به گزارش ایسنا، از زمان آغاز جنگ در غرب آسیا در اواخر فوریه سیستم‌های دفاعی که با پرتابه‌ها در آسمان مقابله می‌کنند، به یکی از مهم‌ترین اجزای درگیری تبدیل شده‌اند، به‌طوری که ارتش‌ها با کمبود عرضه آن مواجه هستند.

روزنامه نیویورک تایمز با این مقدمه نوشت: جنگ‌های اوکراین و اکنون خلیج فارس، نقش حیاتی رهگیرها را در محافظت از شهرها و البته پایگاه‌های آمریکایی در بحرین، کویت و دیگر کشورهای خلیج فارس برجسته کرده اما زنجیره تأمین این رهگیرها سال‌هاست که تحت فشار بوده و جنگ اوکراین، درگیری‌های گذشته با انصارالله در امتداد دریای سرخ و جنگ ۱۲ روزه گذشته با ایران، آن را تحت فشار قرار داده است.

کارشناسان دفاع موشکی به‌طور فزاینده‌ای هشدارهای جدی می‌دهند که اگر جنگ با ایران ادامه یابد، ذخایر می‌تواند به طور خطرناکی کم شود و متحدان در سراسر جهان را در برابر حملات آسیب‌پذیر کند.

تام کاراکو، مدیر پروژه دفاع موشکی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در واشنگتن گفت: «ما این درگیری را با یک حفره بزرگ شروع کردیم.» این مرکز در ماه دسامبر، قبل از شروع درگیری فعلی، گزارشی در مورد موجودی رو به اتمام رهگیرها منتشر کرد.  

کاراکو همچنین در مورد رهگیرها گفت: «این حفره در ماه گذشته بسیار بزرگتر شده است، زیرا ما همچنان به شلیک آنها ادامه می‌دهیم.»

نیویورک تایمز خاطر نشان کرد: کاهش عرضه رهگیرها در میان ایالات متحده و متحدانش در واقع به توانایی سرسختانه ایران در حمله از طریق پرتاب پهپاد و موشک به اسرائیل، پایگاه‌های آمریکایی و اهداف در خلیج فارس مربوط می‌شود.

علاوه‌براین، دکترین دفاعی خواستار شلیک دو رهگیر برای هر موشک ورودی است و این، بدان معناست که ذخایر دفاعی دو برابر سریع‌تر از سلاح‌های تهاجمی که با آنها مقابله می‌شود، تخلیه می‌شوند.

در جنگ فعلی، ارتش ایالات متحده سیستم‌های دفاع هوایی را با اسرائیل، عربستان سعودی، کشورهای خلیج فارس و دیگران هماهنگ می‌کند. آنها به انواع سیستم‌های پرتاب - از جمله باتری‌های پاتریوت و دفاع منطقه‌ای ارتفاع بالا (THAAD) که هر دو از زمین شلیک می‌شوند، یا موشک‌های استاندارد که از کشتی‌های جنگی نیروی دریایی در دریا شلیک می‌شوند - متکی هستند.

رسانه آمریکایی به اشاره به اینکه «در این میان، تولیدکنندگان کره جنوبی به طور فزاینده‌ای برای پر کردن این خلا وارد عمل شده‌اند» نوشت: اما تال اینبار، محقق ارشد اسرائیلی در اتحاد دفاع موشکی، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در ویرجینیا معتقد است که پیچیدگی سیستم‌های رهگیر، تولید انبوه سریع آنها را دشوار می‌کند.

او گفت که انواع رهگیرهای مورد استفاده در سیستم‌های THAAD یا Arrow-۳ نیاز به اجزای فرعی سفارشی، الکترونیک پیشرفته و آزمایش‌های فراوان دارند، در حالی‌که «هیچ انباری از این سیستم‌ها وجود ندارد، بنابراین شما باز هم به کارخانه‌های دیگر و در برخی موارد کشورهای دیگر متکی هستید.»