اتحاد خبر - مصطفی صفایی: بیمارستان جدید 200 تخت خوابی کنگان 2 سال از پس از آغاز عملیات اجرایی هنوز به 20 درصد پیشرفت فیزیکی نرسیده است. این پروژه مدت هاست تقریبا متوقف می باشد و هنوز هیچ توضیح روشنی از طرف متولیان امر در این خصوص جهت شفاف سازی ارائه نگردیده است.

 

 تقاضا می گردد، بدون هیچ پیش ذهنیتی، این مطلب را تا انتها بخوانید. از وزرای بهداشت و نفت؛ همچنین  استاندار و رئیس کمیسیون انرژی به شکل ویژه تقاضا میگردد که تا انتها، این قلم‌ فرسایِ خسته را همراهی کنند.

این مطلب با هدف تخریب هیچ فرد یا نهادی نگارش نشده است. هدف از نگارش این یادداشت، بهره وری از یک پروژه درمانی بسیار مهم است. در این خصوص لازم است که مسئولین مربوطه و تمام افرادی که میتوانند در این مورد ویژه تصمیم سازی یا تصمیم گیری کند، هم یاری رسانند. این یک مطالبه عمومی و کاملا به حق است که رسانه ثلاث بر حسب وظیفه، در بررسی موضوع، تهیه، تنظیم و انتشار آن، پیشگام شده است.

بیمارستان ها و مراکز درمانی از جمله اماکنی هستند که هر انسانی از بدو تولد تا آخرین روز حیات ممکن است به هر دلیل، عارضه، بیماری، سانحه و اتفاقی به آنجا مراجعه کند و جهت بهبود شرایط و کسب سلامتی، خدمات آن مجموعه را دریافت کند.

استان بوشهر طبق تعریف و نقشه راه وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، دارای سه قطب درمان است که مهمترین شهرهای آن را در بر می گرد؛ بوشهر، برازجان و کنگان.

استان بوشهر یک باریکه طولانی در کنار پهنه خلیج همیشه فارس است که نقطه جنوبی آن در شهرستان عسلویه با نقطه شمالی آن در شهرستان دیلم، حدودا 5/5 ساعت با یکدیگر فاصله دارند.

با توجه به اینکه دشتستان و بوشهر به عنوان دو شهرستان بزرگ و مهم استان در کنار یکدیگر قرار دارند، به راحتی در بحث های درمانی و اضطراری با توجه به تعدد درمانگاه ها و بیمارستان ها و تجهیزات مستقر در این دو شهرستان بزرگ و مهم، یکدیگر را پوشش می دهند.

اما این داستان در جنوب استان بوشهر بسیار متفاوت است و بار اصلی درمان بر دوش کنگان می باشد.

در واقع بیمارستان کنونی امام خمینی(ره) کنگان علاوه بر جمعیت ساکن در خود شهرستان کنگان، بخش اعظم جمعیت شهرستان دیر، بخش قابل توجهی از جمعیت شهرستان های جم و عسلویه را نیز پوشش می دهد. همچنین پرسنل خانواده بزرگ صنایع نفت، گاز و پتروشیمی منطقه پارس ( مستقر در شهرستان کنگان و عسلویه) و خانواده های این عزیزان نیز برای دریافت خدمات درمانی متنوع و پیشرفته، معمولا به بیمارستان کنگان مراجعه می نمایند یا بعضا به این مرکز درمانی اعزام می شوند.

در واقع بیمارستان کنگان مانند یک اداره با شعاع خدمات دهی شهرستانی مانند اداره گاز، آب، آموزش و پرورش، صنعت، معدن و تجارت یا….، نیست؛ بیمارستان کنگان همواره مشغول خدمات دهی به مراجعینی از یک دایره جغرافیایی بزرگ و منطقه ای از جمله شهرستان های: دیر، جم، عسلویه، خانواده بزرگ صنعت و حتی در برخی حوزه ها به  شهرستان های مهر، لامرد، گله دار و پارسیان( بخش هایی از جنوب استان فارس و غرب استان هرمزگان) نیز می باشد.

