اتحاد خبر-زینب رنج‌کش: در پی اعلام نتایج کنکور سراسری، اتحادخبر با یکی دیگر از حائزین رتبه های دو رقمی کنکور در شهرستان دشتستان که همزمان توانسته با رتبه ۸ بین المللی، بورسیه دانشگاه مِسینیا ایتالیا در رشته پزشکی را کسب کند، به گفت‌وگو نشسته است.با ما همراه باشید.

خودتان را معرفی کنید.
ـ ایلیا اقدسی هستم، ۲۰ ساله، رتبه 39 زبان خارجه در منطقه 3 و 98 کشوری.

چه شد که تصمیم گرفتید در کنکور زبان شرکت کنید، آن هم با چنین جدیتی که رتبه دو رقمی کسب کردید؟
ـ من در واقع رشته‌ام تجربی بود و در آن رشته هم رتبه خوبی کسب کردم، اما به پیشنهاد دبیر زبانم تصمیم گرفتم در کنکور زبان نیز شرکت کنم.

چطور برای کنکور زبان آماده شدید؟ از چه منابعی استفاده کردید؟ کلاس رفتید یا خودخوان بودید؟
ـ من از بچگی کلاس زبان آقای استادزاده  می‌رفتم که اکنون دوست هستیم و باید از او نیز تشکر کنم، اما بخشی از زبان را هم به صورت خودخوان ادامه دادم. فکر می‌کنم همین خودخوانی تأثیر زیادی داشت تا بتوانم رتبه خوبی بگیرم. برای رشته تجربی هم از آزمون‌های قلم‌چی استفاده می‌کردم.

به نظر شما در موفقیت کنکور زبان، استعداد مهم‌تر است یا پشتکار؟
ـ هر دو به نوبه خود اهمیت دارند. من باور دارم شخصی که هم استعداد یادگیری زبان داشته باشد و هم پشتکار مناسب، به درجات بالاتری می‌رسد. اما در کل، پشتکار مهم‌ترین عامل تمایز بین افراد با استعداد است.

برنامه‌ای داشتید که رشته زبان بخوانید یا از ابتدا هدفتان چیز دیگری بود؟
ـ نه، من برنامه‌ای برای خواندن رشته زبان نداشتم. فقط می‌خواستم سطح زبان خودم را بسنجَم و ببینم در این چند سال چقدر پیشرفت کرده‌ام.

واکنش خانواده و اطرافیان نسبت به رتبه‌تان چه بود؟
ـ خیلی خوشحال شدند. من را در آغوش گرفتند، تبریک گفتند و تشویقم کردند. دوستانم هم کلی به من آفرین گفتند.

فکر می‌کنید بزرگ شدن در شهری مثل دشتستان چقدر روی انگیزه‌ها و موفقیتتان تأثیر داشته است؟ 
ـ بله، صد درصد. وقتی در شهری بزرگ می‌شوی که مردم خون‌گرم‌ترند و تشویقت می‌کنند، انگیزه بیشتری برای پیشرفت داری. حس می‌کنی باید رشد کنی تا بتوانی به همان مردم کمک کنی.

در شهری مثل دشتستان چطور توانستید منابع آموزشی مناسب برای یادگیری زبان پیدا کنید؟
ـ بیشتر از فیلم‌ها، موسیقی، فضای مجازی و بازی‌های کامپیوتری استفاده می‌کردم. الان منابع یادگیری زبان، مخصوصاً انگلیسی، همه‌جا در دسترس است.

چه موانع و سختی سر راهتان بود و چطور از آن‌ها عبور کردید؟
ـ بزرگ‌ترین مانع، تکرار روزمره مطالعه بود. اینکه هر روز از خواب بیدار شوی و ساعت‌ها درس بخوانی، واقعاً سخت است و ممکن است آدم را خسته یا حتی افسرده کند؛ اما باید ادامه داد و مورد بعد این بود که بقیه می‌توانستند مسافرت بروند اما من نمیتوانستم و باید حتما مطالعه می‌کردم و تلاش تا به هدفم برسم.

از کودکی به چه شغلی علاقه داشتید؟
ـ از کودکی دوست داشتم پزشک شوم. حتی کتاب‌های دانشگاهی پزشکی را می‌گرفتم تا ببینم چقدر از درس‌ها را متوجه می‌شوم. همیشه به علوم تجربی علاقه زیادی داشتم.

دانستن زبان چقدر در قبولی‌تان در دانشگاه مِسینیا ایتالیا مؤثر بود؟
ـ خیلی زیاد. آزمون ورودی دانشگاه ایتالیا به زبان انگلیسی برگزار می‌شود، و تسلط من به زبان کمک بزرگی بود تا بتوانم به سؤالات پاسخ بدهم.

بعد از مهاجرت و تحصیل در رشته پزشکی، قصد دارید به ایران برگردید یا در ایتالیا بمانید؟
ـ دوست دارم در آینده به ایران برگردم و به مردم کشورم خدمت کنم. واقعاً عرق ملی خاصی نسبت به ایران و مخصوصاً استان خودمان دارم و احساس می‌کنم مردم استان باید شرایط زندگی بهتری داشته باشند.

حرفت برای هم‌سن‌وسال‌هایت چیست؟
ـ با پشتکار مناسب، حتی کسانی که به خودشان باور ندارند و فکر می‌کنند نمی‌توانند موفق شوند، می‌توانند به هدفشان برسند.

اگر به چند سال قبل برگردی، چه نصیحتی به خودت می‌کنی؟
ـ راستش هیچ نصیحتی ندارم، چون فکر می‌کنم باید برخی تجربه‌ها را خودت در زندگی لمس کنی تا آن‌ها را درک کنی.

سخن پایانی: 
از پدر و مادر و برادرم متشکرم که در این مسیر بسیار از من حمایت کردند.