به گزارش برترین ها - ترجمه از پردیس بختیاری؛ مطمئنا بیش از آن که به فکر شناخت انواع مختلف آن باشید، در پی درمان اش هستید. اما بدانید که با شناخت انواع مختلف آن می توان ساده تر در پی درمان اش بود. در ادامه انواع مختلف بیماری میگرن و راههای درمان آن را برایتان آورده ایم.

1. مگیرن چشمی

میگرن چشمی باعث از دست دادن بینایی برای مدت کمتر از یک ساعت در افراد می ‌شود که این حالت معمولاً با سردرد همراه است. تحقیقات نشان می ‌دهد که در بسیاری از موارد، نشانه ‌های میگرن چشمی به دلیل وجود مشکلات دیگر می ‌باشد. بیماری میگرن چشمی در اثر اختلالات مغز و اعصاب و سردردهای شدید ایجاد می ‌شود که در صورت درمان نکردن به موقع آن، این بیماری اثرات خود را در چشم نمایان می‌ سازد.

در این نوع بیماری دید افراد کاهش پیدا می ‌کند، به طوری که فرد محیط را همراه با تاری چشم و جرقه‌ های برقی می ‌بیند که نتیجه سردرد شدید و اختلالات مغزی است. بیماری میگرن چشمی هیچ ارتباط مستقیمی با اجزای چشم ندارد و این مسئله بیشتر به خاطر اختلالات مغزی بروز می ‌کند. در بعضی مواقع در اثر میگرن چشمی افراد به طور موقت ممکن است بینایی خود را از دست دهند.

درمان: اگرچه این نوع میگرن بسیار آزار دهنده است اما نگران نباشید زیرا در عرض 20 تا 30 دقیقه خود به خود درمان می یابد. البته با دوری از برخی کارها مانند استرس، مصرف مشروبات الکی، کم خواب یا حتی خواب بیش از حد می توان از شدت آن کاست.

2. میگرن همی پلژیکا

میگرن همی پلژیکا به وسیله فلج موقت در یک طرف بدن، اختلال در بینایی و سرگیجه مشخص می گردد. این نوع میگرن در کودکان و نوزادان نسبت به بزرگسالان، رایج تر است.

درمان: اگر به این میگرن مبتلا شدید، سریع به پزشک مراجعه کنید، زیرا علائم این نوع میگرن شبیه به سکته مغزی ست. پزشکان در این مواقع به شما مسدود کننده کانال کلسیم تزریق می کنند تا از شدت این بیماری بکاهند.

3. میگرن شریان بازیلر

این نوع میگرن اغلب در جوانان رخ می دهد که نتیجه اسپاسم(انقباض عضلانی ناگهانی) شریان بازیلر، که یک رگ خونی بزرگ در قاعده مغز است، می باشد. فردی که مبتلا به میگرن شریان بازیلر است، حداقل 2 تا از نشانه های زیر را دارد: سرگیجه، اختلال در بینایی، هماهنگی حرکتی ضعیف، ناتوانی در صحبت کردن یا همان لکنت زبان، وزوز گوش کاهش شنوایی و کاهش هشیاری.

درمان: به کمک داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا بلوک اعصاب محیطی و همچنین با درمان های پیشگیرانه ای شامل وراپامیل، توپیرامات یا لاموتریژین می توان این بیماری را درمان کرد.

4. میگرن قاعدگی

میگرن قاعدگی به تغییر سطح استروژن در هنگام چرخه قاعدگی زن مربوط می شود. حدود 60 تا 70 درصد از سردردهای میگرنی زنان مبتلا به این بیماری، با چرخه قاعدگی آنها در ارتباط است. این نوع میگرن معمولا از 2 روز قبل از شروع قاعدگی آغاز و تا روز اول قاعدگی ادامه می یابد.

درمان: از 2 روز قبل از شروع میگرن قاعدگی تان تا 5 روز پس از قاعدگی، روزی یک عدد قرص ناپروکسن مصرف کنید. اگر از مصرف این قرص نتیجه ای نگرفتید، پس از مشورت با پزشک، از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی کمک بگیرید.

5. میگرن شکمی

میگرن شکمی به درد شدید شکمی، حالت تهوع و استفراغ گفته می شود که ممکن است تا 72 ساعت ادامه داشته باشد. این نوع میگرن معمولاً در کودکان دیده می شود، به خصوص در کودکانی که سابقه خانوادگی ابتلا به میگرن دارند. کودکانی که به میگرن شکمی مبتلا هستند معمولاً در بزرگسالی به سردردهای میگرنی کلاسیک مبتلا می شوند. این نوع بیماری معمولا به طور منظم، به عنوان مثال هر 6 هفته یک بار، رخ می دهد. از آنجا که علائم آن با دیگر بیماری ها مشابهت دارد، پزشک برای تشخیص آن از سابقه بیماری خانوادگی تان خواهد پرسید.

درمان: بتابلاکر هایی با دوز پایین یا آنتی میگرن ها می توانند از شدت این بیماری بکاهند.

6. میگرن وستیبولار

میگرن وستیبولار بر تعادل تاثیر می گذارد. فرد مبتلا به این بیماری می تواند احساس کند که زمین در حال حرکت است یا احساس سقوط و مشکلات هماهنگی حرکت داشته باشد. این بیماری همچنین می تواند شنوایی و بینایی را تحت تأثیر قرار دهد. علائم اصلی میگرن وستیبولار عبارتند از سرگیجه و مشکلات ناشی از عدم تعادل.

درمان: اگر چه از روش های درمانی دیگر میگرن ها نیز می توان برای این نوع میگرن استفاده کرد اما انجام فیزیوتراپی نیز می تواند موثر واقع شود.

7. میگرن مزمن

معمولا هر فردی در ماه یک یا دو بار سردرد می گیرد اما افرادی که مبتلا به میگرن مزمن هستند، در ماه دچار بیش از 15 بار سردرد شدید می شوند. این میگرن نوع مزمن سردردهای روزانه است، یعنی زمانی روی می دهد که میگرن فرد به سردردهای همیشگی مستمری تبدیل شود که اغلب با علائم شدید میگرن همراه است. تحقیقات نشان داده که 1% از مردم جهان به این نوع بیماری مبتلا هستند.

درمان: بوتاکس، طب سوزنی، داروهای ضدعفونی کننده و بیوفیدبک از درمان های این نوع بیماری به شمار می روند.