همه ما برای قوی نگه داشتن بدن خود به آهن نیاز داریم! آهن بخش مهمی از هموگلوبین است، بخشی از گلبول های قرمز خون که اکسیژن را از ریه ها به بقیه بدن می رساند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از چیلدرن، کودکی که آهن کافی دریافت نمی کند ممکن است مشکلات یادگیری یا رفتاری داشته باشد، زیرا آهن برای انرژی، عملکرد عضلات و رشد مغز کودک بسیار مهم است.

یک کودک چقدر آهن نیاز دارد؟

مقدار آهن مورد نیاز کودک به سن او بستگی دارد:

کم خونی فقر آهن چیست؟

کم خونی کاهش در میزان گلبول های قرمز خون، زیر محدوده طبیعی برای یک سن خاص است.

وقتی بدن آهن کافی دریافت نمی کند، نمی تواند هموگلوبین بسازد. بدون هموگلوبین کافی، گلبول های قرمز کمتری در بدن وجود دارد، بنابراین اکسیژن کمتری به سلول ها و بافت های تشکیل دهنده بدن ما می رسد.

علل کم خونی فقر آهن

در کشورهای توسعه یافته، نوزادان سالم معمولاً آهن کافی در رژیم غذایی خود از طریق شیر مادر یا شیر خشک غنی شده با آهن دریافت می کنند. هنگامی که آنها شروع به خوردن سایر غذاهای کمکی می کنند، بسته به غذاهایی که می خورند، ممکن است آهن کافی دریافت نکنند.

شیر گاو در واقع جذب آهن را برای بدن سخت تر می کند؛ اگر افراد شیر گاو بیش از حد (بیش از 24 اونس در روز) بنوشند و غذاهای غنی از آهن مانند سبزیجات برگ سبز و گوشت قرمز به اندازه کافی مصرف نکنند، ممکن است دچار کم خونی ناشی از فقر آهن شوند.

بچه‌های بزرگ‌تری که اهل غذا خوردن هستند ممکن است به اندازه کافی آهن دریافت نکنند، مخصوصاً آنهایی که رژیم گیاهخواری دارند.

کم خونی ناشی از فقر آهن در دختران نوجوان بیشتر از پسران نوجوان است، زیرا بدن آنها قادر به ذخیره آهن زیادی نیست، علاوه بر این، خون زیادی در طول قاعدگی از دست می دهند.

در پسران نوجوان، رشد سریع که با بلوغ همراه است ممکن است منجر به کمبود آهن شود.

علائم کم خونی در کودکان

با گذشت زمان، اگر کمبود آهن برطرف نشود، کودکی که دچار کمبود آهن است، علائم کم خونی را نشان خواهد داد. اگر کودک آهن کافی دریافت نکند، میزان آهن در بدن کاهش می‌یابد و ابتدا بر عملکرد ماهیچه‌ها و مغز تأثیر می‌گذارد، زیرا بدن از تمام آهن موجود برای ساخت هموگلوبین استفاده می‌کند. هنگامی که سطح آهن به پایین آمدن ادامه دهد، بدن گلبول های قرمز کمتری تولید می کند که در نهایت منجر به کم خونی می شود.

برخی از علائم رایج مرتبط با کم خونی فقر آهن عبارتند از:

ضعف و احساس خستگی
رنگ پریدگی پوست به خصوص در اطراف دست ها، ناخن ها و پلک ها
ضربان قلب سریع
تنفس سریع
تحریک پذیری
اشتهای ضعیف
سبکی سر یا سرگیجه

در موارد نادری که کمبود آهن بسیار شدید است، کودک ممکن است به پیکا مبتلا شود که در واقع میل شدید به خوردن چیزهایی است که غذا نیستند، مانند خاک، رنگ، گچ و یخ است.

کم خونی فقر آهن در کودکان چگونه تشخیص داده می شود؟
آکادمی اطفال آمریکا توصیه می کند که همه نوزادان در سال اول زندگی آزمایش خون انجام دهند تا کم خونی را غربالگری کند، این معمولا در حدود یک سالگی اتفاق می افتد.

غربالگری در برخی از نوزادان زودتر از سایرین انجام می شود، این بسته به عوامل خطر کم خونی دارد، مانند نوزادانی که نارس هستند یا نوزادانی که در هنگام تولد وزن بسیار کمی دارند.

در کودکان بزرگتر، پزشک ممکن است بسته به علائمی که کودک دارد آزمایش خون را پیشنهاد کند. آنها همچنین ممکن است نمونه مدفوع را بررسی کنند تا مطمئن شوند که کودک از طریق دستگاه گوارش خون خود را از دست نمی دهد.

آزمایش خون رایجی که برای بررسی کم خونی فقر آهن استفاده می شود، هموگلوبین است و بررسی سطح هماتوکریت یا آهن.

درمان کم خونی فقر آهن در کودکان
هنگامی که کودکی مبتلا به کم خونی فقر آهن است، معمولاً به مکمل آهن خوراکی روزانه نیاز دارد تا سطح آهن و هموگلوبین را به محدوده طبیعی افزایش دهد.

مولتی ویتامین های حاوی آهن و تغییرات رژیم غذایی ممکن است کمک کننده باشد. با این حال، این به طور معمول زمانی که بیمار کم خون باشد کافی نیست.

مهم است که مکمل های آهن با معده خالی یا با مقدار کمی غذا مصرف شوند تا به درستی جذب شوند. کودکان نباید آهن را با شیر یا نوشیدنی های کافئین دار مصرف کنند.

مصرف آهن همراه با غذاهای حاوی ویتامین C مانند آب پرتقال، توت فرنگی، فلفل دلمه ای و گوجه فرنگی برای کودکان مفید است.؛ این غذاها به جذب آهن کمک می کنند.

کودکان باید ظرف چند روز پس از شروع مصرف مکمل آهن احساس بهتری داشته باشند. سطح هموگلوبین بعد از حدود یک ماه شروع به افزایش می کند زیرا گلبول های قرمز بیشتری ساخته می شود.

کودکان معمولاً به مدت 3 تا 6 ماه نیاز به مصرف مکمل های آهن دارند، اما گاهی اوقات نیاز به درمان طولانی تری دارند.

اگر به درمان اولیه پاسخی داده نشود، ممکن است کودک دوز اشتباهی از آهن دریافت می کند یا بدن آهن را به درستی جذب نمی کند. در این موارد، پزشک می خواهد دوباره سطح خون و سطح آهن را بررسی کند و کودک ممکن است نیاز به مراجعه به هماتولوژیست کودکان داشته باشد.

پیشگیری از کم خونی فقر آهن در کودکان
نوزادانی که کمتر از یک سال سن دارند فقط باید شیر مادر یا شیر خشک حاوی آهن بنوشند. هنگامی که آنها شروع به خوردن غذاهای جامد در حدود 6 ماهگی کردند، غذا باید غنی شده از آهن باشد.

کودکان نوپا زیر 2 سال فقط باید 24 اونس شیر کامل در روز مصرف کنند.

همه کودکان باید غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ، ماهی، سبزیجات برگ سبز و لوبیا مصرف کنند که منبع خوبی از آهن هستند.
آهن اکثر منابع حیوانی (آهن هِم) معمولاً راحت‌تر از آهن منابع غذایی گیاهی (آهن غیرهم) جذب می‌شود.

منابع آهن عمدتاً هِم:

منابع آهن غیر هم: