محمدصادق حاجیانی

اخیراً مطلبی با عنوان «محتوای زرد روابط عمومی پتروشیمی‌ها» در یکی از نشریات منتشر شده که در آن، عملکرد روابط عمومی شرکت‌های پتروشیمی را مورد نقد قرار گرفته است. نقد رسانه‌ای، اگر منصفانه و دقیق باشد، نه‌تنها قابل احترام بلکه باعث ارتقای عملکرد سازمان‌ها میباشد؛ با این حال، اطلاق برچسب «محتوای زرد» به مجموعه متنوع و گسترده‌ای از فعالیت‌های صنعتی که باعث کمک در این شرایط بحرانی به دولت و نظام میباشد ، نقدی بی انصافانه و غیر اخلاقی میباشد.

روابط عمومی صنعت پتروشیمی، صرفاً تولید خبر یا محتوای تبلیغاتی نیست. این حوزه در سال‌های اخیر با انجام مسئولیت‌های اجتماعی و فرهنگی به جامعه و همچنین ارز آوری برای دولت کمک شایانی به اجتماع و فرهنگ و ورزش و اقتصاد نموده  و همیشه پاسخگوی افکار عمومی بوده مضافا ارتباط با ذی‌نفعان محلی، تبیین اقدامات زیست‌محیطی، مدیریت ارتباطات بحران و گزارش‌دهی مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) اقدام نموده است. لذا نادیده گرفتن این ابعاد و تقلیل کل فعالیت‌ها به «محتوای زرد»، بی انصافی و بعضاً ناعادلانه میباشد.

. بدیهی است با نقد حرفه‌ای میتوان  اثربخشی بهتر دست یافت آنهم با ارائه مصداق، تحلیل ساختاری و پیشنهاد راهکار همراه باشد، نه با کلی‌گویی و برچسب‌زنی. تفاوت میان «اطلاع‌رسانی ساده برای عموم» و «محتوای زرد» تفاوتی ظریف اما مهم است که نیازمند نگاه تخصصی رسانه‌ای است.

از سوی دیگر، صنعت پتروشیمی به‌عنوان یکی از پیشران‌های اقتصادی کشور، همواره زیر ذره‌بین افکار عمومی و رسانه‌ها قرار دارند. لذا وظیفه روابط عمومی‌ها این است که   میان الزامات فنی، ملاحظات اقتصادی، حساسیت‌های اجتماعی و محدودیت‌های قانونی توازن برقرار کنند.

در پایان انتظار می‌رود رسانه‌های صنعت پتروشیمی ، به‌جای استفاده از عناوین کلی و تحریک‌آمیز، با رویکردی تحلیلی و گفت‌وگومحور، به ارتقای استانداردهای ارتباطی به صنعت با ارائه پیشنهاد کمک نمایند. بدیهی است روابط عمومی‌ها با پذیرش نقدهای مستند و حرفه‌ای و منصفانه استقبال می‌کنند، چرا که هدف مشترک هر دو، افزایش شفافیت، اعتماد عمومی و کیفیت اطلاع‌رسانی است.