حکایت موسسات مالی ومردم ودولت:این است که سرپرست خانواده به جهت رفاه وآسایش اعضای خانواده لوازم وامکاناتی را تهیه میکند واعضاء خانواده هم درخورنیازخود از آن امکاناتی که توسط بزرگ خانواده تهیه شده وباتوجه به ایمانی که به بزرگ خانواده دارند ازآن امکانات استفاده میکنند حال چنانچه درحین استفاده مشکلی برای اعضاءخانواده بوجود بیاید شرعآ وقانونن رفع مشکل وظیفه بزرگ خانواده میباشد نه اینکه بیاید وحاشیه سازی وفرافکنی کند که فلانی چرا شمارفتی ومثلآ فلان غذا را تناول کردی که این مشکل برایت پیش بیاید مادر حکومت اسلامی به حاکمان خود ایمان داریم و هرچیزی که درجامعه موجود میباشد را با اطمینان استفاده میکنیم واگر غیر ازاین باشد حاکمان ما در جایگاه غصبی نشسته اند وبه مردم بگویند که ما فقط رای شما را میخواهیم به مشکلات شما کاری نداریم هریک خود برای رفع مشکلاتتان عمل کنید آنوقت به این جامعه چه باید گفت؟؟؟؟؟؟؟

تسلیت، حقیرترین واژه ای است برای بیان داغی که بر دل نشسته از فاجعه ای که هموطنان شریف کشور را دچار کرده است
همه خانه ها با سیل، زلزله و طوفان ویران نمی شوند! خانه هایی هستند که با مسدود شدن و تصرف حسابهای سپرده گذاران به یکباره غارت و کل زندگی انسانها خراب می شود و کانون گرم خانواده ها منجر به فروپاشی می شود.
ای کاش برای خراب شدن چنین خانه هایی هم مسئولان کشور پیام تسلیت و همدردی به مالباختگانی که دو سال است از زندگی ساقط شدند، می دادند!
خصوصیت زمین لرزه آنست که حداقل یه لرزه کوچک را مسئولان ناخودآگاه احساس می کنند. ولی مسدود شدن دوسال حساب سپرده گذارانی را که تمام سرمایه، دارایی و کل زندگیشان را برای گرفتن چندر غاز سود جهت حیات و بقاء در ام القرای جهان اسلام به موسسه مالی و اعتباری ثامن الحجج یا تعاونی های دیگر سپردند هیچ احساس نمی کنند!
کدام مسئول کشور می تواند ذره ای تصور کند که شمار زیادی از سپرده گذاران در شرایط رکود شدید اقتصادی و بیکاری و احتیاج به پول، با فروش مأمن و خانه و یا کل زندگیشان تمام دارایی شان را جهت یک درآمد بخور و نمیر در موسسات مالی و اعتباری گذاشتند تا جلوی زن و بچه هایشان شرمنده نباشند!؟
ای کاش مسئولانی هم پیدا می شدند تا حداقل با سپرده گذاران مالباخته ای که دو سال است تمام دارایی شان را از دست دادند و هزاران پس لرزه را تاکنون تحمل کرده اند ابراز همدردی می کردند