به همین خاطر بود که با درخواست عموم مردم شهرستان، فرمانداری کنگان، ائمه جمعه شیعه و اهل سنت، شوراها و صدالبته رسانه های این شهرستان و همچنین همراهی و حمایت دانشگاه علوم پزشکی بوشهر و البته به شکل ویژه و بسیار موثر، پیگیری دکتر موسی احمدی نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی،  این مطالبه از دولت شهید رئیسی انجام و خوشبختانه مصوب شد.

از همین رو بود که در هفته دولت(  نیمه اول شهریور ) 1403   عملیات اجرایی احداث بیمارستان تخصصی ۲۰۰ تختخوابی کنگان با حضور استاندار بوشهر، فرماندار شهرستان کنگان، رئیس دانشگاه علوم پزشکی استان بوشهر، نماینده سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس،  در محل و محوطه بیمارستان کنونی امام خمینی (ره) آغاز شد.

خبر تکمیلی را در لینک زیر، متعلق به پرتال خبری دانشگاه علوم پزشکی بوشهر بخوانید

https://bpums.ac.ir/Fa/News-37727.htm

 

….

مقرر شد این بیمارستان به شکل طبقاتی در زمین بیمارستان کنونی امام خمینی (ره) با ساز و کار و سیستم مجزا احداث شود.

زیربنای کل این پروژه ۲۰ هزار مترمربع اعلام شده است.

میزان کل اعتبار پیش‌بینی‌شده برای این پروژه یک هزار میلیارد تومان است که مبلغ ۲۶۰ میلیارد تومان (به شکل دقیق‌تر ۲۵۸ میلیارد تومان) در فاز اول (که حتی مناقصه آن برگزار شده) و شامل اجرای اسکلت است، اعتبار در نظر گرفته‌شد.

طبق اعلام دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در تاریخ 10 شهریور 1403 :   در مجموع در مرحله اول مبلغ ۶۰۰ میلیارد تومان برای احداث بیمارستان جدید کنگان بودجه اختصاص‌یافته است که از این میزان،  مبلغ ۳۰۰ میلیارد تومان را وزارت بهداشت و ۳۰۰ میلیارد تومان را وزارت نفت تزریق خواهد کرد.

 

****

چند نکته مهم در خصوص این پروژه:

این پروژه در سال 1402 مصوب شده است.

عملیات اجرایی احداث بیمارستان جدید کنگان در تاریخ 10 شهریور 1403  آغاز شده است.

کمتر از یک ماه دیگر دقیقا  2 سال از آغاز عملیات اجرایی این پروژه مهم در جنوب استان بوشهر می گذرد. متاسفانه هنوز میزان پیشرفت پروژه به 20 درصد هم نرسیده است.

 

فنداسیون اجرا شده است، ستون ها طبقه اول اجرا شده است، میلگردها و خموت طبقه بعد روی ستون های بتنی بسته شده و پس از آن، کار متوقف گردیده است. از زنگ زدگی میلگردهای انتظار میتوان متوجه شد که این پروژه مدت ها متوقف مانده و یا به شکل لاکپشتی حرکت می کند.

چنانچه شاهد زنگ زدگی سطحی باشیم، مشکل خاصی به وجود نمی آید . اگر میلگردها فقط تغییر رنگ داده‌اند (رنگ نارنجی/قهوه‌ای سطحی) و با یک دستمال یا فرچه تمیز می‌شوند، جای نگرانی جدی نیست و با فرچه سیمی قبل از بتن‌ریزی پاک می‌شوند.

چنانچه شاهد خوردگی و پوسته شدن باشیم، موضوع بسیار اهمیت دارد.  اگر میلگردها دچار «پوسته شدن» (یعنی اگر با چکش به آن بزنید، ذرات فلز جدا می‌شود) یا «کاهش سطح مقطع» (نازک شدن قطر میلگرد) شده‌اند، این یک بحران سازه‌ای است.

 

چرا این وضعیت خطرناک است؟

کاهش چسبندگی:     مهم‌ترین وظیفه میلگرد، درگیری با بتن است. زنگ‌زدگیِ شدید باعث ایجاد لایه‌ای بین فولاد و بتن می‌شود که مانع از چسبندگی صحیح می‌شود و عملاً قدرت باربری ستون را در آینده به‌شدت کاهش می‌دهد.

خطر خوردگی در آینده:    اگر زنگ‌زدگی قبل از بتن‌ریزی برطرف نشود، این پروسه اکسیداسیون در داخل بتن هم ادامه می‌یابد و باعث ترک خوردن بتن و «ترکیدن» آن در سال‌های آتی می‌شود.

