از پاییز پارسال ناترازی انرژی در کشور مطرح و برنامه قطع برق اعلام و عملی شد. آن روزها هوای خوزستان معتدل بود اما حالا در تابستان داغ و خرماپزان، برق خوزستان وقت و بی‌وقت قطع می‌شود، کولرها خاموش می‌شوند، پمپ‌های آب از کار می‌افتند و نفس و سلامت خوزستانی‌ها به خطر افتاده است.

سال‌ها است که با برداشت و انتقال آب از کارون، منابع آبی خوزستان کمتر شده است و مردم آب را با پمپ، آن هم آب گل‌آلود و گهگاهی همراه با لجن برداشت می‌کنند. حالا با قطع برق، پمپ‌ها هم از کار می‌افتند و آب هم قطع می‌شود. اینجا دیگر مدیریت برق یعنی رنج خوزستان.

کمترین حق شهروندی هر انسانی، داشتن حداقل‌های زندگی است اما حالا در شهرهای جنوبی خوزستان و حتی نقاطی از اهواز، در روزهایی که برق هم هست و پمپ‌ها هم کار می‌کند، آبی نیست و آبرسانی با تانکر انجام می‌شود. 

این روزها مردم خوزستان کلافه‌اند؛ کلافه از بی‌آبی، بی‌برقی و از مدیریتی که مدیریت نمی‌شود. برق نه تنها طبق جدول زمان‌بندی قطع نمی‌شود بلکه در اوج گرما و در چند ساعت و به مدت طولانی قطع می‌شود. 

۲۴ تیر بود که سید محمدرضا موالی‌زاده استاندار خوزستان از تخصیص ۳۰۰ مگاوات اضافه بر سهمیه برق خوزستان خبر داد و گفت: با پیگیری‌ها، خاموشی‌های خانگی به ۶۰ درصد کاهش می‌یابد و پیگیری‌های جدی برای حذف کامل خاموشی‌های خانگی در دستور کار است.

این در حالی است که در روزهای اخیر و در ۲۵ تیر روزی که هشدار قرمز افزایش دما یعنی بالاترین سطح هشدار هواشناسی برای وقوع دماهای ۴۹ درجه و بالاتر داده شد، برق برخی از محله‌های اهواز از جمله کیانپارس و چهارراه زند، حدود چهار تا پنج ساعت قطع شد و روز قبل از آن هم برخی قسمت‌های کیانپارس پنج ساعت برق نداشتند، آن هم برای مدیریت بار؛ اما خوزستانی که گرم‌ترین شهرهای جهان را دارد چرا باید در تابستان سوزان، بار مصرف برق را مدیریت کند؟

این در حالی است که همان روز ۲۵ تیر به دلیل اوج گرما و به منظور حفظ سلامت شهروندان و مدیریت مصرف برق، ادارات برخی شهرهای خوزستان دورکار اعلام شدند.

قطعی آب و برق نه تنها سلامت شهروندان را به خطر انداخته بلکه مشاغل مختلف و حتی رفت و آمد و بیرون رفتن از خانه را هم تحت تاثیر قرار داده است. ساکنان آپارتمان‌ها نه تنها نمی‌توانند از آسانسور استفاده کنند بلکه حتی نمی‌توانند خودروهایش را از پارکینگ خارج کنند و این‌گونه مردم احساس می‌کنند در یک قفس خانگی به سر می‌برند؛ شکنجه‌ای بدون آب و برق.

اما استانی با این حجم از منابع انرژی و آب، چگونه به یک قفس بی‌آب و برق تبدیل شده است؟ 

مریم یکی از شهروندان اهواز و بیمار قلبی – تنفسی است. او می‌گوید، قطعی برق بسیار زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار گرفته است.

او می‌گوید: در گرمای ۵۰ درجه از محل کارم به خانه می‌روم و با قطعی برق مواجه می‌شوم در حالی که به صورت دوره‌ای برق محل کار هم قطع می‌شود.

او ادامه می‌دهد: قطع برق سازمان مرکزی اداره، باعث قطع اینترنت محل کار ما شده است و چون کار ما ارتباط مستقیمی با اینترنت دارد، قطعی برق و اینترنت کارمان را هم تحت تاثیر قرار داده است.

این شهروند اهوازی با ابراز نگرانی از شرایط سلامتی مادر سالمندش در ساعات بی‌برقی می‌گوید: در گرما، فشار خون مادرم بالا می‌رود و همیشه از این مساله نگران هستیم. از طرف دیگر این وضعیت قطعی برق بسیار خسته‌کننده و کلافه‌کننده شده است.

او ادامه می‌دهد: سوالی که برای ما ایجاد شده این استکه چرا برق خوزستان آن هم در شرایط بالای ۵۰ درجه و هشدار قرمز قطع می‌شود؟ چرا خوزستان مشمول مدیریت مصرف برق می‌شود؟

مریم می‌گوید: حتی اگر دمای خوزستان ۵۰ درجه هم نباشد، زندگی در دمای ۴۰ درجه هم سخت است چون وقتی برق هم هست، کولرها جوابگو نیستند و خانه‌ها خنک نمی‌شوند چه برسد به روزی که دما به بالای ۴۵ درجه می‌رسد و برق قطع می‌شود. 

