ابوالفضل مهربان جهرمی

درعلم پزشکی یک دستورات فردی مربوط به هر بیمار وجود دارد که مربوط به حریم خصوصی او می باشد،و اگر یک شخصی گفت من دارو نمی خورم تا بمیرم،تا حدودی او را راهنمائی و ارشاد می کنند،و در نهایت ممکن است او به دور از چشم پزشک و دیگران کاری را که باید انجام بدهد، نکند، یا کار خطرناکی نسبت به سلامتی فردی خود انجام دهد؛امّا در علم پزشکی یک سری دستورات عمومی است که مربوط به همه ی مردم و محیط عمومی می باشد،که در این گونه موارد،اگر شخصی بخواهد محیط جامعه را آلوده کند قطعاً توسط مسئولین بهداشت از آن جلوگیری می شود، مثلاً  اگر کسی بخواهد در آب یا غذای عمومی آلودگی ایجاد کند و مظنون چنین جرم بزرگی باشد قطعاً از او جلوگیری می کنند ؛ حال اسلام که برنامه ی تکامل و سلامتی جسمی و روحی و دنیوی و اُخروی انسان است که با توجّه به خطرات و منافع جسمی و روحی و دنیوی و اُخروی،تنظیم شده، مثل علم پزشکی دستورات فردی و اجتماعی دارد، در حیطه ی فردی کسانی که علم به منکردارند، ارشاد و امر به معروف و نهی از منکر را انجام می دهند (مثل پدر و مادر) امّا عموم جامعه حقّ تجسّس در امور شخصی افراد ندارند؛امّا مسائلی که ضررش به عموم بر می گردد و به محیط جامعه لطمه وارد می کند باید به خاطر حقوق دیگران،با آن برخورد شود،مثل همین مسأله ی حجاب در جامعه ی اسلامی ، که اگر کسی در خانه جلوی نامحرم هایی که به عنوان مهمان وارد خانه می شوند، بی حجاب بنشیند، قطعاً اگر بدون توبه از دنیا برود جهنّمی است، امّا حکومت نمی تواند مانع ایشان بشود و در خانه ایشان را مجبور به حجاب کند،امّا همین خانم اگر بخواهد بی حجاب در سطح عمومی جامعه وارد شود و باعث تحریک جنسی و به گناه افتادن دیگران بشود ، چون ضررش به عموم بر می گردد، حکومت موظّف است با او برخورد کند، که دیگران و خانواده های آنان آسیب نبینند .
ضمناً به این چند حدیث دقّت کنید : 1-  از مولای أعظم حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام که دانشمندان بزرگ به علمیّت سخنان مبارکشان اعتراف کرده اند، نقل شده که :  امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که بدترین افراد بر شما مسلط میشوند آنگاه هر چه دعا کنید اجابت نمی شود   .نهج البلاغه ،نامه 47،ص 558 ***
و ‎امام صادق(ع) می فرماید:خداوند عموم‎ ‎مردم را به گناه پنهانی گروه خاصی عذاب نمی کند، ولی وقتی عده ای آشکارا گناه کنند‎ ‎و عامه مردم از آن جلوگیری ننمایند، هر دو گروه مورد عقوبت خدای عزّوجلّ قرار می‎ ‎گیرند (وسائل‌الشیعه، ج11، ص407***
باز در جای دیگر  ‎امام صادق(ع) می فرماید: هر گناهکاری‎ ‎که در قومی گناهی انجام دهد و بر معصیتش ادب نشود، نخستین چیزی که خدا آن قوم را به‎ ‎آن گرفتار می سازد، محرومیت از برکات الهی است(وسائل‌الشیعه ج11‎ ‎ص404‏‎ ‎***/ج