با فرض یا احتمال فرسودگی میلگردهای انتظار که به دلیل رهاسازی در شرایط جویِ کنگان احتمالا شروع به خوردگی و پوسته شدن کرده، زنگ خطری جدی برای استحکام سازه‌ای است که قرار است سال‌ها ملجأ سلامت مردم باشد.

***

 

در ادامه، تحلیل کارشناسی وضعیت بودجه این بیمارستان را از شهریور ۱۴۰۳ تا تیر ۱۴۰۵ با تکیه بر آمارهای رسمی بررسی می‌کنیم:

 

۱. تفکیک تورم عمومی از تورم ساختمانی

برای این تحلیل نباید به تورم عمومی (شاخص مصرف‌کننده) استناد کرد. پروژه‌های عمرانی مستقیماً با  «شاخص نهاده‌های ساختمانی»  (مصالح، آهن‌آلات، دستمزد) سنجیده می‌شوند که معمولاً بسیار بالاتر از تورم عمومی است.

میزان تورم کشور طی دو سال گذشته همواره رو به رشد بوده است؛ به عبارت ساده‌تر و بسیار کلی، از نظر مرکز آمار، هزینه‌های ساخت‌وساز در پایان سال ۱۴۰۴ تقریباً دو برابر (نزدیک به ۱۰۰ درصد افزایش) نسبت به زمستان ۱۴۰۳ شده بود.  بودجه‌ی در نظر گرفته شده  در سال ۱۴۰۳، قدرت خرید خود را پس از دو سال به شدت از دست داده است.

 

 

۲. محاسبه ریزش قدرت خرید بودجه (تحلیل عددی)

وقتی بودجه ۶۰۰ میلیارد تومانی (برای مرحله اول) در شهریور ۱۴۰۳ تخصیص داده شده، این عدد بر اساس فهرست‌بهای همان سال تنظیم شده است. با توجه به اینکه تورم نقطه‌به‌نقطه مصالح ساختمانی در این دوره زمانی (از پایان ۱۴۰۳ تا پایان ۱۴۰۴) تقریباً  دو برابر شده است، تحلیل به این صورت خواهد بود:

 

 ارزش واقعی بودجه:  اگر فرض کنیم پروژه در ۱۴۰۳ شروع می‌شد، با ۶۰۰ میلیارد تومان می‌شد حدود ۱۰۰٪ِ حجمِ تعریف‌شده برای مرحله اول یا فاز اول را اجرا کرد.

امروز (14 مرداد ۱۴۰۵):  با توجه به تورم انباشته و جهش قیمت‌ها، آن ۶۰۰ میلیارد تومان، امروز عملاً قدرت خریدی معادل  حدود ۳۰۰ تا ۳۲۰ میلیارد تومانِ (به ارزش شهریور ۱۴۰۳) را دارد.

 

نتیجه‌گیری:  پروژه بیمارستان جدید کنگان نه تنها با تأخیر فراوان روبروست، بلکه  حداقل ۵۰ درصد از ارزش واقعی بودجه اختصاص‌یافته «سوخت شده» و از بین رفته است.  این یعنی اگر پیمانکار بخواهد امروز همان حجم کار را انجام دهد، عملاً با کسری بودجه‌ای معادل ۴۰ تا ۵۰ درصد مواجه است که کارفرما (دانشگاه علوم پزشکی) یا باید آن را از محل‌های دیگر [ مانند وزارت نفت که متعهد به تامین 50 درصد از بودجه احداث این بیمارستان است] تأمین کند و یا پروژه به تعطیلی و «متروکه شدن» کشیده می‌شود یا ممکن است نیازمند تعدیل ساختار پروژه[ یعنی اینکه بجای اجرای 20 هزار متر مربع، 15 هزار متر مربع یا چیزی از این قبیل]، تأمین اعتبار تکمیلی، اصلاح مقادیر یا حتی بازتنظیم قراردادی باشد.].

 ***********

 این پروژه اکنون با دو بحران مواجه است:

1. بحران اقتصادی: کسری بودجه شدید یا عدم تامین به موقع بودجه.
2. بحران فنی: آرماتورهایی که باید برای بتن‌ریزی دوباره بررسی شوند (و احتمالاً هزینه اضافی برای احیا دارند).

