اتحاد خبر-علیرضا بحرینی زاده-زهره عرب: «رحیم محدثی نژاد»، هنرمند و فیلمساز جوان برازجانی است که فعالیت هنری خود را از اواخر دهه ٨٠ از انجمن سینمای جوان برازجان آغاز نموده و تاکنون شش فیلم تولید کرده است.

محدثی نژاد می گوید: "ناملایمتی ها و نامهربانی ها زیاد است ولی اینها نباید باعث شود کسانی که علاقه مند هستند وارد این حوزه نشوند. توصیه من این است که واژه استاد را سهل الوصول نکنیم. این کار باعث می شود کلمه استاد لوث شود و دوستانی که استاد خطاب می شوند ممکن است در حباب این کلمه گرفتار شوند." در ادامه گفتگوی «اتحاد خبر» را با این هنرمند جوان می خوانید:

*در مورد آخرین فیلمی که کار کرده اید بگویید؟
این فیلم به سفارش نیروی انتظامی ساخته شده است. مضمون این اثر عشق به وطن می باشد؛ برای این خاک خون دلهای زیادی خورده یا ریخته شده، این احساس تعلق به ایران بر لوح وجود ما حک شده و از نسلی به نسلی دیگر انتقال پیدا می کند. ارزش های انسان امروزی شامل خوشبختی، موفقیت، شهرت، رفاه و ثروت است؛ درگیری و دغدغه سعید (جوان نقش اول فیلم) نیز انتخاب بین این ارزشها یا حب وطن می باشد.

*پس شما بیشتر سعی کردید زندگی یک جوان امروزی را با قالب و چارچوبی که نیروی انتظامی -نهاد سفارش دهنده- تعیین کرده بود به تصویر بکشید.
در واقع من محدود نبودم. چون پیش از این نیز دو فیلم برای نیرو انتظامی ساخته بودم و این نهاد با من و کارهایم آشنایی و اعتماد داشتند. به من چند ایده داده شد، و من بین آنها این موضوع را انتخاب کردم.
در تولید این فیلم به جز بعضی از ملاحظات امنیتی، در بقیه موارد من و همکاران فیلمسازم تصمیم گیری کرده ایم. بزرگترین دغدغه من دوری کردن از شعار دادن به مخاطب بود، امیدوارم بینندگان از این فیلم لذت ببرند.

*فیلم یا کار سفارشی آنطور که باید و شاید در کشور ما اتفاق نیافتاده و جز تعداد انگشت شماری کارهای شاخصی درنیامده است، شما علت این موضوع را در چه چیزی می بینید. بودجه کم یا چارچوب های خاصی که برای تهیه کننده و کارگردان و یا فیلمساز تعیین می شود؟
من خیلی با این موضوع موافق نیستم، آقای عباس کیارستمی یا خسرو سینایی فیلم های کوتاه سفارشی ساخته اند که اکنون جزو آثار برتر تاریخ سینما شده اند.
البته باید توجه داشت که ساخت فیلم سفارشی مخصوصاً  برای یک نهاد امنیتی مشکلات و دردسرهای خودش را دارد.

*عوامل و جزئیات این فیلم چه کسانی بوده اند؟
فیلم «پایان خدمت» با بازی محمد دریس براک، قاسم تنگسیرنژاد و احمد حیاوی و با همکاری آقای امیر کاویان پور، مشاور فیلمنامه؛ هادی زنگنه، دستیار کارگردان؛ گروه فیلمبرداری شامل حمید علیزاده همراه با دستیاری رضا انصاری، سعید ضیائی و محمود زیراهی؛ گریمور خانم شهربانو نیسنی؛ صدابردار کامران دشتی و دستیار صدا رضا خلفی؛ گروه تولید مجتبی عیوضی و سعید صابری، رضا صداقت و آقای عبداللهی تولید گردید. زمان فیلم بیست و دو دقیقه می باشد و من از ذیحساب اداره کل فرهنگ و ارشاد خانم پهلوان نسب و آقای اقدسی مسئول انجمن سینمای جوان برازجان بابت همکاری صمیمانه شان تشکر ویژه دارم.




