به گزارش روزنامه همشهری؛ مربیگری چیزی فراتر از انتقال دستورهای تاکتیکی به زمین مسابقه و تعویض کردن بازیکنان در جریان بازی است. یکی از کلیدی‌ترین مشخصه‌های یک مربی بزرگ، «وقت شناس» بودن است. عادتی که در ریکاردو ساپینتو دیده نمی‌شود. او درست وقتی که بیشتر از همیشه به حمایت طرفداران باشگاه نیاز دارد، خودش را روبه‌روی آنها قرار می‌دهد. شاید ساپینتو نمی‌داند اما فرهاد مجیدی، یکی از محبوب‌ترین چهره‌های تاریخ باشگاه است. کسی که در قامت بازیکن، گل‌های مهمی برای این تیم زده، جام قهرمانی را به‌عنوان کاپیتان بالای سر برده و به‌عنوان سرمربی، یک قهرمانی فراموش‌نشدنی را بدون حتی یک شکست برای این تیم به ارمغان آورده است. حمله به شیوه بازی تیم فرهاد در فصل گذشته نه‌تنها ساپینتو را در نگاه هواداران استقلال بالاتر نمی‌برد، بلکه خدشه بزرگی برای اعتبار و محبوبیت او در بین استقلالی‌ها خواهد بود.

او می‌توانست پس از تساوی برابر نفت مسجدسلیمان، به این موضوع اشاره کند که هنوز زمان کافی برای پیاده کردن همه ایده‌های فنی‌اش در تیم نداشته، هنوز به شناخت دقیقی از فوتبال ایران نرسیده و با توجه به تعداد بالای خریدهای تیم، هماهنگ‌کردن این مجموعه زمان بیشتری می‌خواهد. ساپینتو اما در یک اقدام انتحاری که معمولا خاصیت مربیان پرتغالی است، از برتری‌های فرضی تیمش نسبت به تیم فرهاد مجیدی صحبت کرد. پیام حرف‌های جنجالی ساپینتو این است که استقلال در فصل گذشته فقط در لاک دفاعی بوده و این فصل فوتبال بازی کردن را از سر گرفته است. اگر واقعا نمایش‌های این ۴هفته، بازی‌های دلخواه و مدنظر ساپینتو هستند، از همین حالا باید از این مربی و پروژه‌هایش در باشگاه قطع امید کرد. آیا واقعا این همان فوتبالی است که باشگاه برایش به سراغ جذب یک مربی خارجی رفته است؟

  برای پذیرفتن تحلیل‌ها و شنیدن انتقادهای ساپینتو، هنوز بسیار زود به‌نظر می‌رسد. او هنوز حتی یک برد مهم برای باشگاه به‌دست نیاورده که این چنین به گذشته استقلال می‌تازد. ساپینتو و تیمش در تنها بازی بزرگ‌شان در این فصل بازنده بوده‌اند و تا امروز فقط موفق به شکست ۲ تیم تازه‌وارد به لیگ برتر شده‌اند. خروجی فوتبال «هجومی» ساپینتو هم زدن فقط یک گل در ۳ مسابقه با سپاهان، مس کرمان و نفت مسجدسلیمان بوده است. استقلال این روزها نه خوب فوتبال بازی می‌کند، نه خوب نتیجه می‌گیرد و نه حتی در گلزنی موفق نشان می‌دهد. آن هم درحالی‌که باشگاه یکی از پرستاره‌ترین پنجره‌های نقل و انتقالاتی تاریخ‌‎اش را پشت سر گذاشته است. فرهاد مجیدی با یک ترکیب بسیار معمولی، از استقلال یک تیم شکست‌ناپذیر و قهرمان ساخت و حالا وارث او در این باشگاه، گذشته تیم را زیر سؤال می‌برد. البته تجربه نشان می‌دهد که اصلا نباید مصاحبه‌های ساپینتو را جدی گرفت. فراموش نکنیم او همان مردی است که در نخستین نشست خبری، از علاقه‌اش به بردن ۴جام در این فصل صحبت کرد!

