باسلام و درود برمردم شریف دشتستان بزرگ وهمه ی حق طلبان وحقیقت پویان
چنانکه مستحضر هستید درآینده ی نزدیک با آزمونی بزرگ در محضرحق روبروهستیم و باید درانتخابات خبرگان رهبری که ازاهمیّت فوق العاد ای برخورداراست، شرکت نماییم. همزمان با این مهمّ، انتخابات دهمین دوره ی مجلس شورای اسلامی نیز برگزارمی شود.
همان مجلسی که حضرت امام (ره) در مورد آن فرمودند: «مجلس در رأس همه اموراست.»
و مقام معظم رهبری بارها بر اهمیّت آن تأکید فرموده اند.برماست که درهردو انتخابات با دیده ای تیزبین و با بصیرت کامل شرکت فعّال داشته باشیم زیرا هرگونه اهمال وسستی دراین مهمّ مسؤولیت شرعی وملی دارد که «کلّکم راعٍ وکلّکم مسؤولٍ عَن رعیّته» انتخاب اصلح هرچند به بصیرت و آگاهی ودقت نظرنیاز داردامّا چندان هم دشوار نیست زیرا گذشته ی افراد وصداقت آن ها درگفتاروکردار و از همه مهم تر اطرافیان و دوستان آنها
 می تواند ملاک های بسیارخوبی در شناخت افراد باشد.
چنانکه می دانیم، مجلس جایگاه قانونگذاری است پس اگرکسی که خود باید قانون وضع کند رعایت قانون ننماید، دیگرچه انتظاری از دیگران داریم.
اگر بعضی از مدّتها قبل کارهای انتخاباتی را شروع کرده اند وبعضاً برای اغفال مردم خدمات رایگان عرضه می کنند، این خود خلاف قانون نیست؟ مگردر آموزه های دینی ما نیست که فرموده اند «الاعمالُ بالنّیات» یعنی پاداش عمل افراد به نیّت آن ها بستگی دارد.
دومین مورد از آسیب شناسی انتخابات این است که از مدّت ها پیش عدّه ای راه افتاده اند و بزرگان شهر و روستا راملاقات کرده اند و با آنها پیمان بسته اند که رأی شما و افراد وابسته به شما از آن ماست و این یادآور همان ضرب المثل مشهور« کدخدای ده ببین وده را بچاپ» است. غافل از آن که زمان کدخدا ورعیّت به وسیله ی همین انقلاب اسلامی دوره اش به  پایان رسیده ومدّتهاست که منسوخ ومردود شده است.
 یکی دیگر ازآسیب های انتخاب اصلح،این است که افراد می گویند ما با فلان فرد پیمان  بسته ایم ونمی توانیم عهد وپیمان خویش رابشکنیم. این امر ظاهراً درست به نظر می رسد.
امّا باید دید اصلاً بستن چنین عهد وپیمانی ازاساس درست بوده است ؟ وقتی ایشان از شش ماه پیش پیمان بسته اصلاً گزینه های دیگری غیر ازاو وجود نداشته است که ما از بین آنها بخواهیم اصلح را برگزینیم و اساساً چنین پیمانی خود از بنیان نادرست بوده است.
  شرط عقل وانصاف واعتدال این است که بگوییم، شما در اولویت اوّل هستید تا دیگر داوطلبان بیایند و مورد نقد و بررسی قرار گیرند و ما در نهایت بهترین گزینه را از دیدگاه  خود برمی گزینیم و آزادانه رأی خود را تا پای صندوق رأی مشخص می کنیم.
اگر هر داوطلبی به هر طریق شما را مجبور به رأی دادن به خود نماید، این خود دلیل عدم  صلاحیت ایشان است چراکه اختیار در انتخاب را از شما سلب نموده است و خلاف آموزه های دینی ماست آنجا که علی (ع) می فرماید: «ولا تکُن عبد غیرک و قد جَعَلَکَ الله حُّراً»
 یعنی بنده و برده ی هیچ کس نباش زیرا خداوند تو را آزاد آفریده است.
شنیدن و نقد و بررسی برنامه های همه ی کاندیدها حق تمامی انتخاب کنندگان وانتخاب شوندگان است و نباید هیچ عاملی درانتخاب افراد،مانع ازشناخت اصلح واستیفای حقّ مردم گردد.
