اتحاد خبر:وقتی دونالد ترامپ در سخنرانی های انتخاباتی اش گفت که بعد از انتخاب به عنوان رئیس جمهور برجام را پاره خواهد کرد، خارج از هر آنچه گفته شد، قاعدتا این معنی هم متبادر می شد که برجام، آنگونه که دلواپسان و منتقدان داخلی اش می گویند، صرفا به معنای برنده بودن غرب دربرابر ایران نبود. یعنی وقتی یک کاندیدای ریاست جمهوری -که بعدا رئیس جمهور هم شد- یکی از شعارهای تبلیغاتی اش را پاره کردن آن اعلام می کند یعنی بخش مهمی از سیاست مداران آمریکایی معتقدند دیپلماسی ما سر دیپلماسی آمریکایی را کلاه گذاشته است. این موضوع و مقاومت دربرابر این تفکر می توانست و می تواند منجر به یک اتحاد ملی و در نهایت به نفع برجام باشد اما این اتفاق نیافتاد و خدا کند که اتفاق بیافتد.

از این طرف عده ای شروع کردن به تفکر مقابله به مثل در حالی که این نسخه علاقمندان به جنگ و تنش در سنا و کنگره آمریکاست و علاقمندان آرامش  و ثبات می دانند پاره کردن برجام سوزاندن فرصت هایی ست که با هزینه ی نظام و کشور به دست آمده است.

ما سال هاست می گوییم به وفای به عهد آمریکاییان نمی شود امید بست و ما به قولی طعم نامردی های آنها را چشیده ایم اما جهانیان، به خاطر قدرت گسترده رسانه ای آنها از ما این سخنان را باور نکرده اند و حالا، بعد از ماهها مذاکرات سخت و نفسگیر پنچ بعلاوه یک با ایران و رسیدن به یک برنامه جامع مشترک، یک طرف این معاهده حرف از شکستن تعهدات آن می زند. راهی که طرف دیگر دارد بازی در زمینی نیست که او طراحی کرده است. حتی ترامپ هم دانسته است که ورودش به عنوان رئیس جمهور(نه کاندیدای ریاست جمهور) به این عهدشکنی چه اندازه برای کشورش مضر است و این مسئولیت به عهده جنگ سالاران کنگره و سنا افتاده است. هم اکنون فرصتی دست داده است که همگان به مظلومیت و صلح خواهی ایرانیان پی ببرند و مقابله به مثل و رفتن به سمت شکستن یک معاهده بین المللی، سوزاندن یک فرصت ملی ست. تمدید تحریم ها از طرف کنگره، جدای از نشانه ای بر حقانیت برجام، اشاره ای ست به حقانیت تظلم خواهی هایی که ما در طی سال ها کرده ایم. همچنین اگر ما مقابله به مثل کنیم، دستگاههای رسانه ای جهان، این واکنش را دوصد چندان بزرگ تر خواهند کرد از آنچه آمریکا باعث آن شده است.

راهی که ما باید انتخاب کنیم را سعدی قریب به هشت قرن پیش در گلستان در باب فواید خاموشی گفته است: «جالینوس ابلهی را دید دست در گریبان دانشمندی زده و بی حرمتی همی‌کرد. گفت :اگر این نادان نبودی کار وی با نادانان بدین جا نرسیدی.

اگر نادان به وحشت سخت گوید/ خردمندش به نرمی‌دل بجوید

دو صاحبدل نگهدارند مویى/ همیدون سرکشی و رزم جویی»