اتحادخبر - نسيــــبا عظيمي:آواز دانه‌ها،  روايتي است درباره‌ي خاک، حافظه و امکان دوباره آغاز کردن، روايتي که مسئله‌ي اصلي خود را از يک روستاي خشک و فرسوده آغاز ميکند و به پرسشي گسترده‌تر درباره‌ي نسبت انسان با زمين، دانش، قدرت و آينده ميرساند. داستان با غلامشاه، پيرمردي روستايي، نازنين، دخترکي پرسشگر، و زميني ترک خورده آغاز مي‌شود و به‌تدريج شخصيتهاي ديگري چون امين، سحر و موسو وارد اين جهان ميشوند. از همان ابتدا خاک فقط يک مکان نيست. به‌تدريج به حافظه‌اي زنده تبديل مي‌شود که مرگ، عشق، رنج و اميد آدم‌ها را در خود نگه مي‌دارد. اين پيوند ميان خاک و حافظه يکي از مهمــترين ستون‌هاي معنايي اثر است.