اکبر صابری:

آغاز قرن جدید (پانزدهم هجری خورشیدی) و همچنین حلول ماه مبارک رمضان را تبریک عرض می نمایم. حدود دو هفته از آغاز سال 1401 و قرن جدید می گذرد و طی این دو هفته شاهد اتفاقات و حوادثی بودیم که به برخی از آنها اشاره می شود.

قتل ۴ سرباز

بامداد یکشنبه ۱۴۰۱/۱/۱ در یکی از پادگان‌های منطقه دوم نیروی دریایی سپاه در بوشهر، یک سرباز هنگام خدمت بر اساس انگیزه نامعلوم، چهار سرباز هم‌خدمتی خود را با ضرب گلوله کشت. سرباز قاتل چند ساعت بعد در یک عملیات تعقیب و گریز نهایتا دستگیر می شود.

حکم سرباز قاتل مشخص است و خانواده او را باید پنجمین خانواده داغدار این حادثه تلقی کرد.

اولین روز سال نو این خبر نه تنها استان بوشهر که ایران را تکان داد. از آنجا که واکاوی دلایل این حادثه تاثر برانگیز نیاز به اطلاعات مستند دارد و هنوز این اطلاعات در اختیار افکار عمومی قرار داده نشده است نمی توان در این خصوص به بحث پرداخت. لیکن نباید از کنار این گونه حوادث با بی تفاوتی گذشت. بالاخره چند جوان این مملکت از بین رفته است و چند خانواده که نه بلکه چند طایفه در ابتدای نوروز، عیدشان به عزا تبدیل شده و روح و روان میلیونها ایرانی جریحه دار شده است. حتما لازم است مقام های مسئول و دستگاه های ذیربط ریشه این حوادث را بررسی نموده و تدابیر لازم را برای پیشگیری از اینگونه خشونت های اجتماعی اتخاذ نمایند.  
 
تبعیض جنسیتی و بی حرمتی به بانوان

دومین اتفاق نامیمون سال 1401 حواشی مسابقه تیم ملی فوتبال ایران با لبنان در مشهد است.

بعدازظهر سه شنبه 9 فروردین، دو هزار خانم هموطن که بلیط تماشای بازی ایران و لبنان را خریداری نموده بودند پشت درهای ورزشگاه ماندند و اجازه ورود به آنها داده نشد. بدتر اینکه سماجت و اعتراض خانم ها برای ورود به ورزشگاه با اسپری فلفل پاسخ داده شد.

این اتفاق در قرن بیست و یکم میلادی و پانزدهم هجری به هیچ عنوان قابل توجیه و پذیرش نیست. در حالی که در همسایگی ما کشور کوچکی مثل قطر خود را آماده برگزاری جام جهانی می نماید، دغدغه برخی مسئولان و افراطیون داخل کشور ما رفتن یا نرفتن خانم ها به ورزشگاه هاست. مسئله ای که در دنیا ده ها سال پیش حل شده است. و در کشور خود ما نیز طی چند سال اخیر حداقل در دو مسابقه بین المللی فوتبال، خانم ها به استادیوم رفتند و هیچ اتفاقی هم نیفتاد.
نکته مهم و قابل توجه و تامل اینکه کسانی که تصمیم گرفتند بانوان  در مسابقه تیم‌های ملی ایران و لبنان در استادیوم مشهد حضور نیابند، از چه سطح قدرت و اختیاری برخوردارند که تصمیمات سران کشور را به عنوان یک حکومت یکپارچه به سخره گرفته‌اند؟!

خلاصه کلام اینکه به قول یادگار استاد شهید مطهری؛ ماجرای راه ندادن زنان به ورزشگاه مایه سرشکستگی است. رفتار طالبان را تقلید نکنیم.

برگزاری حضوری کلاس های مدارس و دانشگاه‌ها

دولت اعلام کرده است از ۱۴ فروردین کلیه کلاس های مدارس و دانشگاه ها باید حضوری برگزار شود. تصمیمی که باعث نگرانی دانش آموزان و دانشجویان و والدین آنها شده است.
به نظر می رسد این تصمیم خیلی کارشناسی شده نبود. زیرا به دلیل حجم سنگین مسافرت های نوروزی احتمال انتقال و خیز موج بعدی کرونا وجود دارد. بهتر بود حداقل صبر می کردند تا یک هفته از سیزده نوروز بگذرد و تبعات کرونایی مسافرت ها مشخص گردد و بعد تصمیم منطقی تری را اتخاذ نمایند.

حکم سنگین برای یک فعال سیاسی و رسانه ای

متاسفانه در ابتدای سال جدید خبری مبنی بر حكم 10 سال زندان براي یک معلم بازنشسته رزمنده و از فعالان رسانه ای و سیاسی استان بوشهر جناب آقاي حسين روئين تن منتشر شد که مایه نگرانی بسیاری از فعالان سیاسی، فرهنگی و رسانه ای شد.
با توجه به سوابق درخشان آقاي حسين روئين در دفاع از کشور و انقلاب و همراهی با مردم، اینجانب ضمن ابراز تاسف از برخورد تند و قهرآمیز با ايشان، انتظار دارد به منظور حفظ احترام معلمان و رزمندگانی که در برهه ای از انقلاب اسلامی جان خود را برای این انقلاب در طبق اخلاص گذاشتند و برای احترام و پاسداشت اصل آزادی بیان و تحکیم فضای نقد و انتقاد، دادگستري و دادگاه محترم تجدید نظر استان بوشهر در حکم صادره تجدید نظر نمایند.

فرمانداری دشتستان

حدود 8 ماه از استقرار دولت جدید در کشور و حدود 6 ماه از انتصاب استاندار جدید در استان می گذرد و هنوز فرمانداری بزرگ ترین شهرستان استان بلاتکلیف است و با سرپرستی اداره می شود.

 
این وضعیت نه زیبنده این شهرستان است و نه زیبنده دولتی است که خود را قوی و مردمی می پندارد. لذا فارغ از اینکه چه شخصی فرماندار می شود شایسته است دشتستان هر چه سریعتر تعیین تکلیف شود. یا خود آقای بوستانی حکم فرمانداریش صادر شود یا هر فرد واجد شرایط دیگری به این سمت منصوب شود تا برنامه ریزی برای توسعه این شهرستان با اخلال و سردرگمی بیش از این مواجه نشود.