اتحادخبر:  محمدرضا واعظ مهدوی در مورد حذف ارز 4200 تومانی در لایحه بودجه سال 1401 اظهار کرد: حدف ارز 4200 تومانی به معنای به رسمیت شناختن نرخ ارز آزاد بوده و مترادف کاهش ارزش پول ملی است. این موضوع با سیاست‌های کلان کشور مبنی بر حفظ ارزش پول ملی مغایر است. بسیار جای تعجب دارد که چطور دولت بر خلاف سیاست‌های کلی نظام در جهت کاهش ارزش پول ملی اقدام کند. بسیاری از افراد جامعه ما با کاهش ارزش پول احساس تحقیر می‌کنند. چرا دولت باید چنین اقدامی کند؟

وی افزود: علاوه بر این کاهش ارزش پول ملی یک اقدام تورم‌زا بوده و همه قیمت‌ها را بالا می‌برد و علاوه بر آن باعث کاهش قدرت خرید حقوق‌بگیران، کوچک‌تر شدن سفره فقرا و تشدید اختلاف طبقاتی می‌شود.

واعظ مهدوی گفت: وقتی نرخ ارز رسمی و دولتی در بانک مرکزی 4200 تومان است با حذف آن نرخ ارز رسمی روی 27 یا 30 هزار تومان می‌آید و نرخ تسعیر ارز را افزایش می‌دهد که این به معنای کاهش ارزش پول ملی است. دولت می‌خواهد با این کار کسری بودجه خود را تامین کند که در واقع این بدترین شیوه تامین کسری بودجه است چراکه از جیب مردم تامین می‌شود. تنها راه مشروع کسب درامد از سرمایه‌ عمومی برای دولت‌ها مالیات است. دولت حق ندارد با ارزفروشی درآمد کسب کند.

وی اضافه کرد: این اقدام بدترین تاثیر را در حوزه بهداشت و درمان و دارو می‌گذارد چون در شرایطی که تورم وجود داشته، قیمت‌ها افزایش می‌یابند و مردم مجبور هستند مایحتاج خود را هر روز گرانتر از روز قبل بخرند، باید هزینه‌ها و بار مالی دارو و بهداشت و درمان کاهش یابد و سوبسید بیشتری برای این موارد دهند تا مردمی که قدرت خرید گوشت، لبنیات، روغن و حبوبات را ندارد دست‌کم برای داروی خود تحت فشار قرار نگیرند.

رییس انجمن اقتصاد سلامت ایران بیان کرد: حذف ارز 4200 تومانی بدترین تاثیر را برای این حوزه داشته و هزینه‌های بهداشت و درمان را به شدت افزایش خواهد داد. محاسبات اقتصادی نشان می‌دهد که تبدیل ارز 4200 تومانی به ارز نیمایی، قیمت داروی تولید داخل را به 4 برابر و قیمت داروی وارداتی را به 7 برابر می‌رساند.

وی تصریح کرد: این موضوع به معنای وارد شدن یک فشار عجیب به بیمه‌ها نیز است. بیمه‌ها همین الان هم قدرت پرداخت به موقع صورت حساب خود را ندارند، چه برسد به اینکه هزینه‌های دارویی آنها 7 برابر شود. علاوه بر این تکلیف مردمی که بیمه نیستند چه می‌شود؟ از فشار هزینه‌های درمانی به زیر خط فقر و فلاکت می‌افتند. کسانی هم که بیمه هستند هم فرانشیز داروی‌شان یعنی هزینه‌هایی که به باید به عهده بگیرند، 4 برابر می‌شود.

واعظ مهدوی خاطرنشان کرد: با توجه به سهم فرانشیز 25 درصدی دارو، این چهار برابر شدن مانند این است که کل هزینه‌های دارو از پوشش بیمه خارج شود. آیا واقعا خواسته دولت خارج کردن دارو از پوشش بیمه است؟ اگر اینگونه است که همین موضوع را اعلام کند چرا قیمت دارو را بالا می‌برند.

وی با اشاره به هزینه‌های شرکت‌های دارویی گفت: علاوه بر این ما به ازای ریالی مواد اولیه شرکت‌های دارویی 7 برابر می‌شود. در نتیجه به نقدینگی بسیار زیادی نیاز پیدا می‌کنند. برای مثال اگر امروز 1 میلیارد دلار برای مواد اولیه خرج کنیم معادل 4200 میلیارد تومان می‌شود. درحالی که اگر این ارز به 25 یا 30 هزار تومان برسد، 1 میلیارد دلار معادل 25 هزار میلیارد تومان می‌شود. یعنی شرکت‌ها 21 هزار میلیارد تومان بیشتر به نقدینگی نیاز دارند. از کجا باید آن را بیاورند؟ قبل از تصمیم هم نقدینگی هم نداشتند چون بحران اقتصادی داشته و بدهکار هستند. در نتیجه مجبور به گرفتن وام می‌شوند و 27 درصد بهره به بانک دهند.

واعظ مهدوی در ادامه خاطرنشان ساخت: در نتیجه درآمد بانک‌ها زیاد شده و قیمت تمام شده دارو افزایش می‌یابد. همه این تصمیمات باعث افزایش فشار به مردم شده و منجر به این می‌شود که بسیاری از کسانی که به دارو نیاز دارند به زیر خط فقر سقوط کنند. هزینه‌های بهداشتی و درمانی، هزینه‌های حساسی است و دولت باید سعی کند که آن را کنترل کرده و نگذارد به صورت نجومی بالا برود وگرنه جامعه با بحران‌های شدیدی مواجه می‌شود.