عباس حیدری:

گویا دیگر برایمان عادت شده هر از چند گاهی بشویم تیتر رسانه ها، آن هم نه استانی بلکه کشوری و گاها بین المللی. در حالی که رخداد شهر بازی داشت آرام آرام در میان مردم بی رنگ می شد، دوباره ضربه محکمی بر احساساتشان وارد گردید تا ماه دوم سال 95 هم بدون حادثه تلخ نباشد. به راستی چه سالی بشود امسال و بهتر است از الان یک نظر سنجی در سایتها و گروه هایمان بگذاریم و از مردم بخواهیم پیش بینی کنند ماه بعدی کجا قرار است روی هوا برود؟ ماه بعدی چه حادثه ی تلخی برایمان اتفاق خواهد افتاد؟ ماه بعدی قرار است کدام یک از عزیزان خود را به دیار باقی بفرستیم؟

بیایم برای یک بار هم که شده دنبال مقصر نگردیم و مشکل را به صورت ریشه ای مورد بررسی قرار دهیم. این اتفاقات در اثر بدشانسی و بد بیاری نیست و جریانات دیگری دارد موش میدواند. شاید در ظاهر مقصر فرد یا گروه خاصی باشد، اما بهتر است با خود صادق باشیم، مقصر همگی ما هستیم که در یک چیز اشتراک خاصی داریم. حقیقت تلخ این است که ما همگی استادیم که کرگدن را رنگ کنیم و به جای قناری ارائه دهیم. ما استادیم که برای پیش برد کارهایمان کم هزینه کرده و به آن افتخار کنیم و پزش را بدهیم و البته بعد ها با سری پایین به خاطر بی مبالاتی، بهایی به مراتب سنگین تر بدهیم و البته ما استادیم که از این رخداد ها درس عبرت نگیریم و دوباره مثل پت و مت کارهایمان را پیش ببریم. ما استادیم که بنشینیم و لم بدهیم و در حالی که یک دستمان روی شکممان است با خنده ای تلخ ناشی از بی تفاوتی بگوییم نگران نباش چیزی نمی شود بعد هم که چیزی بشود همدیگر را مقصر بگیریم و البته در یافتن مقصر و خالی کردن همه کاسه کوزه ها بر سر آن استادیم.

همه می گویند در این بیمارستان فقط به ظاهر رسیدگی کردند و خانه از پایبست ویران بود  اما مگر خود ما مردمی نیستیم که گچ دیوار های کاه گلی خود را می تکانیم و رویش روپوشی از سیمان میزنیم که مثلا نشان دهیم دیوار را ترمیم کرده ایم در حالی که بافت اصلی دیوار که همان سنگ و خشت است حفظ شده است؟ ما از آینده نگری فقط پول روی پول گذاشتن را خوب یادگرفته ایم وگرنه کوچکترین توجهی به عنصر پیشگیری نمی کنیم و از نظر همگی ما حوادث تلخ فقط برای دیگران است ما از این مسائل مصون هستیم.

بعد از چند مدت گویا مقصرین حادثه شهر بازی پیدا شدند و گیریم که مجازات شوند و به قول معروف به سزای اعمالشان برسند اما با این کار همه چیز درست می شود؟ چند روز بعدش هم مرکز قلب ما آتش نمی گیرد و یک مادر دیگر از دست نمی رود؟ یا فردا قرار نیست یکی از ساختمان های نوسازمان به علت رعایت نکردن نکات ایمنی فرو بریزد و چند نفر را به کام مرگ بکشاند؟

در کنار پیشگیری همیشه واژه ایمنی می درخشد، ایمنی اگرچه هزینه دارد اما وقتش که برسد خود به تنهایی جور تمام هزینه های سنگین مالی و جانی  را می کشد. ایمنی فاکتوری بسیار ارزشمند است که البته در بسیاری از موارد توسط ما نادیده گرفته می شود و به نوعی ما از رعایت کردن ایمنی داشتن یک جعبه کمک های اولیه در محل و گیر کردن کپسول آتش نشانی در دیوار را آموخته ایم.

از آنجایی عامل اصلی آتش سوزی بیمارستان 17 شهریور به رعایت نکردن نکات ایمنی باز می گردد، به بررسی نکات ایمنی در برابر حریق آن هم در بیمارستان ها می پردازیم. اینجانب برای ارائه اطلاعات بیشتر در این زمینه به  نشریه کناف ایران در خصوص ایمنی بیمارستان ها مراجعه  و نکاتی را برای افزایش اطلاعات عمومی شما استخراج کرده و در این مطلب درج می کنم.  بر اساس آيين نامه محافظت ساختما نها در برابر آتش، ديوارهاى خارجى مراكز درمانى مى بايست 60 دقيقه در برابر آتش مقاومت داشته باشند.

بخش هایی هماهنند مراقبت ویژه نوزادان، بخش اعمال زایمان، کاتتریزاسیون قلب (روشی کم تهاجم است که به وسیله آن گردش خون سرخرگ کرونر و خونی که دهلیزها و بطن ها را پر می کند با استفاده یک کاتتر (میله مخصوص) مورد بررسی قرار می گیرد.)، جراحی قلب باز، ICU و ....... یک منطقه آتش محسوب می شوند و تعداد زیادی سوراخ در کف یا سقف این طبقات برای عبور لوله های قائم، جداره منطقه آتش را تضعیف می کند. آتش بند کردن سوراخ اطراف این لوله های قائم در اجرا الزامی است.

