مريلا زارعي که براي اهداي جايزه روي سن رفته بود، گفت: «سينما اگر بخواهد تأثير بگذارد بايد تأثير بگيرد. مسلمانان بي‌گناه در ميانمار از بين مي‌روند در حالي که سکوت سفيران صلح را شاهد هستيم. از سفيران صلح خواهش مي‌کنم براي احقاق حق اقليت مسلمان آن منطقه کاري کنند.»

 

جالب اينجاست که اين انتقاد صريح زارعي از هنرمنداني که به عنوان سفيران صلح سازمان ملل فعاليت دارند، کمترين بازتاب و بيشترين سانسور و بايکوت را در ميان اخبار مربوط به جشن خانه سينما داشت، گويا به طور عامدانه‌اي اين انتقاد ناديده گرفته شده بود.

 

اما سفيران صلح سازمان ملل چه کساني هستند؟ سازمان ملل در تعريف سفيران صلح مي‌نويسد: سفراي صلح سازمان ملل متحد، افرادي هستند که با دقت از ميان حوزه‌هاي هنر، ادبيات، علم، سرگرمي، ورزش و ساير حوزه‌هاي زندگي عمومي انتخاب شده‌اند. کساني که قبول کرده‌اند توجه جهان را به فعاليت‌هاي سازمان ملل متمرکز کنند. اين بزرگ‌ترين افتخاري است که از سوي دبيرکل سازمان ملل به يک شهروند جهاني مي‌دهد.

 

اين شخصيت‌هاي برجسته، زمان، استعداد و شور و شوق خود را داوطلبانه براي افزايش آگاهي از فعاليت‌هاي سازمان ملل جهت بهبود زندگي ميلياردها نفر به کار مي‌برند. اين تعريف کلي و بسيار زيبا از نظر لغوي شامل 13 نفر مي‌شود. افرادي مانند دنيل بارنبويم موسيقيدان صهيونيست، هايا بن الحسين دختر ملک‌حسين و همسر حاکم دوبي، پائولو کوئيلو نويسنده، لئوناردو ديکاپريو، مايکل داگلاس و شالريز ترون، بازيگران هاليوودي و جديد‌ترين عضو اين گروه ملاله يوسف زهي دختر پاکستاني است که بعد از ترور از سوي طالبان به شهرت رسيد.

 

جالب است که هر کدام از اين سفيران درباره يکي از فعاليت‌هاي سازمان ملل، تخصص دارند، مثلاً شاليرز ترون درباره پيشگيري از ايدز و پائولو کوئليو درباره فقر فعاليت مي‌کند، اما سفير سازمان ملل در زمينه فعاليت‌هاي صلح و مدارا، يعني دقيقاً آنچه در ميانمار زير پا گذاشته شده است. دانيل بارنبويم نه در توئيترش و نه در اينستاگرامش هيچ اشاره‌اي به کشتار مسلمانان روهينگيا در ميانمار نداشته و حتي هيچ اظهارنظري درباره کشتار مسلمان بي‌گناه ميانماري نکرده است.

 

تنها فردي که از ميان سفراي صلح سازمان ملل درباره وقايع ميانمار موضع‌گيري آشکار داشته، ملاله يوسف زهي است. اين در حالي است که قرار است اين افراد در مسير بهبود زندگي ميلياردها انسان روي کره خاکي فعاليت کنند، اما چشمان‌شان را روي يک نسل‌کشي آشکار بسته‌اند.

 

در مقابل 13 سفير صلح سازمان ملل، زيرمجموعه‌هاي اين سازمان نيز مانند يونيسف، براي خود سفيران صلح يا سفراي حسن‌نيت دارند که آن سفرا نيز در رابطه با فعاليت‌هاي خاص نهاد زيرمجموعه سازمان ملل فعاليت مي‌کنند، مانند آنجلينا جولي که سفير صلح يونيسف بود. سفير صلح يونيسف در ايران که چند سالي است به طور مداوم با اين سازمان همکاري دارد، مهتاب کرامتي است.
 

کرامتي در مصاحبه‌هايي گفته که با آنجلينا جولي دوست است، اما هيچ وقت نخواسته يا نتوانسته در حد بازيگر مشهور هاليوودي فعاليت بين‌الملل مؤثري داشته باشد. شاهد اين موضوع سفر آنجلينا جولي به ميانمار و ديدار با آوارگان روهينگيايي است. سفر آنجلينا جولي به ميانمار در حالي انجام شد که بسياري از کشورهاي مسلمان درباره نسل‌کشي مسلمانان ميانماري سکوت کرده بودند؛ همان کاري که سفير صلح يونيسف در ايران انجام داده و تا امروز هيچ اظهارنظري درباره مسلمانان روهينگيايي نداشته است.

 

شايد در شب جشن خانه سينما، روي صحبت مريلا زارعي با شخص مهتاب کرامتي نبود، اما مهتاب کرامتي و ديگر ايرانياني را که به عنوان سفراي صلح با مجموعه سازمان ملل همکاري داشته‌اند، نيز شامل مي‌شود؛ افرادي مانند بهرام رادان که درباره سگ‌کشي و آزادي ازدواج همجنس‌بازها در امريکا اظهارنظر مي‌کند، اما در مقابل آدمکشي سازمان‌يافته در ميانمار سکوت کرد‌ه‌اند. آيا سفيران صلح ايراني سازمان ملل مي‌توانند از اين پس و با تلنگري که در جشن خانه سينما خورده‌اند، نسبت به وضعيت انساني در ميانمار موضع‌گيري کنند؟!