اتحادخبر- سیده هدیه علوی شریف: شورای اسلامی شهر مجلسی محلی در سطح شهر هاست، که نمایندگان آن توسط مردم همان شهر انتخاب می‌شوند. وظیفه اصلی این مجلس انتخاب شهردار، تصویب بودجه و نظارت بر عملکرد شهرداری هاست.
براساس قانون تشكیلات شوراهای اسلامی كشور، مصوب اول آذرماه ۱۳۶۱ شورای اسلامی شهر، بنابر بند ۱۸ ماده ۱۹ كه به وظایف و اختیارات شوراهای اسلامی اشاره دارد، انتخاب شهردار یکی از وظایف این نهادها می باشد.
اما شوراهای استان بوشهر تا چه اندازه در انجام این وظیفه خود موفق بودند؟
پس از گذشت چندین سال از فعالیت این نهادهای مردمی در سطح کشور و به ویژه استان بوشهر، شاهد مسائلی هستیم که نه تنها موجبات نارضایتی مردم بلکه برخی از مسئولین را هم فراهم آورده است.
از امام جمعه گرفته تا نماینده مجلس و استاندار بوشهر همگی از وجود شرایط موجود در برخی از شوراهای استان گلایه مند بودند.
شوراهایی که به منظور بهتر شدن عملکرد مدیریت شهر و روستا شکل گرفت تا با همکاری شهرداری، در راستای مدیریت هرچه بهتر این جوامع کوشا باشند اما متأسفانه عدم هماهنگی در برخی از شوراهای شهری در استان با شهردارانشان به حدی رسید که دو شهردار این استان به فاصله کمتر از یک هفته استعفا می دهند، یک شهردار دیگر استضیاح می شود و اختلاف بر سر انتخاب شهردار چهارم، موجب فروپاشی یک شورای تنگ ارم می گردد.
شورای گناوه پس از کشمکش های فراوان توانست شهردار خود را انتخاب کنند. هر چند که شورای این شهر قبل از انتخاب احمد طاهری به شهرداری این شهر، ابراهیم احمدی برای شهردار گناوه برگزید و پنج نفر از اعضای این شورا  به ابراهیم احمدی رای دادند.
پس از پایان جلسه ،چهار تن از اعضای شورای اسلامی شهر گناوه که به گزینه دیگر رای داده بودند، حاضر به امضای صورت جلسه نشدند و شکوائیه ای در هفت بند به فرمانداری ارایه دادند.
کارگروه کمیته انطباق در فرمانداری نیز با دریافت این شکوائیه تشکیل جلسه و مصوبه شورای اسلامی این شهر را در زمینه انتخاب شهردار مغایر با موازین قانونی تشخیص داد و پس از آن احمد طاهری با 9 رای قاطع به عنوان شهردار توریستی ترین شهر استان بوشهر انتخاب شد.
بزرگترین شهر استان بوشهر نیز که حدود یک هفته پس از برازجان، بدون شهردار شد نیز توانست سریعاً شهرداری برای خود انتخاب نماید و با رای اکثریت اعضای شورای شهر، میگلی نژاد را که فرمانداری دشتستان و فسا، شهرداری بندر بوشهر از سال 81 تا 85 و نمایندگی بوشهر گناوه دیلم در مجلس هشتم را در کارنامه خود داشت به عنوان جایزگزین آزادشهرکی انتخاب نماید.
این در حالی است که برازجانی ها همچنان منتظرند تا شورای شهرشان هر چه سریعتر به اجماع نظر رسیده و شهرداری را انتخاب نمایند.
شورای شهر برازجان اما به گونه ای عمل می کند که واکنش نماینده و فرماندار دشتستان را نیز به دنبال داشت، واکنش به انجام یکی از مهمترین وظایفشان یعنی انتخاب شهردار.
پس از این واکنش ها، شورای برازجان از خواب بیدار و تکانی به خود داد و در جلساتی ضرب العجلی و در جلسه ای که یک شنبه، 27 اردیبهشت ماه 94 برگزار شد، موضوع انتخاب شهردار را پیگیری کرد.
در این جلسات که دو شب به طول انجامید، چندین گزینه قطعی و غیر قطعی برای شهرداری برازجان مورد بررسی قرار گرفتند. از میان 16 کاندیدای مطرح شده، 7 نفر در حال حاضر از پرسنل شهرداری و شورا، 3 نفر استاد دانشگاه، 2 نفر عضو شورای شهر، 4 نفر با سابقه ی حضور در دیگر شهرداری های کشور یا استان بودند و یک نفر از این جمع نیز، غیر بومی استان و اهل مازندران و البته دارای سابقه ی حضور در شهرداری های مناطق مختلف تهران ( پیمان روشن طبری) را داشت.
حمزه شایان فر، سید هاشم بصری، غلامرضا عبدی و محمدحسین آریا و رضا بزرگمهر، حسین حیدری، ارسطو قائدی، سید جواد مهدی، پیمان روشن طبری و مرتضی قدوسی فرد ، بهزاد احمدی فرد، سعید شمالی، کوروش رستمی، مرتضی نیکجو، علی صفدری و فریبا غریب زاده از جمله گزینه های مورد بررسی بودند.
هر چند که برخی گزینه ها همچون ارسطو قائدی و کریم حسین آبادی پیش از برگزاری جلسات، از شهردار شدن انصراف دادند.
پس از برگزاری این جلسات ضرب العجلی، همه منتظر جواب نهایی شورای شهر بودند تا از بین گزینه های مورد بررسی، شهردار خود را انتخاب نمایند اما شرایط به گونه ای است که احتمالاً انتخاب شهردار مدت زمان بیشتری نیاز دارد!

