اتحادخبر: مجمع عمومی عادی به‌طور فوق‌العاده شرکت مبین انرژی خلیج فارس با اعلام سود نقدی ۲۲۳۰ ریالی به ازای هر سهم برگزار شد؛ اما پشت این ارقام، وضعیت عملیاتی و مالی شرکت با ابهام‌های مهمی مواجه است که سوالات جدی درباره تداوم سودآوری و کارایی مدیریت منابع در این شرکت بزرگ زیرساختی مطرح می‌کند.

به گزارش سرویس نفت و انرژی اتحادخبر مبین انرژی خلیج فارس چندین پروژه کلیدی در دست اجرا دارد، اما پیشرفت فیزیکی برخی از آن‌ها بسیار ناچیز است:    پروژه پست ۱۳۲ کیلوولت GIS با هزینه ۲۰ میلیون یورو و ۸۰۰ میلیارد تومان، تنها ۵٪ پیشرفت داشته، پروژه تعویض خطوط GRP با هزینه سنگین ۳.۷ میلیون یورو و ۱۵۵ میلیارد تومان، فقط ۱۰٪ پیشرفت، اتصال به شبکه ۴۰۰ کیلوولت نیز همچنان در مراحل اولیه قرار دارد

با توجه به سرمایه‌گذاری‌های کلان و بازدهی پایین فعلی، این سوال مطرح است که آیا منابع به درستی تخصیص یافته‌اند؟ و آیا هزینه‌کردها در مسیر بهره‌وری واقعی است یا صرفاً پوشش‌دهنده فشارهای خارجی و سیاسی؟

پروژه آپادانا که ۲۰ هزار میلیارد تومان از منابع شرکت را به خود اختصاص داده (با تنها ۴۲۰۰ میلیارد تومان تسهیلات)، هنوز به بهره‌برداری کامل نرسیده و صرفاً واحد متانول آن راه‌اندازی شده است. این در حالی است که: بازار متانول به گفته خود شرکت “چندان جذاب نیست”، شرکت هنوز در حال مذاکره برای تامین اکسیژن مازاد خود به این پروژه است، فاز دوم پروژه (خط LPG) در مرحله اخذ مجوز است و راه‌اندازی آن زمان‌بر خواهد بود

آیا تزریق این حجم از منابع به پروژه‌ای با بازار نامطمئن، تصمیم درستی بوده است؟ و چه تضمینی برای بازگشت سرمایه‌ در این شرایط وجود دارد؟

مدیران شرکت در مجمع به چالش‌های متعددی اذعان کردند: عدم دریافت نرخ رسمی ۶ ماهه دوم سال ۱۴۰۳، محاسبه نرخ ۶ ماهه اول توسط خود شرکت (و نه نهادهای ناظر)، حذف معافیت مالیاتی ماده ۱۳۲، افزایش ۷۰ برابری قیمت گاز از ۱۳۹۹، امتناع مصرف‌کنندگان از پرداخت و انباشت مطالبات

اگرچه گفته شد از ۱۹ شرکت طلب‌ها دریافت شده، اما ابهامی جدی در تداوم جریان نقدینگی شرکت وجود دارد، بویژه آنکه بسیاری از پروژه‌ها نیاز به سرمایه‌گذاری مجدد دارند و افزایش نرخ یوتیلیتی نیز فشار مضاعفی وارد کرده است.

شرکت مدعی است که ارزش جایگزینی آن ۲.۴ میلیارد دلار است، اما با توجه به زیرساخت‌های نیمه‌کاره، بدهی‌ها، عدم قطعیت نرخ‌گذاری، و رشد فزاینده هزینه‌ها، این برآورد بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت اقتصادی باشد، برداشتی خوش‌بینانه و غیرنقد از ظرفیت‌های بالقوه است.

در پایان مجمع، سود قابل توجهی به سهامداران تعلق گرفت؛ اما با توجه به فشارهای مالی، ریسک‌های اجرایی پروژه‌ها، و عدم شفافیت نرخ‌ها، این پرسش باقی است که: آیا سودآوری شرکت مبین انرژی خلیج فارس در سال‌های آینده ادامه‌دار خواهد بود، یا آنچه امروز به عنوان سود توزیع می‌شود، در واقع پیش‌خور منابع آینده و فشاری مضاعف بر ترازنامه فرداست؟