به نقل از "لیو استرانگ"، برنامه ورزشی شما می تواند اثر بزرگی بر سلامت دستگاه گوارش داشته باشد که چیزی فراتر از اجابت مزاج منظم را شامل می شود.

ورزش می تواند به تنظیم اجابت مزاج کمک کند

هیچ قانون خاصی درباره این که چند بار در روز باید از توالت استفاده کنید، وجود ندارد. برای برخی، دفع روزانه مدفوع عادی محسوب می شود، در شرایطی که برای برخی دیگر دفع مدفوع هر یک روز در میان روند عادی است. اما مهم‌ترین نکته برای گوارش سالم منظم بودن است.

در حالت عادی، مدفوع باید نرم و آسان و با یک الگوی قابل پیش بینی یا منظم از روده بزرگ عبور کرده و دفع شود. اگر مراجعه شما به توالت از الگویی نامنظم پیروی می کند، ممکن است به افزایش فعالیت بدنی نیاز داشته باشید.

ورزش با شدت متوسط مانند نرم دویدن یا دوچرخه سواری می تواند به تقویت نظم و ثبات اجابت مزاج کمک کند.

همچنین، مطالعه ای که در سال 2014 در نشریه PLOS One منتشر شد، نشان داد که ورزش منظم می تواند به تسکین یا کاهش یبوست - کمتر از سه بار دفع مدفوع در هفته - کمک کند.

از سوی دیگر، ورزش مکرر با شدت زیاد، مانند تمرینات استقامتی طولانی، می تواند تولید گاز و جذب مواد مغذی بدن را کاهش دهد که به طور بالقوه می تواند موجب شکم درد یا دفع مدفوع شل شود.

تکته کلیدی حفظ تعادل سالم است. حداقل 150 دقیقه ورزش با شدت متوسط یا 75 دقیقه ورزش با شدت زیاد در هفته همراه با دو جلسه تمرینات قدرتی که گروه های عضلانی اصلی بدن را درگیر می کنند برای بزرگسالان توصیه شده است. شما می توانید ترکیبی از جلسات تمرینات ورزشی با شدت متوسط و زیاد را برای تقویت سلامت گوارش خود مد نظر قرار دهید.

ورزش می تواند موجب اسهال شود

اسهال دونده به ناراحتی گوارشی ناشی از دویدن گفته می شود و یکی دیگر از مواردی است که می تواند بر شرایط دفع مدفوع انسان تاثیرگذار باشد. این شرایط به دفع مدفوع شل و مکرر حین یا درست پس از دویدن گفته می شود و بین دوندگانی که مسافت های طولانی را می دوند، بیشتر شایع است.

دلیل اسهال دونده به طور دقیق مشخص نیست. مطالعه ای که در ژانویه 2017 در نشریه Current Opinion in Gastroenterology منتشر شد، نشان داد که ترکیبی از کم آبی بدن و برخی عادات غذایی خاص می توانند در این زمینه نقش داشته باشند اما مولفان به این نکته اشاره داشتند که به پژوهش های بیشتر برای نتیجه گیری قطعی نیاز است.

با این وجود، برخی تغییرات در غذاها و مکمل های مصرفی پیش و حین ورزش ممکن است به پیشگیری از این نوع اسهال کمک کند. به گفته کلینیک مایو، محدود کردن مصرف غذاهایی با محتوای فیبر زیاد یا تولید کننده گاز پیش از دویدن می تواند به پیشگیری از ناراحتی گوارشی هنگام ورزش کمک کند.

اگر به شدت مستعد اسهال ناشی از دویدن هستید، محدود کردن مصرف الکل قندها، مانند ایزومالت و سوربیتول، ممکن است به حفظ نظم اجابت مزاج کمک کند. این قندهای افزوده را اغلب می توان در آدامس ها، آبنبات های بدون قند یا بستنی ها یافت. همچنین، باید به ژل های انرژی یا مکمل های مصرفی پیش از ورزش توجه داشته باشید زیرا اغلب حاوی قند مصنوعی زیاد هستند.

ورزش ممکن است به بهبود علائم سندرم روده تحریک پذیر کمک کند

در شرایطی که به پژوهش های بیشتر برای نتیجه گیری قطعی نیاز است، مطالعه ای که در سپتامبر 2018 در نشریه Neurogastroenterology & Motility منتشر شد، نشان داد که ورزش ممکن است آثار مثبتی بر سندرم روده تحریک پذیر داشته باشد.

پس از بررسی تاثیر یوگا، پیاده‌روی/فعالیت هوازی و چند شکل دیگر ورزش روی تقریبا 700 نفر مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر، پژوهشگران دریافتند که به طور کلی ورزش به بهبود علائم سندرم روده تحریک پذیر کمک کرده است. آنها قادر به ارائه یک رابطه علت و معلولی نبودند، از این رو، به پژوهش های بیشتر برای نتیجه گیری قطعی در این زمینه نیاز است.

و به خاطر داشته باشید تعادل همچنان اهمیت دارد. در شرایطی که ورزش ممکن است به واسطه تحرک بیشتر یا کاهش جریان خون به روده به تسکین علائم سندرم روده تحریک پذیر کمک کند اما ورزش شدید ممکن است اثری معکوس داشته و به نیاز بیشتر به استفاده از توالت، اسهال و/یا کرامپ ها منجر شود.

عوامل دیگری که ممکن است بر گوارش تاثیرگذار باشند

در شرایطی که برخی تغییرات در رژیم ورزشی می تواند به بهبود گوارش کمک کند، عوامل دیگری نیز وجود دارند که می توانند به بهبود شرایط اجابت مزاج کمک کنند. مصرف فیبر کافی در روز (حدود 25 گرم) می تواند به افزایش سرعت حرکت غذا در دستگاه گوارش و پیشگیری از یبوست کمک کند.

میزان مصرف مایعات یکی دیگر از عوامل تاثیرگذار بر سلامت و نظم گوارش است. در شرایطی که یک میزان ثابت برای تمام افراد وجود ندارد اما افزایش مصرف آب می تواند اثر مثبتی بر حرکات روده و شرایط اجابت مزاج داشته باشد.

اگر علائم پایدار بی نظمی یا ناراحتی گوارشی را تجربه می کنید و حتی پس از ایجاد تغییر در برنامه ورزشی، رژیم غذایی یا میزان مصرف مایعات بهبودی در آنها حاصل نمی شود، بهترین اقدام مراجعه به پزشک برای بررسی دقیق شرایط و کسب راهنمایی های لازم است.

عصر ایران