هدایت تیم جوانان ایران برعهده بهروز عطایی قرار داشت و امیرحسین اسفندیار، سهیل کمال‌آبادی، احسان دانش‌دوست، مرتضی شریفی، پوریا یلی، بردیا سعادت، امیرحسین توخته، مهدی جلوه، مهران فیض‌امام‌دوست، امیرمحمد فلاحت‌خواه، امیرحسین صابری و محمدرضا حضرت‌پور ۱۲ بازیکن منتخب او برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهان بودند.

تیم نوجوانان ایران در سال ۲۰۱۷ قهرمان مسابقات زیر ۱۹ سال جهان شده بود. بیشتر بازیکنان حاضر در تیم کنونی جوانان، همان ترکیب تیم نوجوانان دو سال قبل هستند که حالا یک قهرمانی جهان دیگر را به کارنامه خود اضافه کردند. برای کارشناسی این رقابت‌ها سراغ سرمربی سابق تیم‌های ملی رفتیم. گفت‌وگو با مصطفی کارخانه را در ادامه می‌خوانید.

ابتدا درخصوص قهرمانی مهم تیم زیر 21 سال صحبت کنید.

قهرمانی جهان کار ارزشمند و بزرگی بود. کار در رده‌های سنی بسیار سخت و دشوار است و به همین دلیل می‌گویم کار بزرگی انجام شد. این بازیکنانی که از آنها نام بردید سرمایه‌های ما هستند که باید به آنها افتخار کرد. از سوی دیگر کادرفنی، فدراسیون و مسئولان امر نیز تلاش و حمایت خوبی داشتند و با برگزاری تمرینات مناسب و برپایی اردوهای خوب داخلی و خارجی زمینه‌های این افتخارآفرینی فراهم شد.

در این تیم 5،6 بازیکن در لیگ ملت‌ها و در کنار ملی‌پوشان بازی کرده و همین موضوع به آنها و این تیم اعتمادبه‌نفس داده بود. در مجموع سال، سال والیبال بود و تلاش بازیکنان و کادرفنی، زحمات فدراسیون و حمایت مسئولان این افتخارات را به دست آورد.

جالب اینکه این افتخار با سرمربی وطنی به دست آمد.

درست است. آقای عطایی و همه کسانی که در این تیم بودند در این موفقیت سهیم هستند و این تیم و این بچه‌ها نام‌شان در تاریخ ثبت شد، دم‌شان گرم! به شخصه از این افتخار و قهرمانی بسیار خوشحال شدم. 12 سال پیش که برای اولین بار روی سکو رفتیم و سوم شدیم تا 12 سال پزش را دادیم و به نظرم حالا حالا‌ها هم باید پز این قهرمانی را بدهیم. این موفقیت‌ها نشان می‌دهد هرچه بکاری و هرچه زحمت بکشی و در مجموع نگاه ویژه‌ای به والیبال داشته باشید، خروجی‌اش می‌شود قهرمانی‌های جهان.

یک زمانی انگ می‌زدند که در رشته‌های تیمی هیچی نمی‌شویم اما با موفقیت‌های والیبال این رشته نشان داد که باید الگوی رشته‌های تیمی باشد و سایر رشته‌های تیمی هم می‌توانند با الگوبرداری از والیبال تا قهرمانی جهان پیشروی کنند. 40 سال است که کنار والیبال هستم و زحمات زیادی برای این رشته کشیده شده و امروز این رشته مثل یک درخت تنومند راه خودش را پیدا کرده و هدفمند پیش می‌رود.

برای آینده باید چه کاری کرد و چه برنامه‌ای داشت؟

باید به برنامه‌ریزی‌های مقطعی در والیبال پایان داد و برای آینده برنامه‌ریزی و چشم‌اندازی بلندمدت داشت. فدراسیون نیز باید به‌عنوان یک الگوی موفق به برنامه‌ریزی‌های مقطعی پایان بدهد. مطمئن باشید در فرصت‌های بعدی تیم‌های بهتری هم خواهیم داشت چون این چرخه به خوبی می‌چرخد و معتقدم با این جوانان مردم و هواداران والیبال نباید نگران آینده این رشته باشند.

مجموعه فدراسیون کارش را بلد است و خوب کار می‌کند ضمن اینکه رده‌های سنی پشتوانه یکدیگر و درنهایت پشتوانه بزرگسالان هستند و نباید در این خصوص نگران بود. والیبال دیگر راه بازگشتی ندارد و تمام آنهایی که سر سفره این رشته هستند باید تلاش کنند تا با حمایت‌ها و زحمت‌هایشان پرچم والیبال بالا و بالاتر برود.

درخصوص بزرگسالان هم صحبت کنید. گویا اعضای تیم ملی گفته‌اند تا پاداش نگیریم در اردو حاضر نمی‌شویم؟

کسب قهرمانی جهان و حتی پنجمی لیگ ملت‌ها کم افتخاری نیست. از سویی امروز همه مردم با مشکلات اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و از سوی دیگر ورزشکار اگر حرفی می‌زند به این دلیل است که منبع درآمدی ندارد و چند صباحی بازی می‌کند و بعد هم به خاطر فشار تمرینات و مسابقات از دور خارج می‌شود.

به نظر شما چقدر باید هزینه کرد تا پرچم ایران در دنیا از همه پرچم‌ها بالاتر بایستد؟ واقعا این موضوع ارزش مالی ندارد و حالا این فدراسیون، وزارت و دولتمردان هستند که باید به این بچه‌ها توجه کنند. بازیکنان زحمت خود را کشیده‌اند و اصلا نباید کار به اینجاها می‌کشید تا رودررویی پیش بیاید. امروز والیبال به واسطه موفقیت‌هایش به تشویق نیاز دارد.

فرهیختگان