درس عاشورا

شهادت قصیده‌ای است رسا و بی انتها که بیت‌هایش آینه ستایش و معرفت خداوند است و عطر آزادگی و عزت از کلماتش استشمام می‌شود. امام حسین بهترین شعر شهادت را در کربلا سرود، سروده‌ای که با گذشت سال‌ها هنوز بدیع و تازه است. حماسه عاشورا دریچه‌‌‌‌های روشنی از زیستن عزتمندانه و شخصیت والای انسانی را به روی بشریت می‌‌‌گشاید.آن امام بزرگوار در برابر ظلم و ستم ایستاد تا  به ما بگوید، انسانی که این مقام را می‌یابد که فرشتگان بر او سجده کنند و خداوند بعد از آفرینشش فرمود : فتبارک الله احسن الخالقین، مرگ برای او بهتر از زندگی با ذلت است.
هدف نهضت امام حسین (ع) در درجه اول، حفظ اسلام و پیام آور کرامت و عزت انسانی است. امام حسین نشان داد  اگر خنجر تیز بر حنجره عدالتخواه بگذارند حق و حقیقت باید زنده بماند و نام  او همیشه با حقگویی، ظلم ستیزی، استقامت و پایداری گره خورده است.
هر انقلابی دو پیام دارد؛خون و رسالت، که رسالت نخستین را امام و یارانش گزاردند و رسالت دوم پیام  آن است که باید به گوش دنیا برسد.دکتر شریعتی متفکر و تئوری پرداز معاصر می‌گوید:  آنها که رفتند کار حسینی کردند و آنها که ماندند باید کاری زینبی کنند و گرنه یزیدی هستند. باید حسین‌وار  ظلم و ذلت  را نپذیرفت و هوادار حق و عدالت بود، باید اندیشه  والای ایشان را در هنر خوب زیستن و خوب رفتن دریافت. انسانی که  می‌تواند جانشین خداوند روی زمین  باشد و آسمان و زمین مسخر او گردیده است، باید گوهر وجودی خویش را دریابد، به قول اقبال  لاهوری 
آدم  از بی بصری بندگی آدم کرد 
گوهری داشت ولی نذر قباد و جم کرد

آزیتا ایران نژاد