*شما کارتان را از انجمن سینمای جوان برازجان آغاز کردید و قطعاً در آن زمان دغدغه هایی داشته اید، دوست دارم که از شرایط آن زمان بگویید. خیلی ساده تر بگویم دغدغه و مشکلات بچه های انجمن سینمای جوان برازجان چیست؟
رسالت انجمن سینمای جوان ایران تربیت فیلمساز جوان است اما چند سال است که دوستان تهران نشین به تهیه کنندگی حرفه ای روی آورده اند و به جای تربیت فیلمساز جوان و میدان دادن جهت تجربه کردن، به دنبال ساخت فیلم حرفه ای هستند، رسالت اولیه تاسیس انجمن سینمای جوان فراهم کردن زمینه تولید فیلم توسط علاقه مندان جوان و تازه کار بوده است. اصغر فرهادی از دل همین انجمن سینمای جوان بیرون آمده است، و اگر بستر تولید و تجربه برای فرهادی در انجمن مهیا نبود شاید اکنون جهان از دیدن آثار ایشان محروم می شد. باید بگویم که ما در ارتباط با تهیه کنندگی و عدم حمایت صحیح مشکلاتی داریم.

*ضعف را از کجا می بینید، کمبود بودجه و یا امکانات؟ اصلاً چرا این رسالت فراموش شده است؟
مشکلات زیاد است. آموزش ها بسیار ابتدایی است، مدرسین مدعو معمولا سواد آکادمیک مناسب و تجربه کافی ندارند. دنیای دیجیتال با سرعت در حال حرکت است و ما همچنان ایستاییم... موضوع فقط پول نیست، عدم دانش و آگاهی لازم در حوزه های مختلف فیلم سازی، نبود ساختار منظم و مکتوب اداری، عدم هدف گذاری صحیح و برنامه ریزی مناسب، نبود شفافیت، برخورد غیرعلمی و سلیقه ای با آثار فیلمسازان و موارد دیگر. البته شرایط اقتصادی کشور هم در این موضوع دخیل بوده است، در بحران اقتصادی اولین بخشی که از نظر بودجه بندی متضرر می شود، بخش فرهنگ است. شاید در کوتاه مدت از هزینه ها کم شود ولی در درازمدت هزینه های سنگین تری را برای جامعه در بر دارد و منشا آسیب است.

*نقدی که به فعالان عرصه فیلمسازی وارد می دانم اینکه در فیلم های تولید شده صرفاً به زاویه دوربین و نماها توجه میشود، ولی به بازیگر و یا مثلا کیفیت گریم بازیگر درجه کمتری می شود. این مشکل ناشی از چیست؟
در سطح شهرستان و استان بازیگر سینمایی نداریم و بیشتر بازیگران از تئاتر می آیند. بازیگری در سینما با بازیگری در تئاتر تفاوت های زیادی دارد، در تئاتر فاصله بازیگر با مخاطب حداقل ٣ الی ۴ متر است. بازیگر تئاتر باید با صدای بلند و زبان بدن اغراق آمیز با مخاطب خود ارتباط برقرار کند، ولی در سینما این محدودیت برداشته شده است. ما شرایط وجود بازیگر سینمایی نداریم؛ مگر در این استان در طول سال چند فیلم سینمایی تولید می شود؟؟
همچنین ما فراموش نکنیم که در چه جغرافیایی زندگی می کنیم، در دشتستان یا حتی در شهرستان های اطراف چند صدابردار، تولیدکننده و بازیگر وجود دارد؟ چند تدوین گر و یا مدیر تولید حرفه ای داریم؟ ما باید قبول کنیم که نیروهای حرفه ای در زمینه تولید فیلم نداریم. جوان های زیادی که امیدوارانه در حال یادگیری و شرکت در کلاس ها و کارگاهها بودند ولی شرایط برای آنها فراهم نشد و از صحنه خارج شدند. باور می کنید من برای فیلم اخیر خود دستیار فنی پیدا نمی کردم؟؟

*آقای سلیمی فرد سالهای سال مسئول انجمن سینمای جوان برازجان بوده و یکی از قدیمی های سینمای جوان کشور است. در سال های اخیر نقدهایی به مدیریت ایشان می شد، چقدر این نقدها را قبول دارید و به نظر شما چند درصد این نقدها وارد بوده است؟
واقعیت این است که وقتی عدم شفافیت باشد نمی توان تحلیل درستی از موضوعات داشت. پاسخگویی به این سوال نیاز به تحقیق و بررسی همه جانبه دارد که از توان بنده خارج است. نقشی که آقای سلیمی فرد در تاریخ سینمای دشتستان ایفا کردند و جایگاه ایشان تا همیشه محفوظ است. ایشان ساختمان انجمن سینمای جوان را با مشقت بنا نهاد، ساختمان و فضایی که در مقایسه با استان های دیگر و حتی شهر بوشهر بسیار مناسب تر است. آقای شهرام سلیمی فرد پس از مدت ها که در برازجان ایجاد سینما با حاشیه ها و مشکلات فراوانی روبرو میشد، بانی راه اندازی سینمای کنونی شده اند، هر چند کوچک و محدود.  ولی شرایط تولید در انجمن سینمای جوان برازجان در پنج شش سال اخیر با مشکل روبرو شده است، تولیداتی هم که صورت گرفته به آن میزان که انتظارات اعضا را برآورده کند نبوده است.

