اتحادخبرـ محمدرضا کمالی نژاد: وقتی به فوتبال سالهای نه چندان دور برازجان نگاه میکنیم چیزی جز حسرت و اندوه نسیب ما نمی شود.

فوتبالی که برای قدیمی ها چیزی جز خاطره ای از آن باقی نمانده است.

فوتبال برازجان با زمینهای خاکی و پاهای برهنه که تعصب مثال زدنی برو بچه های آن روزهای برازجان را به یاد می آورد.

دیگر در این شهر خبری از باشگاه گارد، شاهین، دژبان، مهاجرین و دیگر تیمهای قدیمی نبود ولی مردم ما دلخوش به باشگاه پرسپولیس با هیبت ایمنی، دخانیات با رسول غفاری، برق با رسول بنازاده، تابان با اکبر کاویانی، عقاب با شاهروبندی، ایرانجوان با مرتضی هراز، استقلال با نصرالله پاپری و ده ها تیم دیگر بودند.

نمیدانم چه طاعونی به فوتبال برازجان با آن همه قدمت و پیشینه افتاد که دیگر رمقی برای ماندن و ادامه ندارد ولی فکر میکنم این طاعون چیزی جز مسایل مالی نمیتواند باشد.

اگر نگاهی بر ادوار گذشته بیندازیم تیمهای تابان، عقاب، اتحاد، دریادلان، مقاومت، هما، توحید، ایرانجوان، استقلال، شهرداری، بهمن،مهاجرین، هلال احمر، دخانیات، دژبان، برق، آبفا و تیمهای دیگری از شهرمان است که دیگر خبری از آنها نیست.

خیلی از باشگاههای برازجان با ورود امکانات به باشگاه بازهم نتوانستند جلوی انحلال خود را بگیرند.

برای مثال باشگاه مقاومت، برق و آبفا چندی بعد از چمن اختصاصی برای باشگاهشان منحل شدند و انگار دیگر کسی رمقی برای تیم داری ندارد.

دیگر چیزی که تیم داری را کم رنگ کرده است حضور افرادی  است که بدون هیچ چشم داشتی حقوق خانواده خود را برای بچه های مردم هزینه میکردند تا فوتبال شهرمان زنده بماند ولی دیگر از از این قبیل افراد در فوتبالمان نداریم و دیگر پیدا نمیکنیم.

نمیدانم نسل بعدی از فوتبال خاطراتی دارند که موقع تعریف کردن آن مو بر تنشان سیخ شود و اشک در چشمانشان جمع شود.

نمیدانم آنها فوتبال افرادی چون سعیدی، آرامون، یزدانپرست، فردوس، زایری، طباطبایی، بورکی، باباعلی، احمدزاده، قنبری، فربود و .... را میتوانند بیبینند که خاطره ای از فوتبال شهرشان داشته باشند؟

به امید روزی که فوتبال برازجان به جایگاه خود برگردد تا بازیچه دست شهرهایی که فوتبال را که بیش از یک دهه است تجربه میکنند نشود./ج

/ج