بسمه تعالی
جناب آقای مهندس مهدی یوسفی
مدیریت عامل محترم سازمان منطقه ویژه انرژی و اقصادی پارس جنوبی
سلام و علیکم

در ابتدای شروع گفتمان متنی خویش می بایست بنا بر سنت مالوف سعی در ابراز تبریکات و تهنیات به یمن برگزیدگی شمای شخیص را به عنوان نخبه اقتصادی جهان اسلام در پیش داشته باشم، ولی و اما در کمال حسرت و اندوه و بر خلاف میل شخصی، خویشتن را همچون دیگر مردم استانم از این فعل بر حذر می دانم.

در برهه ابتدایی انتصاب شما به سمت مدیریت عاملی سازمان منطقه ویژه به جهات وجود شایعات متعدد و گماناتی مبنی بر گماشت یک نیروی غیر بومی بر این مسند، شعف و شوری دو چندان در میان مردم استان بوشهر و قشر جوان آن پدیدار گشت و مسرور از انتخاب یک مدیر توانمند و البته بومی بر این مجموعه کارگشا و امیدواری به کشیدن خط بطلانی بر روی جمیع جفا و ناحقی های صورت گرفته در این سازمان عریض و طویل نمایان و زنده  گشت.

جناب آقای مدیرعامل !

فارغ و فاکتور از کاستی های مجموعه شما، دلیلی که حال باعث شده است، شخص شما را خطاب نامه خویش قرار دهم، وقوع اتفاقاتی جالب و شاید دردناک و متاسفانه بحق است. جناب مدیرعامل نمی دانم تا چه سطحی خود و یا مشاوران و نزدیکان شما فضای رسانه ای و مجازی استان را رصد و برای شما تشریح دارند، تا شما را متوجه تازگی وقوع امری غیر مرسوم حداقل تا به امروز کرده باشند.

در چند روزه ی اخیر که مقارن شده است با انتخاب حضرتعالی به عنوان نخبه اقتصادی جهان اسلام این انتظار و توقع  می رفت، افتخار آفرینی هر چند شما به عنوان حداقل یک مدیر بومی سیل حمایت ها و تبریکات مردمی را برای شما به دنبال داشته باشد، اما به همان طرق که ذکر شد، برخلاف رویه معمول شاهد برپایی جوی عجیب، چه در فضای رسانه ای استان و چه در میان مردم کوچه و بازار که حاکی از جبهه گیری و اعلام موضعی منفی در برابر کسب موفقیت امروزه و شخص و عملکرد شما می باشد، هستیم !.

جناب آقای مدیرعامل !

 با در نظر داشتن موارد فوق از محضر شریف حضرت عالی پاسخ به چرایی در دلایل ایجاد شده این پارادوکس و این که چه اتفاق ناگواری منجر به واکنش غریب مردم شریف این استان، علی الخصوص قشر جوان و تحصیل کرده آن در برابر اتفاقات مرتبط به شما را خواستار می باشم، البته عدم پاسخگویی شما تا به امروز نسبت به نارضایتی از سازمان و البته سهلیت در پاسخ به سوال مذکور، این جسارت را برای نگارنده فراهم می سازد که خویش بخشی از پاسخ به این سوال را برای شما و همگان به اظهار و عرض داشته باشم.

پاسخ را کوتاه بیان دارم، احتیاج به تکرار مکررات و ذکر انشایی ملال اور از میزان دارایی ها و ظرفیت های استان در حوزه انرژی که هزاران بار برای مردم متوقع و سر به زیر این خطه مکتوب و منقول شده است، نیست. صراحت کلام بنده را به بزرگ منشی خویش بخشش داشته باشید، اما ضعف مفرط شما در بکارگیری خیل عظیم کارجویان استان بوشهر و تاکید موکد دارم به شخص مدیریت حال کار و اشتغال سازمان شما و مجموعه آن در بکارگیری جوانان بی شمار و تحصیل کرده و جویای کار این استان در ده ها و صد ها شرکت پتروشیمیایی و پالایشگاهی مستقر در منطقه ویژه انرژی و اقتصادی پارس جنوبی  از اهم این دلایل است.

جناب آقای مدیرعامل !

تعارف و زبان بازی را کنار بگذاریم، مجموعه شما با خمودگی و عدم نظارت و جدیت در کار و امور محوله خویش سهم مردمان استانش را با هر صلاحیت و شایستگی به نحوی ظالمانه تنها و تنها به نظاره از پشت فنس های آهنین محدود ساخته است و عسلویه این استان را مبدل به جولانگاهی از هر قوم و تبار، جز میزبانان مورد ظلم واقع شده آن، ساخته  است.

جناب آقای مدیرعامل !

عرض را کوتاه دارم، امیدوارم عرایض نگارنده دلیلی بر مکدر ساختن اوقات شریف شما نشده باشد و این دو خط را تنها از سر دلسوزی و امید به تصحیح شرایط فوق که البته حصول این امر را که سخت و مستوجب یک برنامه آنی و قوی می دانم، به جهات رضایت مندی آحاد مردم متدین این استان از شما به عنوان مدیر توانمند و هم استانی خود در نظر داشته باشید.

در پایان عرایضم رجوعی خواهم داشت به فرازی از بیانات ولی امر مسلمین، امام الخامنه ای مدظله العالی که بدون ربط به مبحث ما نیست:

فلسفه وجود بنده و امثال بنده و  دیگر مسئولان، خدمت است. ماها نوکر و خدمتگزار مردم هستیم، اعتبار و آبروی ما به این است، اسلام این را برای ما معرفی کرده است و ما حقی به گردن مردم نداریم ، مردم به گردن ما حق دارند.

توفیق روزافزونتان را از خداوند علیم ، یکتا معلم جهان آرزومندم.

برادر کوچک شما – محمدعلی عبدالشیخی