قائدی: هیچ گزینه ای، حتی سه رای هم نیاورد
بهادر قائدی در گفتگو با اتحادخبر در خصوص انتخاب شهردار گفت: در جلسات شورای شهر برازجان حدود 16 گزینه مورد بررسی قرار گرفت، اما متأسفانه هیچ یک از این افراد نتوانستند 3نظر مثبت اعضای شورا را جلب نمایند.
این عضو شورای شهر برازجان ضمن تأیید کناره گیری برخی از گزینه ها از جمله حسین آبادی از شهرداری برازجان افزود: حسین آبادی نیروی بسیار قوی و کارآمدی است که می تواند کمک زیادی در سازندگی شهر کند اما متأسفانه وی از شهرداری کناره گیری کرد.
وی ادامه داد: شورای شهر در جلسات ضرب العجلی 16 گزینه را بررسی کرد اما شرایط به گونه ای است که به نظر می رسد برخی از این اعضا، سعی دارند گزینه های دیگری غیر از این 16 نفر را مطرح نمایند.
قائدی ضمن انتقاد از طوولانی شدن روند انتخاب شهردار گفت: تعلل جایز نیست، شورای شهر باید هر چه سریعتر گزینه نهایی خود را مشخص نمایند اما متأسفانه بعد از برگزاری جلسات مذکور، هیچ جلسه ای در خصوص جمع بندی و مطرح شدن گزینه نهایی برگزار نشد.

اسماعیلی: ما  درب شورا را به روی همه باز گذاشتیم
سعید اسماعیلی نیز در گفتگو با اتحادخبر در این رابطه گفت: ما  درب شورا را به روی همه باز گذاشتیم، عده ای آمدند و آمادگی خود را برای شهردار شدن اعلام کردند، برخی هم انصراف دادند و حضور نیافنتد.
این عضو شورای شهر برازجان ادامه داد: قائده ای که شورا تعیین کرده است، ادامه خواهد داشت و شهردار در نهایت بر اساس قوائد و قوانین شورا انتخاب خواهد شد.
 