احتمالا موضوع جدید در خصوص این پروژه  «ضرورت به‌روزرسانی فهرست‌بها»  و  «تأمین اعتبار جدید»  باشد. ؛ چرا که با بودجه شهریور ۱۴۰۳، هیچ پیمانکاری قادر به اجرای این پروژه با کیفیت استاندارد نیست.

***

در بحث عمرانی نیز مصداق های متعددی وجود دارد که که میگوید: وزارت بهداشت در احداث پروژه های عمرانی حداقل در داخل این بیمارستان، تجربه موفق، مطلوبی و بر اساس برنامه زمان بندی مشخصی ندارد.

 

عملیات اجرایی درمانگاه تخصصی شهید هاشمی در اسفند 1397 آغاز شد. اکنون بیش از 7 سال و 4 ماه از شروع به کار احداث این درمانگاه تخصصی میگذرد؛ گفته شده که این پروژه به 95 درصد پیشرفت فیزیکی رسیده است. پس از تکمیل سازه، باید تاسیسات و تجهیزات آن نصب و راه اندازی شود، سپس یک سری تجهیزات پزشکی و درمانگاهی باید خرید و مستقر شود و در نهایت باید نیروی انسانی آن تامین شود.

به نظر میرسد تا زمان بهره برداری کامل درمانگاه تخصصی شهید هاشمی کنگان، یک پروسه زمانبر در انتظار همه ما است. درمانگاه تخصصی شهید هاشمی یک پروژه 2 هزار متر مربعی است که احتمالا  تا زمان برای بهره برداری، 8 سال زمان ببرد[ 8 سال زمان برای احداث یک درمانگاه 2 هزار متر مربعی]. اکنون به نظر شما پروژه بیمارستان جدید 200 تخت خوابی و تخصصی که دارای 20 هزار متر مربع زیر بنا است، با این روند حرکتی که از شهریور 1403 آغاز شده، چندماه یا چند سال دیگر به اتمام می رسد و مورد بهره برداری عموم قرار می گیرد؟

یا پروژه پانسیون شش واحدی پزشکان بیمارستان امام خمینی کنگان که پس از حدود 6، 7 سال تمام شد و در تاریخ شهریور 1404 با حضور استاندار بوشهر به بهره برداری رسید. این ساختمان نیز در همان سال بخاطر ایرادات موجود در سقف( کناف) و سیستم فاضلاب و نشتی آب، به طور کامل ( از سکنه) خالی شد و بنا به دلایلی نامعلوم و کاملا غیر شفاف، تا به این امروز، کارهای تعمیرات و رفع ایرادات و عیب آن، به اتمام نرسیده است؛ چرا؟!

 

مصداق هایی از این دست مانند ایرادات فنی موجود در «ساختمان 3000 متر مربعی الحاقیِ بیمارستان کنگان  و ساختمان ام. آر. آی  این مرکز درمانی نیز وجود دارد که حقیقتا توضیح آن، محفل و زمانی دیگر و البته گوشی شنوا و عزمی راسخ برای بررسی این معضلات و چالش های پر تکرار را می طلبد.

 

***

روی هم رفته  ضروری است که وزارت محترم بهداشت و وزارت محترم نفت در مورد چند پرسش زیر  شفاف سازی نمایند:

1.دلیل توقف پروژه بیمارستان تخصصی 200 تخت خوابی کنگان چیست؟ وزارت بهداشت و وزارت نفت در این خصوص برای عموم مردم شفاف سازی نمایند.

2.بخشی از پروژه که در معرض شرجی و گرما و شرایط جوی آزاد قرار دارد و رها شده است، ممکن است به زودی تخریب شود و این موضوع چنانچه مراقبت یا اصلاح نشود و این پروژه در آینده با همین روال ادامه پیدا کند، عمر بخشی از سازه، کوتاه و ناایمن خواهد شد. برای این موضوع و تهدید چه برنامه یا پیش بینی هایی از طرف ناظر پروژه و کارفرما مد نظر است؟

3.آیا با وجود کاهش ارزش ریالی بودجه ساخت این بیمارستان بخاطر تورم طی 2 سال گذشته تا کنون، این ناترازی بودجه و کسری این پول، چگونه جبران خواهد شد؟

 

منبع :ثلاث