یکی دیگر از موارد انتخاب اصلح در انتخابات می تواند مجاهدت در طول هشت سال دفاع مقدّس باشد. هر چند این تنها ملاک شناخت اصلح نیست اما خداوند در قرآن این موضوع را ملاک برتری افراد دانسته است آنجا که می فرماید: « فضّل الله المُجاهدین علی القاعدین اجراً عظیماً» آیا آنانکه در راه خداوند قیام کردند و مجاهدت ورزیدند با کسانی که از این مهمّ شانه خالی کردند مساویند؟
از دیگر موارد آسیب شناسی انتخابات این است که افراد و حتی گروهای سیاسی و مذهبی می گویند ما داریم موضوع را بررسی می کنیم تا ببینیم کفه ی ترازوی چه کسی سنگین تر است، سپس از او حمایت کنیم. آیا این دیدگاه ،شرعی، اسلامی و اخلاقی است؟ قطعاً چنین نیست. مگر شعار عاشورا و کربلا را فراموش کرده ایم که هنوز این ندا در گوش ما طنین افکن است.« کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ ارضٍ کربلا» یعنی جبهه ی حق و باطل در طول تاریخ تا قیام قیامت در مقابل هم صف کشیده اند و ما همیشه در معرض انتخاب هستیم.
 همانطور که امام راحل(ر ه)سفارش فرمودند:«ما موظّف به انجام وظیفه هستیم نه نتیجه».
اگر اینگونه تصمیم بگیریم که عِدّه و عُدّه چه کاندیدایی بیشتر است، معلوم نیست که اگر ما در زمان امام حسین (ع) بودیم در کدام صف و جناح قرار داشتیم یا اگر در زمان امام علی(ع) زندگی می کردیم در کدام جناح قرار می گرفتیم.
نکته مهمّ و قابل توجّه آن است که ما تصوّر می کنیم حق و باطل درست در نقطه مقابل هم قرار دارند و از دور آشکار و قابل تشخیص هستند اما این گونه نیست؛ حق و باطل گاهی مثل یک دایره است و فاصله ی آنها به اندازه نقطه شروع دایره تا یک نقطه مانده به پایان آن است. و آنجاست که تشخیص حق و باطل برای خواص هم کاری دشوار است. وای بر آن زمانی که باطل، لباس حق می پوشد که دیگر تشخیص آن از اخصّ خواص نیز کاری بس دشوار و ناممکن می نماید.
آسیب شناسی دیگر انتخاب اصلح، وابستگی افراطی به یکی از جناهای سیاسی است، زیرا گرایش افراطی و ذوب شدن در جناح های سیاسی اصولاً انسان را از شناخت حقیقت و حرکت در راه اعتدال و صراط مستقیم، منحرف می سازد. بی جهت نیست که در آموزه
های دینی ما آمده است« حُبّ الشّی یُعمِی و یُصمّ» یعنی دوست داشتن افراطی خط و جناح های سیاسی انسان را کور و کر می کند و از مسیر حق و اعتدال باز می دارد.
 آری، بفرموده ی مولانا«آب در کشتی هلاک کشتی است   آب اندر زیر کشتی پشتی است»
 ملت شریف ایران اسلامی از این گرایش های افراطی در جناح های سیاسی چپ و راست  کم زیان ندیده است و هزینه های سنگینی بر ملت ما از این رهگذر تحمیل شده است، بنا بر این یک انتخاب اصلح زمانی صورت می گیرد که انسان فارغ از این تعلّقات افراطی و
 گرایش های سیاسی با بصیرت کامل حقیقت را مشاهده نماید و آزادانه آن را انتخاب کند.
 نکته پایانی آنکه رأی ما، امانت هزاران شهید، جانبازو پیمانی دوباره با امام راحل(ره) و مقام معظّم رهبری(مدّظله العالی) است.  بنا بر این به هیچ وجه نباید آن را ساده و بیهوده پنداریم یا همچون برادران حضرت یوسف(ع) آن را به ثمن بخس بفروشیم.
زیراخداوند سرنوشت هرقومی راتغییرنمی دهد مگربه خواست واراده ی آن ها .
چنانکه خود درقرآن فرموده است.«انّ الله لایُغیّرُما بقومٍ حتّی یُغیّروا ما بِانفُسهِم»«خدایا ما را همواره در شناخت اصلح ودرصراط مستقیم یاری فرما» آمین یا رب العالمین«تا چه قبول افتد وکه درنظرآید.»