کفاش: شورا تصمیمی بر افزایش گزینه های مطرح شده ندارد
هادی کفاش، احتمال مطرح شدن گزینه های جدید را بسیار ضعیف دانست و عنوان داشت: به احتمال زیاد شهردار برازجان از بین همین گزینه ها انتخاب خواهد شد و شورا تصمیمی بر افزایش گزینه های مطرح شده ندارد.
نائب رئیس شورای شهر برازجان که وظیفه برکناری جلسات انتخاب شهردار این شهر نیز بر عهده ی وی گذاشته شده، اظهار داشت: جلساتی جهت بررسی گزینه های شهرداری برگزار شد و در حال حاضر در حال بررسی این گزینه ها هستیم.
وی ادامه داد: این بررسی ها با وسواس زیادی صورت می گیرد  تا در نهایت شهرداری در حد و لیاقت مردم برازجان انتخاب کنیم.
وی افزود: در آینده ای بسیار نزدیک شهردار برازجان معرفی خواهد شد اما همه باید بدانند که قانون گذار به شورا مهلت سه ماهه داده است تا در این مدت زمانی شهردار خود را معرفی کند.
کفاش در جواب سوال اتحاد خبر که پرسید چرا بوشهر که دیرتر از برازجان، بدون شهردار شده بود، سریعتر از برازجان نیز دارای شهردار شد، گفت: میگلی نژاد چهره ای شاخص و شناخته شده بود و همه ی اعضای شورای شهر بوشهر به عملکرد وی اشراف کامل داشتند.
نائب رئیس شورای شهر برازجان تأکید کرد: شورای شهر برازجان اعلام داشت که هر کسی آمادگی دارد می تواند بیاید و درخواست خود را به این شورا اعلام دارند و به دنبال آن افرادی آمدند و در حال حاضر در حال بررسی آنان هستیم.
به گزارش اتحاد خبر؛ در نهایت باید منتظر ماند و دید که این بررسی ها چه مدت به طول خواهد انجامید؟ و آیا واقعاً شهردار از بین همین گزینه ها انتخاب خواهد شد؟!

در پایین؛ گوشه ای از نظرات صاحب نظران را در این خصوص بخوانید:

 

قدرت مظاهری: شش نفر از اعضاي يكي از شوراهاي يكي از شهراي يكي از استاناي يكي از كشوراي يكي از كره هاي يكي از منظومه هاي شمسي ، يكي يكي ـ هر كدوم به فاصله حداقل يه ربع تا بيس دقيقه ـ با بنده تماس گرفتن و به نوعي خواهان اين بودن كه شهرداري شهرشون رو بپذيرم .

از چندين حال خارج نيس : يا اينكه اشتباهي پيش اومده و به زودي متوجه مي شن كه من اوني نيسم كه دنبالشن ، يا اينكه كسي سر ِ كارشون گذاشته و اون پشت داره هرهر مي خنده بهشون ، يا اينكه قحط الرجال شده و دارن در به در دنبال يه رجل خيلي باحال مي گردن كه شهرشون رو از اين رو به اين رو كنه ، يا اينكه توي اين هير و وير بيكاري و بي اشتغالي  مي خوان يه ثواب تو پرونده شون ثبت بشه و يه آدم آس و پاس و آسمون جل رو از فرش به عرش برسونن ، يا اينكه واقعا واقعا واقعا توي من چيزي ديدن كه هنوز كه هنوزه خودم نديدم و كشفش نكردم .

به هر حال اين شش نفر ـ كه همه شون هم با سلام و صلوات باهام حرف مي زدن ـ توي صحبتاشون ، چنان در ِ باغ سبزي به من نشون مي دادن كه تا حالا توي خواب هم نديدم .

از وعده سفراي خارجي با ايرلايناي فرست كلاس بگير تا ديدار با هنرپيشه هاي سينمای هاليوود و باليوود و لاليوود ، از  گنجوندن اسمم توي كتاب ركوردهاي گينس بگير تا معرفي به آكادمي اسكار  واسه دريافت اسكار بهترين شهردار ( اصلا همچين جايزه اي نداريم فكر كنم . داريم ؟ ) ، از صرف شام با باراك اوباما توي مزرعه جرج بوش پسر توي تگزاس بگير تا پرواز هوايي بر روي ديوار چين  و بالاخره از مالكيت هفت دانگ ( يعني حتي يه دانگ بيشتر از تموم دانگاي دنيا ) يه پاساژ تجاري توي خيابون فرشته بگير تا تضمين تامين يه درآمد مادام العمر بعد از شهرداري ! آقا ، اينا رو به شما پيشنهاد بدن ، نمي پذيري ؟ وجدانا قبول نمي كني ؟ قبول مي كني ديگه ! اين همه رانت و امكانات و خوش بحالياي جور واجور  رو چه عقل سليمي پس مي زنه  !؟