*مشکلاتی که می گوید با تغییرات مدیریتی اخیر برطرف شده است یا اصلاً شما این مشکلات را در مدیریت یا امکانات نمی بینید؟
آقای اقدسی با انرژی مثبت و نگاه تازه ای وارد شده اند. در جریان فیلم اخیر ایشان تمام امکاناتی که داشتند را هرچند کم برای من فراهم کردند و تمام تلاش خود را گذاشتند تا کار به نتیجه برسد. اگر بخواهیم از نظر شرایط آن زمان بررسی کنیم در دوره مدیریت قبلی تولید نبوده است و الان نیز تولید نیست. در کل شرایط انجمن سینمای جوان کشور بحرانی است و زمزمه هایی مبنی بر ادغام آن به گوش می رسد. مشکلاتی که ما در اینجا داریم دوستان انجمنی دیگر نیز در سراسر ایران با آن درگیر هستند و آنها هم از کمبود تولید نگرانند.

*فکر نمی کنید با تجربه ای که آقای سلیمی فرد داشتند بهتر بود که مدیریت ایشان حفظ شود؟ و اینکه چرا چند دستگی در میان هنرمندان فیلمساز ایجاد شده است، علت آن چیست؟
من همیشه به کار تیمی و گروهی اعتقاد داشته ام و روز اول که شروع به آموزش فیلمسازی کردم، به دوستانم گفتم ما نه امکانات داریم و نه پول، تنها چیزی که الان داریم خودمان هستیم وباید کنار هم باشیم. واقعیت این است که هنرمندان نسل من از این مسائل گذشته اند و سعی می کنند فقط به فیلمسازی فکر کنند. واقعیت این است که هنرمندان نسل ما از این مسائل گذشته اند و سعی می‌کنیم فقط به فیلمسازی فکر کنیم، ما نسبت به انجمن سینمای جوان برازجان تعلق خاطر داریم و اعضای یک خانواده ایم، این مسائل حاشیه ای ارزش توجه و پیگیری را ندارند. صحبت خوبی که استادم آقای کاویان پور داشتند این است که "ما تا زمانی که آدم های خوبی نشده ایم نمی توانیم فیلمسازان خوبی شویم".

*میزان اثرگذاری یک فیلم ناشی از چه مسائلی است و به چه عواملی بستگی دارد؟
فیلمنامه خوب، کارگردانی و بازیگری خوب نیز می خواهد؛ ما تلاشمان را می‌کنیم که به تمام این خوب ها برسیم، تا چه میزان موفق باشیم. باید از استعدادهایی که وجود دارد و کسانی که می خواهند در این عرصه کار کنند حمایت شود تا موفق باشیم. فیلم باید دیده شود. بازار فیلم کوتاه در دنیا شبکه های تلویزیونی است. متاسفانه صدا و سیمای استان بوشهر در این مورد ضعیف عمل می کند.

*فکر می کنید فیلم کوتاه و مستند تصویری چه خدمتی به سینما کرده است؟ و آیا فیلم کوتاه تعریف یا هدف خاصی دارد؟
اکثر فیلمسازهای بزرگ دنیا کار خود را با فیلم کوتاه شروع کرده اند. فیلمسازهایی در سطح جهانی داریم که فیلم های بلند ساخته اند و بعد فیلم مستند و کوتاه تولید کرده اند. هر داستانی زمان خاص خود را دارد، شاید یک داستان در ٢٠ دقیقه تعریف شود و دیگری در ١٢٠ دقیقه روایت گردد. در فیلم کوتاه شرایط سخت تر از فیلم بلند است و شما مجبور هستید با گزیده گویی با مخاطب خود ارتباط برقرار کنید. خیلی از دوستان از فیلم کوتاه شروع می‌کنند و زمانی که این جسارت را در خود دیدند به فیلم بلند روی می آورند، ولی لزوماً کسانی که فیلم کوتاه می سازند فیلمسازان ضعیفی نیستند بلکه یک فیلمساز و موفقیت او ارتباطی با کوتاه یا بلند بودن فیلم و یا مستندهایش ندارد.
فیلم های مستند نیز در بدترین حالت ممکن اسناد تاریخی باارزشی هستند. تصور کنید فیلمی از پنجاه سال پیش دشتستان الان موجود بود، به نظر شما فارغ از کیفیت کار، هیجان انگیز نیست؟؟؟ فیلم مستند آگاهی بخش است. در یک نقطه ای از ژاپن طبق یک رسم و سنت قدیمی دلفین ها را در یک مکان جمع آوری و سلاخی می کردند، وقتی مستندی از این موضوع منتشر شد اعتراضات جهانی به این موضوع باعث شد این عمل ممنوع گردد و یا فیلم مستندی که از روند گرم شدن زمین تولید گردید سبب انعقاد معاهده پاریس شد.

