به گزارش مهر، ابراهیم نوری گوشکی، متخصص پزشکی خانواده و عضو پیوسته انجمن جهانی پزشکان خانواده (ونکا) در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری مهر گذاشت نوشت: در اتاقی کوچک در یکی از مراکز بهداشتی درمانی، چراغ هنوز روشن است در حالی که چند پرونده الکترونیک باز مانده و تلفن هر از گاهی زنگ می‌خورد. آن سوی خط، مادری درباره تب کودک خود با صدایی نگران سؤال می‌پرسد. پاسخ‌ها آرام است، دقیق است، اما مهم‌تر از همه این است که عجله‌ ای در کار نیست. این تصویر شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما در دل خود بخشی از پزشکی را نشان می‌ دهد که هنوز با همه تغییرات جهان دیجیتال، جایگزینی برای آن پیدا نشده است؛ پزشکی خانواده.

پزشک خانواده فقط با یک بیماری یا یک آزمایش مواجه نیست. او با تاریخچه زندگی انسان رو به رو است؛ با ترس‌ها، عادت‌ها، بیماری‌ های تکرارشونده و لحظه‌ هایی که بیمار شاید هیچ‌ وقت در پرونده‌ های رسمی ننویسد. در نظام‌ های سلامت مدرن، این نقش گاهی زیر فشار تخصص‌ گرایی و فناوری کم‌ رنگ می‌شود. اما در عمل، همین نقطه تماس اولیه است که مسیر درمان را تعیین می‌کند.

پزشکی امروز بیش از هر زمان دیگری به داده متکی شده است؛ از پرونده‌ های الکترونیک گرفته تا ابزارهای هوش مصنوعی که در تشخیص بیماری‌ ها کمک می‌ کنند. سرعت بالا رفته، دسترسی بیشتر شده و خطاها در برخی موارد کاهش یافته است. اما یک سؤال همچنان باقی مانده است: آیا همه چیز قابل اندازه‌ گیری است؟

بخشی از پزشکی هنوز در محدوده داده‌ ها قرار نمی‌گیرد. اضطراب بیمار پیش از شنیدن یک تشخیص، سکوتی که بعد از یک خبر سخت در اتاق می‌ افتد، یا اعتمادی که طی سال‌ ها شکل می‌ گیرد، در هیچ سیستم دیجیتالی ثبت نمی‌شود.

در بسیاری از کشورها، پزشکی خانواده با یک تناقض رو به روست. از یک طرف، ستون اصلی مراقبت‌ های سلامت به شمار می‌ رود و از طرف دیگر، کمترین دیده شدن را دارد. بار اداری، حجم بالای مراجعه، کمبود نیروی انسانی و گاهی نبود حمایت ساختاری، باعث شده این حوزه برای بسیاری از پزشکان به یک مسیر دشوار تبدیل شود. با این حال، همچنان بخش مهمی از بار سلامت جامعه روی همین سطح اول مراقبت است.

هیچ‌ کس امروز نمی‌تواند نقش فناوری را در پزشکی نادیده بگیرد. مشاوره‌ های آنلاین، پایش از راه دور و ابزارهای هوشمند، دسترسی به خدمات سلامت را تغییر داده‌ اند. اما آنچه هنوز ثابت مانده، نیاز بیمار به ارتباط انسانی است. فناوری می‌تواند اطلاعات بدهد، اما نمی‌ تواند جای گفت‌ و گویی را بگیرد که در آن بیمار احساس کند دیده و فهمیده شده است.

در ایران، شبکه مراقبت‌ های اولیه یکی از گسترده‌ ترین ساختارهای سلامت محسوب می‌شود. با این حال، چالش‌ هایی مانند فشار کاری، کمبود منابع و فاصله میان سیاست‌ گذاری و اجرا، باعث شده این ساختار در برخی نقاط با افت عملکرد رو به رو شود. کارشناسان حوزه سلامت تأکید می‌ کنند که تقویت پزشکی خانواده، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای آینده نظام درمانی است.

روز جهانی پزشک خانواده ۲۰۲۶، که هر سال در ۱۹ ماه می، گرامی داشته می شود، امسال با شعار «مراقبت دلسوزانه در دنیای دیجیتال» یادآور یک حقیقت روشن است: هرچقدر فناوری پیشرفت کند، ستون اصلی سلامت همچنان انسان باقی می‌ماند.

در نهایت، پزشکی فقط مجموعه‌ ای از دانش و فناوری نیست. در دنیایی که هر روز دیجیتالی‌ تر می‌شود، شاید ارزشمندترین بخش پزشکی همان چیزی باشد که هنوز دیجیتالی نشده است: اعتماد و رابطه انسانی میان پزشک و بیمار.