خب ، نگفتم در قبال اين شنگوليا ، چي مي خواستن ازم ؟ نگفتم ؟ آها ، داشت يادم مي رفت . بايد از اول خواسته هاي اونا رو مي گفتم و بعدش دهن تون رو آب مي انداختم . اولين نفري كه زنگ زد ، گفت شهرداري شهرمون رو به اين شرط در اختيارت مي زارم كه يه زمين پنجاه هكتاري خشك و بي آب و علف و لم يزرع متعلق به شهرداري رو كه سمت غرب شهر قرار گرفته ، توي همون يه ماه اول شهرداريت ، تغيير كاربري  صنعتي بگيري براش .

واسه توجيه اين درخواستش هم كلي آمار و ارقام از بيكاري پسر و دختراي شهرشون رديف كرد كه با صنعتي شدن اين يه تيكه زمين ( وجدانا همين جوري مي گفت ، يعني پنجاه هكتار زمين رو مي گفت يه تيكه زمين ! ) چقده اشتغال ايجاد مي شه و آدما مي رن سر ِ كار ! اصلا هنوز حرفش تموم نشده بود كه قبول كردم .

ميدونيد ، من از اون آدمايي هسم كه يه مطلب رو توي هوا مي گيرم . توي دوران تحصيلم هم همين جور بودم . يعني معلم يا استاد هنوز جمله اي رو كه مي خواست بگه ، تموم نكرده بود كه من فعلش رو مي گفتم ، يه نقطه هم مي زاشتم و مي رفتم سر خط ! مي خوام بگم اين جور آدمي هستم من .

دومين نفري كه زنگ زد ، استدعا داشت كه در صورت شهردار شدنم ، يكي از پاركاي شهر رو كه زياد جذابيتي نداشت و ملت هر شب فقط به بهونه كشيدن قليون مي رفتن اونجا ، در اختيار برادرش قرار بدم كه به جاي اون يه تالار بزرگ عقد و عروسي بسازه و بتونه به مردم نجيب شهر خدمات ارائه بده . اين هم پذيرفتم .

يعني نمي شد كه نپذيرم . فكرش رو بكنيد ، توي اون زمين صنعتي كلي شغل ايجاد شده و پسرا و دختراي شهر مشغول كار شدن . خب حالا همين جوونا مي خوان با همديگه ازدواج كنن و برن سر ِ خونه زندگي شون.حالا چه چيزي بهتر از تالار عقد و عروسي جواب مي ده ؟ مي بينيد ! واقعا ساده اس. يعني با منطق همه چي حل مي شه.

سومين نفري كه زنگ زد، خواهش داشت كه توي شش ماه اول شهرداريم، يه ساختمون مخروبه رو كه دقيقا وسط شهره در اختيارش قرار بدم كه يه نمايشگاه شيك اتوموبيل داير كنه اونجا. تعبيرش هم اين بود كه چرا بايد توي شهراي ديگه اين همه ماشيناي مدل بالا و ميلياردي تردد کنه ولي شهر ما از همچين ماشينايي محروم باشه ! باز هم قبول كردم.

يعني واسه استدلال ايشون نبود. واسه اين بود كه با يه دو دو تا چارتاي ساده به اين نتيجه رسيدم كه جوونايي كه توي اون فضاي صنعتي مشغول به كار شدن و بعدش هم توي اون تالاره با همديگه پيمان مقدس بستن ، حالا نمي دونن با حقوقاي بالايي كه مي گيرن چيكار كنن! خب، بهترين راهش همينه. اين كه پولاشون رو بيارن و يه دونه مازاراتي، بي ام دبليو، پورشه يا هر كوفت و زهرمار ديگه اي بندازن زير پاشون و توي خيابون اصلي شهر ، دور دور كنن واسه عمه و ننه شون ! چهارمين عضوي كه زنگ زد، مي گفت من چيزي نمي خوام ازت ، فقط يه پسر خواهري دارم كه دچار افسردگي ناميلياردري شده.