*از کارهای جدید و برنامه های آینده بگویید.
من دو کار جدید در دست دارم، یک مستند تاریخی با موضوع حماسه مبارزه زنان لرده در مقابل استعمار پیر و یک مستند دیگر که فعلاً از آن چیزی نمی گویم.

*توقع شما به عنوان یک فیلمساز از رسانه ها چیست و آیا رسانه ها توقع شما را برآورده کرده اند؟
رسانه به عنوان رکن چهارم دموکراسی هر جا که حضور پیدا می‌کند نور تابانده و شفافیت به وجود می آید و باعث می‌شوند که اتفاقات ناگوار کمتر به چشم بیاید. رسانه ها به نقاط تاریک روشنایی می بخشند و ابزار اطلاع رسانی هستند و همانطور که داشته ها را نشان می دهند می توانند کاستی ها را هم نشان دهند. امیدواریم این رویه ادامه داشته باشد و رسانه های استانی در راستای معرفی استعدادها و هنرمندان تلاش بیشتری نمایند. با توجه به شناختی که دارم فیلمسازان ما بچه‌های نجیبی هستند، اما متاسفانه بعضی از رسانه‌ها غیر حرفه ای برخورد می کنند.
این گفتگوها می تواند منشا خوبی برای دیده شدن بیشتر زحمات فیلمسازان و هنرمندان ما باشد و باعث حمایت بیشتر از این قشر گردد. فیلمسازی اتفاق بزرگی برای هر شهرستان است، یک فیلم چه خوب یا بد زمینه ای برای ساخت فیلم های بیشتر است و هر فیلمی که تولید می شود، فیلمبردار، کارگردان، تدوینگر و صدابردار همراه با آن تولید می شود.

*چه خواسته ای از مسئولان استان در این حوزه دارید؟ به عنوان توصیه یا حرف آخر...
هم نسلان من راه خود را پیدا کرده و دارند فیلم های خودشان را می سازند. امیدوارم که بتوانیم داستانگوی بهتری شویم. ناملایمتی ها و نامهربانی ها زیاد است ولی ما ایستاده ایم؛ امیدوار هستیم که این خطه به آن جایگاهی که باید در حوزه سینما داشته باشد برسد، چون احساس می کنم دشتستان خیلی فاصله دارد، ناملایمتی ها و نامهربانی ها زیاد است ولی اینها نباید باعث شود کسانی که علاقه مند هستند وارد این حوزه نشوند. کسانی که تازه می خواهند وارد عرصه فیلمسازی شوند باید آماده جواب های منفی زیادی باشند و شکست های زیادی را تحمل کنند. اگر پای کار ماندند و ادامه دادند از فیلم هایی که می سازند لذت خواهند برد.
توصیه من این است که واژه استاد را سهل الوصول نکنیم. اگر به بنده بگویند استاد، پس بهرام بیضایی را چه صدا بزنیم؟؟؟ یک جوان می آید و یک نمایشگاهی برگزار می کند، عکاسی، کاریکاتور یا هر چیز دیگری و خیلی زود لقب استاد را به ایشان می دهند. این کار باعث می شود کلمه استاد لوث شود و دوستانی که استاد خطاب می شوند ممکن است در حباب این کلمه گرفتار شوند.
از دوست خوبم جناب آقای علیرضا بحرینی زاده بابت وقتی که گذاشتند و همچنین از نشریه اتحاد جنوب و سایت اتحاد خبر بابت فضای انسانی که برای حضور و معرفی هنرمندان جوانان علاقه مند فراهم کرده اند سپاسگزاری می کنم.