اتحادخبر:طبق یک مطالعه جدید، گروهی از داروهایی که اغلب برای درمان دیابت استفاده می‌شوند، ممکن است به محافظت از کلیه‌های در حال پیر شدن نیز کمک کنند.

به گزارش اتحادخبر به نقل از مدیسن نت، در این مطالعه، داروهایی به نام مهارکننده‌های SGLT۲ در ماهی کپور فیروزه‌ای آفریقایی، ماهی کوچکی که تنها ۴ تا ۶ ماه عمر می‌کند، آزمایش شد.

از آنجایی که این ماهی‌ها به سرعت پیر می‌شوند، دانشمندان توانستند معادل دهه‌ها پیری اندام‌ها را تنها در عرض چند هفته مشاهده کنند.

نتایج نشان داد ماهی‌هایی که این داروها را دریافت کرده‌اند، با افزایش سن، کلیه‌های سالم‌تری دارند.

دکتر «هرمان هالر»، نویسنده ارشد و رئیس آزمایشگاه بیولوژیکی MDI در بار هاربر در ایالت مین، گفت: «این داروها از قبل به عنوان محافظ قلب و کلیه‌ها در بیماران مبتلا به دیابت و غیر دیابتی شناخته شده‌اند. چیزی که کمتر مشخص بوده، نحوه تاثیر آنها بوده است.»

با افزایش سن ماهی کپور معمولی، کلیه‌های آنها شروع به تغییر به شیوه‌ای کردند که بسیار شبیه به کلیه‌های انسان در حال پیر شدن بود. محققان موارد زیر را مشاهده کردند:

از بین رفتن رگ‌های خونی کوچک

آسیب به سیستم فیلتر کلیه

التهاب بیشتر

مشکلات مربوط به نحوه تولید انرژی توسط سلول‌های کلیه

همین تغییرات اغلب در افراد مبتلا به بیماری کلیوی مشاهده می‌شود.

اما ماهی‌هایی که با مهارکننده‌های SGLT۲ درمان شدند، کمتر از این مشکلات را داشتند. کلیه‌های آنها جریان خون قوی‌تر، فیلترهای سالم‌تر و تولید انرژی طبیعی‌تری را در داخل سلول‌ها حفظ کردند.

این داروها همچنین التهاب را کاهش دادند و به سلول‌های کلیه کمک کردند تا بهتر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

هالر در یک بیانیه خبری گفت: «این اثرات بالادستی در کنار هم، توضیحی بیولوژیکی برای مشاهدات بالینی ارائه می‌دهند که مزایای مهارکننده‌های SGLT۲ اغلب از آنچه که از کنترل گلوکز به تنهایی انتظار می‌رود، فراتر می‌رود.»

یکی از بزرگترین تفاوت‌ها در رگ‌های خونی کوچک بود. ماهی‌های درمان نشده به آرامی این رگ‌ها، به نام مویرگ‌ها، را با افزایش سن از دست می‌دادند. این امر دریافت اکسیژن را برای سلول‌های کلیه دشوارتر می‌کرد و آنها را مجبور می‌کرد به سیستم‌های انرژی پشتیبان ضعیف‌تری تکیه کنند.

ماهی‌هایی که مهارکننده‌های SGLT۲ دریافت می‌کردند، تعداد بیشتری از این رگ‌ها را حفظ می‌کردند و فعالیت ژنی بیشتری شبیه به حیوانات جوان‌تر نشان می‌دادند. این امر با تولید انرژی بهتر و التهاب کمتر مرتبط بود.

دکتر «آناستازیا پاولمن»، نویسنده اصلی از دانشکده پزشکی هانوفر در آلمان، در یک بیانیه خبری گفت: «دیدن این اثرات به وضوح در یک مدل پیری سریع مانند ماهی کیلی‌فیش ما قابل توجه بود.»

او افزود: «آنچه بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که چگونه یک داروی به ظاهر ساده بر بسیاری از سیستم‌های به هم پیوسته در کلیه تأثیر می‌گذارد- از رگ‌های خونی و متابولیسم انرژی گرفته تا التهاب و عملکرد کلی.»

مهارکننده‌های SGLT۲ در حال حاضر برای درمان دیابت و بیماری مزمن کلیه استفاده می‌شوند. این مطالعه توضیح می‌دهد که چرا بیمارانی که این داروها را مصرف می‌کنند اغلب از مزایای قلبی و کلیوی آن بهره‌مند می‌شوند.

محققان می‌گویند ماهی‌هایی که به سرعت پیر می‌شوند، می‌توانند مطالعات آینده را نیز سرعت بخشند و به دانشمندان اجازه دهند درمان‌های جدید را بسیار سریع‌تر از حیوانات آزمایشگاهی مانند موش‌ها آزمایش کنند.

در مرحله بعد، این تیم قصد دارد بررسی کند که آیا این داروها می‌توانند به ترمیم کلیه‌ها پس از شروع آسیب کمک کنند یا خیر، و اینکه آیا زمان درمان اهمیت دارد یا خیر.