يعني همه اش توي خونه مي شينه و اسم بابك زنجاني و مه آفريد خسروي و محمود خاوري و رحيمي و مرتضوي و اين جور آدما رو مي آره و با خودش پچ پچ مي كنه . دكترش گفته داره دچار يه جور بيماري اسکیزوفرنی یا دوشخصيتي مي شه.

يعني داره خودش رو مي زاره جاي اين آدما و فكر مي كنه ميلياردره . بعدش گفت تنها خواهشي كه دارم ازت، اينه كه نزاري اين جوون مملكت تباه بشه . فقط مناقصات آسفالت شهرداري رو بده به ايشون كه سرش گرم بشه و ديگه به اين جور چيزا فكر نكنه.

في الفور قبول كردم. فكر نكنيد واسه خاطر پسر خواهرش پذيرفتم، نه. درواقع دوباره اين ذهن زيباي جان نش وارِ ما ( خدا بيامرزدش. فهميدين توي تصادف مُرد !؟ نمي شناسين؟ بابا، جان نش.

جان نش ِفیلم ذهن زيبا ) با یه محاسبه سرانگشتي به اين نتيجه رسيد كه اون دختر پسرايي كه مشغول كار شده بودن و مراسم شون رو هم توي تالار گرفته بودن و حالا ماشين پورشه سوار شدن، پورشه هاشون رو چه جوري ببرن خونه شون !؟ پورشه كه توي كوچه و خيابوناي خاكي نمي ره.

بنابراين بايد تموم كوچه خيابونا آسفالت بشن و چه كسي مسئوليت پذيرتر از  يه آدم آشنا كه داييش هم توي شورای شهر باشه! نفر پنجم كه دقيقا نوزده دقيقه و سي ثانيه بعد از نفر چهارم زنگ زده بود گفت من در صورتي به شهرداري تو راي مثبت مي دم كه پيمان فضاي سبز شهر رو بدي به اخوي خودم. ( دقيقا گفت اخوي . نمي دونم چرا نگفت برادر يا مثلا داداشم. دقيقا گفت اخوي ) اين پيشنهاد رو هم توي يه چشم به هم زدن پذيرفتم.

واسه خاطر اخوي ايشون نبودها! واسه خاطر اين كه با خودم فكر كردم حالا كه اشتغالي ايجاد شده و جوونا مشغول شدن و بعدش هم با همديگه پيمان مقدس بستن و تا حالا هم جدا نشدن و بعدش هم با پورشه دور دوراشون رو كردن و حالام دارن توي كوچه خيابوناي آسفالته مي رن كه برن خونه هاشون، شايد يه باره ويرشون گرفت كه وايسن يه جايي و با گوشياشون چن تا عكس سلفي  از خودشون و پورشه شون بگيرن و بزارن رو شبكه هاي اجتماعي. خب حالا با پورشه كه نمي شه كنار يه بناي مخروبه وايساد و عكس سلفي گرفت.

بايد پسزمينه عكس هم جالب باشه ديگه( مي بينيد من تا كجاها رو فكر كردم؟ نه، واقعا مي بينيد! می بینید چه شهردار دوراندیشی به پست تون خورده! حظ وافر ببرید واسه خودتون. والا )بنابراين بايد حتما يه فضاي سبز توي اون پسزمينه باشه كه عكس خوشگل بشه وگرنه فردا توي اين شبكه هاي اجتماعي كلي حرف در مي آرن پشت سرمون.

موافقيد با من؟ اما ششمين نفري كه زنگ زد، ديگه واقعا دلش واسه شهر سوخته بود. گفت من به اين شرط بهت راي مي دم كه يه دونه زمين پنجاه هكتاري خارج از شهر رو كه متعلق به شهرداريه، واگذار كني به من كه اونجا يه مشت آپارتمان نقلي بسازم واسه جووناي شهر كه اينقده بي سر و سامون نباشن و دنبال خونه, زندگي و روزگارشون رو تباه نكنن.

