شهرام قلی زاده



بدرود شاعر واژه های ناب. بدرود عاشق تنها. بدرود کمالی بزرگ. دشتستان این واژه بلند و شکوهمند شاعرانگی های مرد عاشقی را از یاد نخواهد برد که عمرش را درطلب گوهر مرادش نهاد و در این راه هرچند سخت و دشوار اما به جاودانگی رسید اکنون او ماندگارترین چهره زیبایی های دشتستان است چنان که هر که بخواهد واژه ای از این دیار خورشیدنشان، زمزمه کند بی گمان ذهنش به سمت فرج کمالی می رود.
مگر می شود دشتستان را دوست داشت و زمزمه نکرد دشتسون فرق سرم تا نوک پام سیت بی قراراویده بلکم بیشتر.
بلکم بیشتر و بلکم فرج و بلکم عشق و بلکم دشتستان که با نام کمالی گره خورده. مگر می شود در کوچه پس کوچه های دشتستان عاشقی کرد و نخواند قمرو ای قمرو.

 مگر می شود به شهر عاشقانه ها فکر کرد و شعر برازگون را زمزمه نکرد.
کمالی هم رفت. رفت تا جاودانگی را تجربه کند. رفت تا غروب ۱۹ اردی بهشت را در کام هر چه شاعر است و هر که عاشق این دیار است تلخ کند.
 محمدرضا صابری عزیز گفت بنویس از فرج بنویس اگر حوصله ای برایت مانده بنویس اگر قلمت می چرخد بنویس خیلی تقلا کردم. چه بنویسم از فرج که بیشتر از دانسته های مردم دشتستان از این مرد بزرگ باشد. کمالی اگر چه زود،پیر شده بود اما کلامش نه در کتابخانه‌ها خاک می خورد بلکه سینه به سینه در بین مردم می گشت. راستی کدام شاعر است که امروز واژه هایش، شعرش، ادب ش، و گوهر کلام ش، سینه به سینه بگردد. کدام شاعر امروزی است که مردم همانند دوران طلایی شعر همانند دوران سعدی و عراقی شعرش را در کوچه و بازار بخوانند. امروز از هر که بپرسی ابیاتی از فرج در سینه دارد. کدام سربلندی از این بالاتر است که واژه هایت، که نام ت، که یادت، بر ذهن و زبان مردم جاری باشد.
 با کمال احترام به محضر همه شاعران این دیار اما باید گفت کمالی باسوادترین و شاعر ترین امروز دشتستان بود. دانش گسترده ی او از ادبیات کلاسیک ایران، آشنایی اش با زبان شعر، تسلط ش در سرایش روان و شناخت بی نظیرش از گویش محلی او را تبدیل به یک مرجع نموده بود که خوشبختانه در کمال ادب و افتادگی همیشه آماده انتقال دانش ش به جویندگان و خواستاران دانایی بود و به حق باید گفت شاگردان خوبی هم تربیت نمود که امروزه پرچم شعر گویشی دشتستان را برافراشته نگه داشته اند.
طبع روان، ذوق سرشار، دانش فراوان و علاقه زیاد به زادگاه ش باعث گردید ماندگارترین آثار را از خود، بجا بگذارد تا یقین کنیم کمالی نه در ظهر ۱۹ اردی بهشت ۹۹ و نه هیچ زمان دیگری، هرگز نخواهد مرد.
اگر چه کمالی را همگان شاعر شعر محلی دشتستان می شناسند اما جفاست اگر یاد نکنیم از او که ناب ترین شعرها به زبان معیار هم سرود. اگر یاد نکنیم که بهترین پژوهش ها در شعر شاعران گذشته همچون نظامی و فردوسی هم داشت اگر یاد نکنیم که بهترین گنجینه ی لغات دشتستان هم بود و چه قلم شیوا و چه کلام گیرا و چه همنشین نیکی بود.

بدرود شاعر عاشقانه های دشتستان
بدرود زبان گویای مردم این دیار
بدرود فرج الله کمالی