اتحادخبر: مصرف برخی مواد غذایی تاثیر منفی بر عملکرد مغز دارد و همین مسئله می تواند توانایی انسان را در حین ورزش پایین بیاورد.

 به گزارش ایسنا؛مغز مهم ترین ارگان بدن است که در تنظیم ضربان قلب، تنفس و عملکرد سیستم های بدن نقش دارد، به همین دلیل نیز رژیم غذایی سالم برای عملکرد بهینه مغز ضروری است. برخی از غذاها اثرات منفی بر حافظه و خلق و خو دارند و می توانند احتمال دمانس (زوال عقل) را افزایش دهند و آمارها حاکی از آن است که تا سال ۲۰۳۰، بیش از ۶۵ میلیون نفر در سرتاسر جهان به دمانس مبتلا خواهند شد.

بر اساس مطلبی که از سوی کیمیا معینی افشاری، عضو کمیته سلامت فدراسیون پزشکی ورزشی تهیه و تنظیم شده و در اختیار ایسنا قرار گرفته آمده است که می توان با محدود کردن مصرف برخی از غذاها در الگوی غذایی، خطر ابتلا به این اختلالات را کاهش داد.

نوشیدنی های شیرین

مصرف زیاد نوشیدنی های حاوی شکر افزوده باعث افزایش خطر ابتلا به دمانس می شود. شربت ذرت حاوی مقادیر زیاد فروکتوز است و می تواند حتی باعث التهاب مغز، اختلال در حافظه و یادگیری شود.

کربوهیدرات های تصفیه شده و بدون سبوس

مصرف زیاد کربوهیدرات های بدون سبوس که شاخص گلایسمیک (قندی) و بار گلایسمیک بالایی دارند، می تواند باعث اختلال در حافظه و دمانس شود. قند، شکر، نان و غلات تهیه شده با آرد سفید و بدون سبوس در این گروه قرار دارند.

غذاهای حاوی اسیدهای چرب ترانس

چربی های ترانس، باعث اختلال در حافظه و افزایش خطر آلزایمر می شوند و محدود کردن مصرف چربی های ترانس و جایگزینی آن با چربی های غیراشباع در رژیم غذایی، راهکاری مناسب به نظر می رسد.

غذاهای فرآوری شده

این غذاها شامل چیپس، شیرینی ها، نودل، پاپ کورن، سس ها و غذاهای آماده مصرف هستند که معمولا مقادیر زیادی قند، نمک و چربی دارند و باعث افزایش تجمع چربی در اطراف بافت های بدن می شوند، هم چنین الگوی غذایی غربی می تواند باعث التهاب مغز و اختلال در حافظه، یادگیری و سد خونی-مغزی شود.

آسپارتام

یک شیرین کننده مصنوعی است که از اسید آمینه فنیل آلانین، متانول و اسید آسپارتیک ساخته شده است و در محصولات غذایی بدون شکر وجود دارد. فنیل آلانین می تواند از سد خونی-مغزی عبور کند و باعث اختلال در ساخت ناقلین عصبی (نوروترانسمیتر) شود. از طرفی دیگر، آسپارتام یک عامل استرس زای شیمیایی است که می تواند مغز را در معرض استرس اکسیداتیو قرار دهد. برخی از محققان بر این باورند که فاکتورهای نام برده می توانند اثرات منفی بر یادگیری و احساسات داشته باشد و باعث اختلالات شناختی و رفتاری شوند.