انتقاد بجا، در محل نابجا

ساپینتو بدون تعارف استقلال فرهاد مجیدی را به چالش کشید

تساوی بدون گل برابر نفت مسجدسلیمان طبیعتا نتیجه دلخواه ریکاردو ساپینتو نبود و از دست رفتن این 2امتیاز، مربی پرتغالی را کمی عصبی کرد؛ تا جایی که او به نوعی حتی عملکرد فصل گذشته آبی‌ها را زیر سؤال برد. اساسا سخت‌ترین بخش تحویل گرفتن یک تیم قهرمان این است که شما همیشه با مربی قبلی مقایسه خواهید شد. ریکاردو ساپینتو اما در همین هفته چهارم نشان داد حوصله این حرف‌ها را ندارد. او با انتقاد از استقلال فرهاد مجیدی گفت: «فصل گذشته تیمی را می‌دیدید که فقط دفاع می‌کرد، یک توپ می‌آمد، همان را گل می‌کرد و مسابقه را می‌برد، اما امسال شرایط فرق می‌کند و ما حملات زیادی انجام می‌دهیم.

ما امروز هم موقعیت‌های زیادی داشتیم که یامگا، سجاد شهباززاده و محبی آنها را خراب کردند. کمی طول می‌کشد تا بازیکنان با تاکتیک‌های جدید هماهنگ شوند.» بله؛ به‌طور کلی ممکن است انتقاد ساپینتو به استقلال پارسال وارد باشد؛ چنان که خیلی‌ها تیم مجیدی را به خوش‌شانسی یا استفاده حداکثری از حداقل موقعیت‌های گلزنی متهم می‌کردند. با این حال نکته اینجاست که ساپینتو بد جایی این حرف را زد. از قضا تیم مجیدی فصل گذشته در مسجدسلیمان 3گل به نفت زده بود و یکی از بهترین پیروزی‌هایش را در ورزشگاهی به دست آورد که تیم ساپینتو در آن متوقف شده است. کاش این حرف را هر جایی می‌زدی، غیراز مسجدسلیمان!

استقلال تیم ناموزون

مهم‌ترین مشکل آبی‌ها، تقارن نداشتن این تیم در خطوط میانی و حمله است

استقلال در شبی برابر نفت مسجدسلیمان با نتیجه مساوی بدون گل متوقف شد که حتی نمی‌شد گفت این تیم دست بالا را در اختیار داشت. بله؛ استقلال موقعیت‌هایی خلق کرد، اما فرصت‌های مهمی هم به تیم رقیب داد که گل شدن هر کدام از آنها می‌توانست اوقات ریکاردو ساپینتو را از شرایط فعلی هم تلخ‌تر کند. این نخستین تساوی آبی‌پوشان در هفته چهارم لیگ برتر بود؛ پس از آنکه آنها یک شکست بد را برابر سپاهان تجربه کردند و البته 2 پیروزی پیاپی را مقابل ملوان و مس کرمان رقم زدند. بین این 2 بازی، برتری برابر ملوان و مخصوصا نوع نمایش استقلال در نیمه دوم که به یک کام‌بک باشکوه انجامید قابل‌قبول بود، اما پیروزی بر مس هم چندان چنگی به دل نمی‌زد. حالا استقلال در مسجدسلیمان متوقف شده و کمتر هواداری هم می‌تواند از تعبیر «حیف شد» برای توصیف شرایط بازی استفاده کند، چرا که تیم رقیب نیز فرصت‌های خوبی داشت. مجموعه این نکات می‌تواند برای استقلال نگران‌کننده باشد.

در مورد مسائل فنی و تخصصی استقلال حتما اهل فن بهتر می‌توانند نظر بدهند، اما چیزی که از همان روی کاغذ خودش را نشان می‌دهد و از ابتدا هم به‌نظر می‌رسید پاشنه آشیل آبی‌ها در این فصل خواهد بود، مربوط به عدم‌تقارن این تیم می‌شود. استقلال تا جایی که می‌توانست مهاجم خرید و چنان ترافیکی در این پست به‌وجود آورد که آخرش کاوه رضایی در فهرست جا نشد، اما در مقابل از جذب هافبک، به‌خصوص هافبک هجومی و خلاق عاجز ماند. آنها حتی امیرحسین حسین‌زاده را هم در این پست از دست دادند؛ پدیده فصل گذشته که شاید خیلی می‌توانست به آبی‌ها کمک کند. کار به جایی رسیده است که ساپینتو در بازی با نفت مسجدسلیمان تیمش را با 3مهاجم به‌نام‌های محمد محبی، یامگا و پیمان بابایی و 3هافبک دفاعی به‌نام‌های مهدی‌پور، مهری و روزبه چشمی پشت سر آنها به میدان فرستاد. شاید اگر استقلال به جای اصرار به استخدام این همه مهاجم یا حفظ بیش از حد نیاز مدافعانش دنبال جذب یکی، دو هافبک خلاق می‌رفت، نتایج بهتری می‌گرفت.