آنتی بادی ها، بخشی از دستگاه ایمنی هستند که در اثر شناسایی عوامل بیگانه به وجود می‌آیند و در موارد دیگری که با عوامل بیگانه برخورد می‌کنند، با روش‌های مختلف آن‌ها را نابود می‌کنند.

نام آنتی بادی شناسایی کننده پروتئین‌های گوشت قرمز، ایمونوگلوبولین E است که خودش ماهیت پروتئینی دارد. هنگامی که مصرف گوشت قرمز در دفعات مختلف اتفاق بیفتد، بدن فردی که به آن حساسیت دارد به دلیل فعالیت آنتی بادی‌های مربوطه، دچار حساسیت شده و واکنش‌های آلرژیک را به همراه دارد.

حساسیت به گوشت قرمز، تنها به دلیل پروتئین‌های موجود در آن ایجاد نمی‌شود، بلکه مواد دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند باعث ایجاد حساسیت به گوشت قرمز شوند.

یکی دیگر از موادی که در گوشت قرمز وجود دارد و باعث ایجاد حساسیت در برخی از افراد می‌شود، کربوهیدراتی به نام گالاکتوز است.

البته این کربوهیدرات به عنوان یک گروه کلی شناخته می‌شود و اگر بخواهیم دقیق‌تر اشاره کنیم، کربوهیدرات‌های گالاکتوز آلفا ۱، گالاکتوز آلفا ۳ و آلفاگل، از کربوهیدرات‌های ایجاد کننده حساسیت هستند. علائم حساسیت که توسط این کربوهیدرات‌ها در فرد ایجاد می‌شوند، تأخیر زیادی دارند و به همین علت، تشخیص حساسیت به گوشت قرمز سخت‌تر است.

علائم حساسیت به گوشت قرمز

افرادی که به گوشت قرمز حساسیت دارند، ممکن است که پس از گذشت مدتی، علائمی را از خود نشان دهند. در ادامه‌ی این مطلب، به معرفی و بررسی برخی از علائم حساسیت به گوشت قرمز می‌پردازیم.

آبریزش بینی پس از مصرف گوشت قرمز

یکی از مهمترین و رایج‌ترین واکنش‌ها هنگام مصرف مواد حساسیت زا، آبریزش از بینی و همچنین جاری شدن اشک است. این حالت، هنگامی اتفاق می‌افتد که دستگاه ایمنی بدن به ورود عامل حساسیت زا پاسخ می‌دهد و ماستوسیت‌های موجود در بدن، هیستامین ترشح می‌کنند. ماستوسیت ها، نوعی از سلول‌های مربوط به ایمنی بدن هستند و هیستامین، ماده‌ای است که باعث آبریزش بینی می‌شود.

هر چه میزان حساسیت بدن به گوشت قرمز و مواد موجود در آن بیشتر باشد، هیستامین بیشتری ترشح می‌شود و در نتیجه، آبریزش از بینی افزایش می‌یابد.

کهیر

کهیر زدن، یکی از شایع‌ترین علائم حساسیت به گوشت قرمز است. کهیر، به طور کلی در طی واکنش‌های آلرژیک در بدن ایجاد می‌شود. هنگامی که پوست کهیر می‌زند، زائده‌های فراوان قرمز رنگ به وجود می‌آیند. مکان‌هایی از پوست که کهیر می‌زنند، خارش شدیدی دارند.

کهیر، در کوتاه مدت ایجاد می‌شود و نیازی به نگران بودن در مورد آن نیست. هیستامین، عامل ایجاد کننده‌ی کهیر است. هنگامی که هیستامین ترشح می‌شود، جریان خون در رگ‌ها و مویرگ‌ها افزایش می‌یابد و رگ‌ها گشاد می‌شوند. در این حالت، خوناب زیادی از رگ‌ها خارج می‌شود و باعث ایجاد قرمزی و کهیر در سطح پوست می‌شود.

حالت تهوع

استفراغ، یکی از مکانیزم‌های دفاعی بدن است که برای خارج کردن مواد نامطلوب از لوله‌ی گوارش ایجاد می‌شود. حالت تهوع، می‌تواند نشانه‌ی این مکانیزم دفاعی باشد. برخی از افرادی که به گوشت قرمز حساسیت دارند، پس از مصرف آن، دچار حالت تهوع می‌شوند و حتی ممکن است که بدن بخواهد واکنش شدید تری نشان دهد و مکانیزم استفراغ به کار بیفتد.

راه درمان حساسیت به گوشت قرمز

راه درمان قطعی برای از بین رفتن حساسیت در بدن وجود ندارد، اما می‌توان علائم ناشی از حساسیت به گوشت قرمز را با روش‌های مختلف درمان کرد. در ادامه‌ی مطلب، در مورد روش‌های درمان حساسیت به گوشت قرمز سخن خواهیم گفت.

عدم مصرف گوشت قرمز برای درمان حساسیت به گوشت قرمز

هنگامی که فرد به گوشت قرمز حساسیت دارد، مشخص است که بهترین روش برای پیشگیری از ایجاد حساسیت، مصرف نکردن گوشت قرمز است. در این حالت، عامل حساسیت زا دیگر وارد بدن نمی‌شود و در نتیجه پاسخ دفاعی ایجاد نمی‌شود. در نتیجه، اگر حساسیت شدیدی به گوشت قرمز دارید، از مصرف آن خودداری کنید.

استفاده از اپی نفرین برای درمان حساسیت به گوشت قرمز

اپی نفرین و نور اپی نفرین، دو هورمون بدن انسان هستند که در بخش مرکزی غده فوق کلیوی ساخته می‌شوند. در صورتی که فرد دارای حساسیت به گوشت قرمز، با گوشت قرمز تماس پیدا کند یا آن را مصرف کند. ممکن است دچار حساسیت شود. در حساسیت‌های شدید و خطرناک، با تزریق هورمون اپی نفرین، می‌توان از شدیدتر شدن حالت سیستمیک جلوگیری کرد و بدن به تدریج، به حالت عادی بر می‌گردد.

اگر آلرژی شدیدی به گوشت قرمز دارید، بهتر است که همیشه اپی نفرین تزریقی به همراه داشته باشید.

استفاده از دارو برای درمان حساسیت به گوشت قرمز

یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد کننده حساسیت در بدن، هیستامین است. با مصرف دارو‌های آنتی هیستامین، می‌توان از فعالیت هیستامین جلوگیری کرد و در صورت بروز حالت‌های آلرژیک، با مصرف آنتی هیستامین آن‌ها را درمان کرد.