اين درخواست هم توي همون لحظه اول مورد قبولم واقع شد. چرا؟ چون واقعا حس انسان دوستي اين عضو شورا به من هم سرايت كرد. باور نمي كنيد، اين عضو محترم پشت تلفن گريه مي كرد . شما كي رو سراغ داريد كه واسه دربدري و بي خانماني جووناي شهرش گريه كنه . خب آدم وجدان داره ديگه . من هم باهاش احساس همذات پنداري كردم و پيشنهادش رو قبول كردم. البته همه اش هم واسه خاطر گريه و زارياي اين عضو محترم نبود.

من سريعا با خودم حساب كتاب كردم كه جوونايي كه توي كارخونه مشغول شدن و با همديگه هم ازدواج كردن و پورشه شون هم خريدن و توي خيابوناي آسفالته گازش هم دادن و عكساي سلفي شون هم فرستادن رو واتس آپ و وايبر و اينستاگرام ، بايد با پولاشون يه سرمايه گذاري جدید كنن ديگه .

حالا چه سرمايه گذاري بهتر و سودآورتر از خريد ملك و املاك و مسكن و مستغلات؟ خب همين جوونا مي رن هر كدوم يه واحد نقلي از آپارتماناي اين عضو محترم و دلسوز رو مي خرن و مي اندازن يه گوشه بمونه تا چن سال آينده واسه شون كلي سرمايه اس همين. والا. حالا احتمالا فردا پس فردا من رو به عنوان گزينه نهايي شهرداري اون شهره اعلام كنن.

خواستم يه اعتراف كنم و بگم با وجود همه اين استعداد و درايتي كه دارم ، متاسفانه يادم رفت از اون عضو ششميه بپرسم زمين پنجاه هكتاري ، دقيقا كدوم سمت شهره. اگه اين همون زمين غربيه باشه كه به اولي قول دادم تغيير كاربري صنعتي بگيره ، كُلام پس ِ معركه اس. يعني همه اين رشته هايي كه ريسيدم ، پنبه شدن.

يعني ديگه نه جوونا توی اون کارخونه صنعتی مي رن سر ِ كار، نه توي تالار مراسم عقد و عروسي مي گيرن، نه پورشه سوار مي شن، نه توي خيابوناي آسفالته دور دور مي كنن، نه با پسزمينه هاي گل منگلي عكس سلفي مي گيرن و نه هيچي و نه هيچي. یعنی اصلا چنان والزاریاتی می شه که همه از زنده بودن شون پشیمون می شن. شما فقط دعا كنيد كه اين جوري نشه. يعني دعا كنيد كه اين زمين پنجاه هکتاریه، همون زمين پنجاه هکتاریه نباشه.

دعا كنيد وگرنه هم من رو از دس مي دين  و هم خودتون دچار افسردگی شهردارنداشتگی می شید. شهردار ِ به اين خوش ذوقي و خوش سليقگي از كجا پيدا مي كنيد ديگه؟ ها؟ ... راستی همه این شش عضو محترم بعد از پیشنهاداشون سوال می کردن که چند می گیرم تا شهردار بشم؟ به نظر شما چند بگیرم شهردارتون بشم؟

شورا و شهرداری، پرتنش ترین مدیریت ها را دارند

محمد عابدی: شایدیکی ازنهادهایی که درسالهای اخیر بیشترین انتقاد را ازجانب اصحاب رسانه به خوداختصاص داده شوراهای اسلامی شهر و شهرداریها بوده است، هرچند مردم نمایندگانی را انتخاب کرده اندتا درسایه مدیریت و درایت انان شهرداری ای فعال وشهری آباد و مدیریت شهری یی بی دغدغه داشته باشند اما پرتنش ترین مدیریت ها شوراه او شهرداری ها بوده است.

