اتحادخبر: پاییز امسال در کنگان نشانی از آرامش فصلی ندارد چرا که این هوا حاصل نفس‌کشیدن کنار بزرگ‌ترین قطب صنعتی جنوب کشور است.

به گزارش مهر،در حالی که مدارس زیر فشار موج آنفلوانزا غیر حضوری شده‌اند، آلودگی سنگین صنایع نفس شهر را هر روز تنگ‌تر می‌کند؛ اما هنوز هیچ تصمیم جدی برای سلامت مردم کنگان روی میز نیست.

پاییز امسال در کنگان، نه شبیه پاییزهای گذشته است و نه نشانی از آرامش فصلی دارد. از نخستین ساعت‌های صبح، آسمان شهر با لایه‌ای ضخیم از دود و آلاینده‌ها پوشیده می‌شود؛ چنان‌که حتی ساختمان‌های چندصد متر آن‌طرف‌تر در مه خاکستری گم می‌شوند.

هیچ‌کس این صحنه را «مه پاییزی» نمی‌نامد؛ همه می‌دانند که این هوا حاصل نفس‌کشیدن کنار بزرگ‌ترین قطب صنعتی جنوب کشور است.

اینجا در کنگان، مردم با نگرانی به خبر تعطیلی و غیرحضوری شدن مدارس و ادارات در دیگر شهرها نگاه می‌کنند و تنها یک سوال ساده در ذهنشان تکرار می‌شود: چرا آلودگی کنگان حتی ارزش یک هشدار جدی ندارد؟

ترکیب «هوای آلوده» و «ویروس فصلی» دیگر از توان جسمی بسیاری از بچه‌ها خارج شده است. اما با تمام این نشانه‌های هشداردهنده، هنوز هیچ برنامه فوری برای کاهش فعالیت صنایع در روزهای بحرانی، هیچ گزارش شفاف از میزان آلاینده‌ها و هیچ اقدام عملی که مردم را مطمئن کند سلامتشان اولویت دارد، ارائه نشده است.

وعده‌هایی که محقق نشد

یکی از اهالی کنگان در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: کنگان، شهری که قلب تولید انرژی کشور است، در پاییز امسال بیش از هر زمانی محتاج یک نفس سالم شده است؛ نفسی که فعلاً در میان دود و بیماری گم شده است.

محمد علی حسین زاده افزود: سال‌ها وعده سامان‌دهی آلودگی، نوسازی مشعل‌ها و پایش لحظه‌ای مطرح شد؛ اما آسمان امروز کنگان صریح‌تر از هر گزارشی حرف می‌زند: وعده‌ها اجرا نشده‌اند.

وی ادامه داد: پاییز باید فصلی باشد که بچه‌ها با کیف مدرسه از خانه بیرون بروند، نه با قرص و بخور. فصلی که مردم پنجره‌ها را برای نسیم باز کنند، نه برای فرار از دود ببندند.

پای صنایع در میان است

کارشناس محیط زیست در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: بررسی شاخص‌های آنلاین هوا نشان می‌دهد که بخش صنعتی شهرستان کنگان یعنی جایی که تأسیسات پارس جنوبی قرار گرفته است، همواره در وضعیت ناسالم یا ناسالم برای افراد حساس قرار دارد و این وضعیت نیازمند سازماندهی است.

مهدی بحرینی اضافه کرد: عامل اصلی آلودگی هوای کنگان، تراکم صنایعی است که هر چند نقش مهمی در اقتصاد و انرژی کشور ایفا می‌کنند ولی به عنوان مهمترین دلیل آلوده کردن هوای شهرستان محسوب می‌شوند.

وی تاکید کرد: سوختن گازهای مشعل یکی از معضلات اصلی صنایع در پارس جنوبی است که به علت تعداد بالای مشعل‌ها و سوختن مستمر گاز، آلودگی شدیدی را تولید و راهی نواحی مسکونی می‌کنند.

بحرینی اضافه کرد: مسئولان سال‌ها وعده داده‌اند که این مشکلات را حل می‌کنند و مشعل‌سوزی را به حداقل می‌رسانند ولی تغییر محسوسی در این زمینه شاهد نیستیم و آلودگی‌های شدید هوا همچنان پابرجا است.

قراردادی برای کاهش فلرسوزی

آئین امضای ۱۲ قرارداد جمع‌آوری گازهای مشعل مناطق نفت‌خیز جنوب آبانماه امسال برگزار شد و وزیر نفت در این آئین تاکید کرد که جمع‌آوری گازهای همراه نفت و گاز، این گازها، گازهای غنی هستند که سالیان سال می‌سوزند.

محسن پاک‌نژاد با اشاره به اینکه جمع‌آوری گازهای همراه ارزش‌آفرینی قابل ملاحظه‌ای برای کشور به همراه دارند اضافه کرد: بر اساس اهداف تعیین‌شده در برنامه هفتم، تا پایان سال ۱۴۰۷ باید بتوانیم روزانه تا ۴۴ میلیون متر مکعب گازهای همراه را جمع‌آوری کنیم.

با دستور مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ۱۲ قرارداد جمع‌آوری گازهای مشعل میدان‌های نفتی در مناطق نفت‌خیز جنوب امضا شد؛ بر اساس این قراردادها، ۲۹۵ میلیون فوت‌مکعب در روز گاز مشعل جمع‌آوری و ۳۲ مشعل خاموش می‌شود و حداکثر زمان لازم برای اجرای آنها ۱۸ ماه در نظر گرفته شده است.

لزوم کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی

فرماندار کنگان در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: استقرار صنایع در شهرستان کنگان موجب بروز مشکلات زیست محیطی متعددی در این شهرستان شده است.

غلامحسین زیبا اضافه کرد: احیای حقوق عامه در راستای کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی منطقه یک ضرورت است و به صورت مستمر و جدی پیگیر مسائل و چالش‌های زیست محیطی خواهیم بود.

برخورد قانونی صورت می‌گیرد

دادستان شهرستان کنگان در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: به منظور انجام اقدامات بازدارنده و پیشگیرانه در مورد آلودگی‌های زیست‌محیطی پیگیری‌های فراوانی را داشته‌ایم و با واحدهایی که مقررات زیست محیطی را رعایت نمی‌کنند برخورد قانونی می‌شود.

سید محمد موسوی پویا با اشاره به نقش صنایع شهرستان در آلودگی هوا و دریا بیان کرد: مهار و رفع این آلایندگی‌ها یک ضرورت است و دستگاه‌های مسئول باید اهتمام جدی برای مهار این آلودگی‌ها داشته باشند.

مطالبه مردم کنگان نه بزرگ است، نه غیرمنطقی: هوایی که بشود در آن نفس کشید. سلامتی که نباید با آمار تولید معامله شود. این پاییز، آلودگی و آنفلوانزا یک‌صدا هشدار می‌دهند؛ اما هنوز مهم‌ترین گوش‌ها، صدای کنگان را نمی‌شنوند.