تا زنک بیادش.وقتی رسیدم سر جای اولی دیدم زنک اومده وزهلش هم رفت.کرایه مو داد و خواس بچه بغل کنه ، گفت: کاکا والهه ببخشی سی چه سر ماشینت آورده.سی کردم تا صندلی عقب زرد میکنه. همو روز مو دیگه کار نکردم چون ماشین بو گرفته بید وهیچ مسافری رغبت نمی کرد سوار شه.
یه کشه دیگه، یه پیرزنی گفت:دربست شهر. وقتی خواس در ببنده، اوفتینش گیر کرد، جومش گفت جرررر.بعد در اومد گفت:بید خسارت جومم بدی.گفتم:موچه بکنم.خوت بی احتیاطی کردی. گفت: نه اگه تو ماشینت درس بید یی طوری سرمو نمیومد.رسیدیم شهر، گفتم:بفرما یی مرکز شهر.گفت:نه مو پیاده نمیشم، بید خسارت جومم بدی والّا لاک ولیک میلم.ماهم مجبور شدیم ماشین یه جا پارک کنیم، بریم بازار صفا سیش جومه بخریم . جومه سیش خریدم، دادمش گفتم : بفرما کرایه هم نمیخوام. پیرزن هم راش کشید رفت.

زمستان -1391

منبع: هفته نامه پیغام