موضوعی که این بار شورا را درمرکز توجه قرارداده, چگونگی انتخاب شهردارجدیداست.  تقریبن18 فروردین 94 بودکه جناب احمدی شهردار منتخب همین شورا استعفای خود را تقدیم و پیش از موافقت کتبی شورا و البته با کسب امتیازات موردنظرخود، شهرداری را ترک کرد.از ان تاریخ تاکنون شورا رایزنی هایی کرده وگزینه هایی(روی میز)دارد لکن به دلایلی که بعضی از انها به اختصار بیان خواهد شد , به نتیجه نرسیده است.
۱_با توجه به عزل ونصب های بی رویه شهرداران سابق , علاوه بر اینکه اعضای شورا نتوانسته اندگزینه های بلامنازعی رامعرفی کنند اطلاعاتی که از طریق سایت های خبری هم منعکس گردیده , مورد توجه چهره های موفق و خدمت کرده درشهرداری های شهرهای دیگر واقع نشده است.
۲_آنچه مسلم است دربین متقاضیان ودعوت شدگان, کسیکه بتواند اکثریت ارای شورا را به خود اختصاص دهد پیدا نشده لذا اعضای شورا ازحق مسلم خود مبنی بر تشخیص توانایی و یا عدم توانایی گزینه ها استفاده کرده و رای موافق و مخالف را داده اند. انچه باعث نگرانیست این است که بعضی نیروهای سیاسی را, بر اساس معیاری غیراز توانایی و تخصص وارد مدیریت شهرداری کنیم البته اگر تعادل فکری  وکارایی انان در امور شهری وشهرسازی  برای اعضای شورا مسجل باشد منعی در انتخاب چهره ها ی  سیاسی مشاهده نمی شود. در غیر این صورت نباید شهرداری را که محیطی عملیاتی است به سکویی برای رسیدن به خواسته های جناحی وگروهی افرادتبدیل کنیم.
۳_در بین کارکنان شهرداری و شهرداران سابق برازجان افرادی وجود دارد که با توجه به سوابق کاری انان می توانند مفید واقع شوند لکن متاسفانه روی بعضی ها شورا به توافق نرسیده وبعضی های دیگر نیز طبق اطلاع تعدادی از کارکنان شهرداری موضع گیری کرده اند که این امر خلاف اشکار در امر خدمت رسانی به مردم یک شهر می باشد. زیرا شهردار، منتخب غیرمستقیم مردم بوده و مجموعه ی شهرداری باید با او هماهنگ شوند. درصورت تخلف شهردار، ازطریق مراجع قانونی به عدم صلاحت وی رسیدگی می شود و نه از طریق صف کشی. ام اکارکنان یک شهرداری ده ها نفربوده, با سلایق مختلف, لذا امکان هماهنگی صد در صد شهردار با یک مجموعه متنوع فکری دور از انتظار است.
۴_داوطلب شدن دونفرازاعضای محترم شورای شهریکی دیگرازدلایل تاخیراست . درصورتیکه شورانسبت به توانایی انان به توافق برسداشکالی نداردامااگرهمکارانشان که ازنزدیک باانهااشناهستنداحساس کنند که انهانمی توانندشهرداری رابه شکل مطلوب اداره کنندبایدحرمت رای مردمی که اعضای شورارابه عنوان نماینده خودانتخاب کرده اند حفظ نموده وراه رابرای تداوم روندانتخاب شهردارهموارنمایند.
بنابراین شهردارمنتخب شورابایدمتخصص ,توانمندومسلط به امورشهرسازی باشد.شوراخودراموظف بدادند حقوق اساسی شهردارکه عبارت است ازاختیارات قانونی وی وعدم دخالت بی رویه درامورشهرداری است  را حفظ کندتاوضعیت شهربهترازاین شود.اعضای محترم شوراپس ازانتخاب شهرداردلایل ارائه شده توسط خودشان رافراموش نكرده ودريك دوره ی چهارساله ازتغییرچندشهردار به پرهیزند.کسانیکه ازاول هم باانتصابی مخالف بوده اند ،فراموش نکنندکه خودنیزمنتخب گروهی ازمردم هستندونه همه ی مردم پس لازم است احترام رای همکارانشان که رای غیرمستقیم  مردم است راپاس به دارند./ب