انتخاب به نقل از شورای آتلانتیک نوشت؛ در ادامه این مقاله آمده است: به گفته ی رویترز، یک مقام ناشناس مدعی شد که نتانیاهو به پوتین گفته است: « شما ایرانی ها را از سوریه بیرون کنید، ما در مقابل علیه بشار اسد اقدامی نخواهیم کرد.» روز بعد علی اکبر ولایتی با ولادیمیر پوتین دیدار کرد و پیام ایران را به وی تحویل داد. اما در مورد محتوای این پیام چیزی در دسترس نیست.

به طور همزمان در اقدامی با هماهنگی نتانیاهو ، وزارت خارجه آرژانتین از روسیه خواست تا ولایتی را بازداشت و مسترد کند.

ولایتی پس از دیدار با پوتین اعلام کرد مسکو آماده سرمایه گذاری 50 میلیارد دلاری در بخش نفت و گاز ایران است و آن ها جایگزین شرکت های غربی می شوند که با اعمال تحریم های جدید آمریکا از ایران خارج شدند. وی همچنین تاکید کرد ولادیمیر پوتین به ایران سفر می کند و در مذاکرات صلح جدید سوریه شرکت می کند که این نشانگر آن است که بحث طرفین با پیشرفت هایی خوبی همراه بوده است.

این دیدار در حالی صورت گرفت که در 16 جولای پوتین و ترامپ در هلسینکی با یکدیگر دیدار می کنند و در مورد مسائل مختلف از جمله ایران و سوریه با یکدیگر بحث می کنند. اگر چه مسیر و جهت این دیدار مشخص نیست اما مقامات دولت ترامپ بر این تاکید کردند که محور مذاکرات سوریه است.

مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا در طی سفر به امارات متحده عربی در این هفته مشخص کرد که دولت ترامپ درصدد اجرای سیاست خروج اسد از قدرت نیستند. وی به روزنامه «نشنال» امارات گفت: « تصمیمات سیاسی و قانون اساسی سوریه باید توسط خود مردم سوریه تعیین شود.» در سخنان مشابهی جان بولتون مشاور امنیت ملی در 1 جولای در مصاحبه با سی بی اس گفت: « من فکر نمی کنم که مسئله استراتژیک سوریه باشد. معتقدم ایران مسئله استراتژیک است.»

بنابر گزارش سی بی اس نیوز، یک مقام ارشد آمریکا و دو دیپلمات عرب تصریح کردند که دولت ترامپ با بقای اسد در قدرت موافقت کرده و اکنون تمام انرژی خود را بر ایجاد شکاف بین مسکو و تهران متمرکز کرده است. اگر چه روسیه و ایران سابقه اختلاف و تنش با یکدیگر داشته اند که برای نمونه می توان به اشغال شمال ایران در جنگ جهانی دوم و حمایت شوروی از صدام حسین در جنگ هشت ساله اشاره کرد اما این دو در مخالفت با غرب نگاهی مشترک دارند. ترامپ ممکن است تصور کند که از اهرم قدرت و نفوذ برخوردار است اما ایران و روسیه در مخالفت با حضور آمریکا در خاورمیانه، همکاری در آسیای میانه و به طور خاص مبارزه با افراط گرایی سنی از منافع مشترکی برخوردار هستند.

ایالات متحده خواهان خروج ایران از سوریه است اما پرزیدنت پوتین به مشوق های مهمی برای انجام این کار نیاز دارد. بنابراین، در نهایت غیرمحتمل به نظر می آید که پوتین در این مسیر با واشنگتن همراه شود. همچنین تهران در موارد متعددی تصریح کرده که آن ها توسط دولت سوریه دعوت شده اند و این کشور را تا زمانی که دولت سوریه درخواست نکند ترک نخواهند کرد.

این مسئله باعث شده که برخی از رسانه ها و سیاستمداران ایرانی گمانه زنی هایی را در مورد فریب تهران از سوی مسکو مطرح کند. یک نماینده اصلاح طلب در مجلس در 27 ژوئن گفت: « دمشق و مسکو به زودی ایران را برای آمریکا و اسرائیل قربانی می کنند. بشار اسد به طور کامل خود را تسلیم پوتین کرده است. روسیه دوست قابل اعتمادی برای ما نخواهد بود.» در واکنش به این نگرانی ها؛ ولایتی استدلال کرد: « روسیه نه توانایی و نه قصدی برای وادار کردن ایران دارد. ما با این کشور در مسائل دفاعی همکاری می کنیم و روسیه تا کنون هر چه خواسته ایم را به ما داده است.»

آنچه که مسکو می تواند انجام دهد دور نگه داشتن تهران و نائبان شیعه اش از مناطق غیرنظامی تحت نظارت سازمان ملل است که از سال 1973 اسرائیل و سوریه را جدا کرده است. بر اساس گزارش نیویورک تایمز، پوتین به نتانیاهو گفته که آن ها به توافق 1973 در مورد استقرار نیروهای ایران در « ده کیلومتری» از مرز پای بند هستند. یکی از مقامات ارشد نظامی اسرائیل که نخواست نامش فاش شود اعلام کرد که چنین حرکتی ،موفقیت آمیز خواهد بود اگر چه اسرائیل همچنان بر خواسته ی خود برای خروج تمام نیروهای ایران و شبه نظامیانش تاکید می کند.

قرن نوزدهم هنری جان تمپل نخست وزیر بریتانیا گفت: در مسائل بین المللی دوست یا دشمن واقعی وجود ندارد؛ تنها دوست دائمی، منافع ملی است.