شیوا یکی از کارآفرینان اهوازی است که قطعی برق نه تنها منجر به خراب شدن برخی وسایل برقی کارش شده، بلکه استرس کارش را هم بالا برده است. او می‌گوید: نیروهای من هر روز از نقاط مختلف اهواز به کارگاه می‌آیند و وقتی می‌خواهیم کار را شروع کنیم برق به مدت دو سه ساعت قطع می‌شود و در دمای بالای ۵۰ درجه در محیط بسته کارگاهی می‌مانیم و راه برگشتی نداریم.

این شهروند اهوازی ادامه می‌دهد: قطعی برق تقریبا هر روز اتفاق می‌افتد و نمی‌دانم با این وضعیت باید چه کاری انجام دهیم. این شرایط، استرس کارم را بسیار بالا برده و از نظر مالی هم به من ضرر وارد کرده است و همیشه نگران این مساله هستم. 

پونه هم یکی دیگر از شهروندان اهوازی است که معمولا برق محله‌شان هر دو روز یکبار بین ساعت ۱ ظهر تا ۷ شب و در اوج گرما قطع می‌شود و در هر بار قطعی برق یک تا سه ساعت، طول می‌کشد.

او می‌گوید: در اهواز با قطع برق، آب هم قطع می ‌شود و زندگی فلج می‌شود. این روزها پمپ آب در خانه‌های ویلایی هم جواب نمی‌دهد و وقتی برق داریم هم فشار آب کم است.

این شهروند اهوازی نگران مادر ۸۰ ساله‌اش است و ادامه می‌دهد: مادرم در منزل ویلایی زندگی می‌کند و ریموت در حیاط و آیفون تصویری هم از کار می‌افتند و همیشه نگران امنیت مادرم هستیم که نکند برایش اتفاقی بیفتد.

۹ اردیبهشت امسال بود که مجتبی یوسفی نماینده اهواز در مجلس شورای اسلامی با اشاره به قطعی برق مکرر در خوزستان در شرایط دمایی امسال، از پیگیری طرح سوال از وزیر نیرو در این خصوص خبر داد؛ اما تاکنون نه تنها خبری از پیگیری نمایندگان مردم از این وضعیت نشده بلکه روز به روز وضعیت قطعی برق بدتر شده است.

بنا به گفته یوسفی حتی در زمان جنگ تحمیلی، شاهد چنین قطعی‌های مکرر برق نبودیم اما متاسفانه به دلیل بحران مدیریت به ویژه در وزارت نیرو، شاهد قطعی‌های مکرر برق هستیم.

وی با بیان اینکه مردم از قطعی برق گله‌مند هستند، گفته بود: این مساله به دلیل ناترازی و بحران مدیریت رخ داده و سوءمدیریت، خود را نشان داده است. در گذشته برق صنایع قطع می‌شد و صنعت و معیشت مردم به ویژه کارگران و کارگاه‌های کوچک به خطر می‌افتاد اما حداقل برق خانگی قطع نمی‌شد.

نماینده اهواز در مجلس شورای اسلامی به تبعات مختلف قطعی برق اشاره و گفته بود: با قطع برق در این وضعیت دمایی، سلامت افراد به ویژه سالمندان و کودکان تحت تاثیر قرار می‌گیرد. از سوی دیگر سالمندان نمی‌توانند از راه پله‌ها تردد کنند و دچار مشکل می‌شوند. مشاغلی که اجناس فاسدشدنی دارند از جمله لبنیاتی‌ها، قصابی‌ها و نانوایی‌ها هم با قطع برق دچار ضرر می‌شوند؛ چه کسی قرار است ضرر و زیان این افراد را بدهد؟

یوسفی با اشاره به قطعی برق مدارس و دانشگاه‌ها گفت: چه کسی هزینه افت تحصیلی دانش‌آموزان و دانشجویان را در پی قطعی مکرر برق می‌دهد؟

همچنین مهرداد شریفی رئیس مرکز بهداشت خوزستان با اشاره به تاثیر قطعی برق بر سلامتی شهروندان در گرمای خوزستان گفت: در شرایط گرمای خوزستان، قطعی برق در روزهای گرم تابستان می‌تواند موجب گرمازدگی شود و سلامت مردم را تهدید کند. از سوی دیگر، قطعی برق می‌تواند بر پروسه تهیه و توزیع مواد غذایی تاثیرگذار باشد.

بنا به گفته وی برخی از مواد غذایی به زنجیره سرما نیاز دارند و باید با رعایت زنجیره سرما به دست مصرف‌کنندگان برسند و قطعی برق طولانی می‌تواند تهدیدی برای سلامت شهروندان باشد.

به گزارش ایسنا، آن جا که سالمندی پشت در می‌ماند، بیمار تنفسی که در داغی هوای خوزستان نفس نفس می‌زند و کارگاه‌ها تعطیل می‌شوند، دیگر نمی‌توان به وعده‌های حذف کامل خاموشی‌های خانگی خوزستان دل خوش کرد.

این روزها خوزستان تشنه عدالت مدیریتی است؛ خوزستان در سکوت می‌سوزد اما آیا کسی بیدار می‌شود تا آتش بی‌برقی و بی‌آبی را خاموش کند؟