در صورتي كه بخش هايى مانند اعمال زايمان ، مراقبت هاى ويژه نوزادان، كاتتريزاسيون قلب، جراحى قلب باز، ICU و ...در طبقه هايى قرار گيرد كه در زير آن بخش هاى ديگرى از ساختمان قرار داشته باشد كه از نظر تقسيمات منطقه آتش، منطقه هایی جداگانه است، براى عبور لوله هاى انشعاب فاضلاب از سازه بين دو طبقه، راه هاى زير را مى توان انتخاب كرد:

1-در طبقه زيرين، سقف كاذب از پنل هاى مقاوم در برابر آتش، (مانند DRYWALL) براى حريق از بالا به پايين در نظر گرفته شود در اين حالت فضاى داخل سقف كاذب طبقه زيرين به عنوان يك منطقه جداگانه آتش طراحى مى شود.

2- دور تمامى بازشوها در كف و سقف سازه اى كه براى شفت ها بوجود مى آيد که  با ديوار ضد آتش با مقاومت 60 دقيقه پوشيده شود.

اما در اینجا جدولی برای شما قرار می دهم که حداقل زمان حفاظت در برابر حريق كه ديوارهاى جدا كننده در بيمارستان ها مى بايست دارا باشند در آن درج شده است:

در بخش هایی همانند اتاق نوزادان، بخش قلب و ... که در بالا ذکر شد، فضاهایی هستند که کد حریق در آن ها مطرح می باشد. در ساختار این فضاها از صفحات گچی  نوع FM و FR استفاده می شود. تعداد  و ضخامت  لایه های پوششی  دیوار، اندازه و فواصل سازه ها و ضخامت لایه های پوششی  دیوار، اندازه و فواصل  سازه ها و ضخامت  و خواص لایه عایق پشم شیشه  معدنی مصرفی، با توجه به کد حریق  و ارتفاع مورد نظر تعیین می شود. در فضاهایی که کد حریق در آن ها تعریف شده  است، کلیه اجزا از جمله سقف، دیوار، کف، درب، دریچه  و ...... می بایست دارای کد حریق یکسان بوده  و یا با تمهیداتی، آن فضا  در برابر حریق مقاوم گردد.

اما در ادامه به بررسی ویژگی های سقف های ایمن در برابر حریق در بیمارستان ها می پردازیم که معمولا در بیمارستان ها سقف های کاذب یکپارچه که ساختار مقاومی در برابر حریق دارند استفاده می شود که این سقف ها خود به دو نوع تقسیم می شوند:

1- سقف های کاذبی که به تنهایی مقاومت لازم در برابر حریق دارند. در این حالت، در صورتی که ساختار داری کد حریق" از بالای سقف کاذب" یا "از پایین به بالای سقف کاذب" باشد، سقف اصلی (سازه ای ) نیز می بایست دارای کد حریق مشابه باشد.

2- سقف های کاذبی که کد حریق آن ها در تلفیق با مقاومت  سقف اصلی در برابر حریق، تعیین می شود. این راه حل اقتصادی تر بوده، مشروط بر اینکه سقف اصلی بر اساس استاندارد DIN4102 (میزان اشتعال پذیری محصولات ساختمانی در معرض مستقیم آتش) قابل طبقه بندی باشد. مقاومت در برابر حریق این سقف ها فقط از پایین سقف کاذب مد نظر می باشد.

دوستان عزیز این اطلاعات تنها بخش کوچکی از نکات ایمنی است که می بایست در بیمارستان ها رعایت شود. حال ما باید از خود بپرسیم آیا همین نکات کوچک نیز در بیمارستان 17 شهریور رعایت شده بود؟ ما ایرانی ها همیشه از مزایای رعایت نکات ایمنی، صحبت های زیبایی می کنیم اما وقتی در عمل می رسد وضعیت به مراتب بحرانی می شود. بگذارید شهرستان خودمان را مثال بزنیم. اگر شما به اداره فنی و حرفه ای شهرستان دشتستان که خود به نوعی در استان سرآمد است سر بزنید مربیان زحمت کشی را میبینید که اگر از آنها بپرسید با چه مشکلاتی روبه هستید بلافاصله به کمبود امکانات در آنجا برای آموزش هرچه بهتر نکات ایمنی و غیره به کار آموزان گله مند می شوند.

وقتی پا در آتش نشانی هامان می گذاریم آنها از بودجه ناکافی برای ترمیم ابزار خود گله مندن و قطعا این را به شما خواهند گفت که سرعت گیر های خیابان ها دمار از روزگار ماشین هامان در آورده. حتی وقتی می خواهید برای دوره های HSE به آنجا بروید، در هنگام آموزش  خواهید دید که بخش هایی از ماشین های آنان مدت هاست که معیوب است و کسی قدمی برای تعمیر آنها بر نداشته است.

وقتش است که به خودمان بیایم چراکه تبدیل شدیم به درس عبرتی برای مردم دیگر مناطق. با این وضع که ما در حال پیشرویی هستیم هر لحظه ممکن است که اتفاق عجیب تر و به مراتب سنگین تری بیافتد و در پایان سال سوژه بسیار خوبی می شویم برای کارگردان فیلم مقصد نهایی برای ساخت سری جدید فیلمش. ما باید بیاموزیم که گاهی برای پیشگری از نتایج فاجعه بار، بهایی سنگین بپردازیم، بهایی که بعد ها ناجی ما  خواهد شد و آخرش به جای یافتن مقصر و مجازات آن،  به کسی که باعث پیشگیری از بروز حادثه شده جایزه بدهیم./ج