به گزارش خبرآنلاین، برخی تصاویر تا همیشه در ذهن انسان باقی می‌مانند. برای یک نفر، شاید نخستین نگاه به فرزندش باشد؛ برای دیگری، همسری که در انتهای راهرو در انتظار ایستاده است. اما برای روزنامه‌نگار وب‌سایت آی‌اف‌ال ساینس، لحظه‌ای است که قورباغه‌ای در جریان پرتاب موشک، به هوا پرتاب شد. هرچند به‌طرز اغراق‌آمیز گفته می‌شود قورباغه به لایه‌ی استراتوسفر رسید، هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند که حیوان بدشانس قبل از اینکه دوباره به زمین برگردد، تا چه ارتفاعی بالا رفت.

به نقل از زومیت، ناسا در بیانیه‌ای درباره عکس فراموش‌نشدنی قورباغه بدشانس نوشت: «تیم عکاسی تایید کرد که قورباغه واقعی است و در یکی از فریم‌های ثبت‌شده توسط دوربین‌های کنترل از راه دور که برای عکاسی از پرتاب استفاده می‌شوند، دیده شده است. گرچه، وضعیت قورباغه مشخص نیست.»

تصویر قورباغه توسط دوربینی ثابت گرفته شد که با صدا فعال می‌شد و پرتاب موشک که با صدا همراه بود، موجب شده بود دوربین تصویر را ثبت کند. فضاپیمایی که در آن روز سرنوشت‌ساز در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ پرتاب شد، کاوشگر جو و محیط غبار ماه ناسا (LADEE) بود که از سکویی در تأسیسات پروازی ولوپس در ویرجینیا، زمین را ترک کرد.

زمان ثبت عکس ساعت ۳:۲۷ صبح را نشان می‌دهد. این بیدارباش سختی برای حیوانات محلی ویرجینیا، اما شروع خوبی برای فضاپیمای LADEE بود که با حضوری غیرمنتظره و به‌یادماندنی همراه شد. بیایید یک بار دیگر تصویر را در اندازه اصلی آن ببینیم.

فضاپیمای LADEE با عبور از کنار قورباغه، به سفر خود ادامه داد، وارد مدار ماه شد. هدف از این ماموریت رباتیک، جمع‌آوری اطلاعاتی درباره جو ماه و شرایط روی سطح آن و کمک به درک این موضوع بود که گرد و غبار ماه چگونه روی محیط پیرامونش تاثیر می‌گذارد.

مرکز پرواز ولوپس از سال ۱۹۴۵ میزبان پرتاب‌های موشکی در ساحل شرقی ویرجینیا بوده و قدیمی‌ترین مرکز پرتاب موشک پیوسته در ایالات متحده محسوب می‌شود. ممکن است فکر کنید آن همه سروصدا و هیاهو موجب می‌شود قورباغه‌ها فرار کنند، اما حیوانات وحشی در سایت‌های پرتاب موشک در سراسر جهان زندگی به خوبی زندگی می‌کنند.

پروازهای فضایی در تولید آلودگی نقش دارند، اما در برخی مناطق محافظت‌شده، می‌توانند اثرات خوبی هم داشته باشند.

پایگاه‌های فضایی به زمین‌های بزرگی نیاز دارند تا پرتاب موشک‌ها دور از مردم و به‌طور ایمن انجام شود. این زمین‌های بزرگ و باز که پایگاه‌های فضایی هستند، خالی و بی‌جان نیستند، بلکه گیاهان و حیوانات متنوعی در آنها زندگی می‌کنند. به‌عنوان مثال، مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا  با پناهگاه حیات‌وحش جزیره مریت هم‌مرز است. این منطقه محل زندگی بیش از هزار گونه گیاهی، ۱۱۷ گونه ماهی، ۶۸ گونه دوزیست و خزنده، ۳۳۰ گونه پرنده و ۳۱ گونه مختلف پستاندار است.