آنان در روزهای آخر سال نه تنها علیه رییس جمهور پزشکیان که علیه رییس قوه قضاییه و رییس مجلس هم شعار می‌دادند. البته طی چند هفته جمعیت آنان از چند ده نفر فراتر نرفت و جز اندکی از نمایندگان کسی حاضر به حضور در جمع آنان نشد! 

  پایان این تجمع و به کار گیری لفظ "جمع‌آوری" برای آنان عبرت‌آموز و رقت‌انگیز توصیف شد. چرا که در شهری با 12 تا 15 میلیون نفر جمعیت قانونی که می‌خواست با 20 میلیون دختر و زن ایرانی بر سر اندازۀ شال و روسری برخورد کند 100 طرفدار هم نداشت در حالی که چند سال قبل تجمعات آنان این قدر کم جمعیت نبود و این قلت البته درباره موافقان برخورد بود وگرنه همچنان اکثر دختران و زنان با پوشش عرفی در شهر ظاهر می‌شدند و اکثریت زنان محجبه هم به آنان نپیوستند.

  بی‌اعتنایی هزاران نفر که همه روزه از کنار آنها می‌گذشتند و به طعنه و گاه با بیزاری به آنان نگاه می‌کردند هم قابل‌تأمل بود و حالا یک سال بعد انگار یک قرن گذشته و فضای جامعه به کلی تغییر کرده خاصه این شایعه درگرفته که نفوذ اسراییل برای شناسایی و نفوذ و ترور عالی ترین مقامات چه بسا از همین دوربین‌ها که گویا برای کنترل حجاب یا ترافیک نصب شده بود استفاده کرده با این احتمال که پشت پرده مالکیت شرکت‌های چینی فروشنده این قطعات اسراییلی‌ها بوده‌اند. این گمانه البته هنوز به صورت رسمی تأیید نشده است.

 

 

  یک هفته بعد و بعد از اتمام تعطیلات نوروزی و در 16 فروردین اقدام رییس جمهور پزشکیان در برکناری شهرام دبیری معاون پارلمانی و رفیق دیرین خود به خاطر سفر تفریحی به قطب جنوب در عید نوروز هم به خاطر انکار آن و  هم در حالی که مردم در فشار شدید اقتصادی و معیشتی قرار داشتند خبری قابل توجه بود. رییس جمهوری در حکمی نوشت: 

 

  "‌ در این ایام پس از بررسی خبر، قطعی شد که در ایام نوروز در سفر تفریحی قطب جنوب بودید - در دولتی که مفتخر به اقتدا به مولای متقیان است و در شرایطی که هنوز در کشورمان فشارهای اقتصادی بر مردم زیاد و محرومان پرشمارند - سفر پر هزینه تفریحی مسئولان رسمی، حتی با هزینه‌های شخصى، قابل دفاع و توجیه‌پذیر نبوده و با معیار ساده‌زیستی مسئولان سازگار نیست.

 

     دوستی دیرین و همکاری و خدمات ارزش‌مند شما در معاونت پارلمانی دولت چهاردهم، مانع آن نیست که پای‌بندی به صداقت، عدالت و وعده‌هایی که به مردم دادیم، مقدم داشته شود. بنابر این از ادامه همکاری با شما در دولت چهاردهم معذوریم."

 

    این در حالی بود که  او  به جای عذرخواهی و توضیح یا حتی توجیه نوشته بود:

 

      "خوبه که موضوع مسافرت من باعث سرگرمی دوستان شده و نمی‌دونستم اینقدر جلب توجه می‌کنه. من هم مثل خیلی‌ها با هماهنگی، تعطیلات رو اومدم سفر. قطب هم نیستم.  فکر نمی‌کنم سفر من ضرری به مردم و جامعه بزنه. فعلا دولت و مجلس هم جلسه ندارند. من تمام سفرهایم را با هزینه شخصی می‌روم و سفر یک مسألهٔ شخصی است که برخی می‌خواهند از آن برای تخریب من استفاده کنند. من کاری را که فکر می‌کنم درسته انجام می‌دهم و تابه حال ضررم به مردم و جامعه نرسیده است..."

 

یک هفته بعد و در 23 فروردین ماه،  300  کنش‌گر سیاسی، مدنی، فرهنگی و رسانه‌ای ایران در نامۀ سرگشوده‌ای خطاب به دبیر‌کل سازمان ملل به تهدیدات آمریکا واکنش نشان دادند. تهدیداتی که درست دو ماه بعد در 23 خرداد جامه واقعیت پوشید. این فعالان سیاسی و بعضا منتقد و غیر حکومتی نوشته بودند: 

 

 " ‌ما مصائب جنگ را لمس کرده‌ایم و مایل به جنگی دوباره نیستیم. ایران در سده‌ی اخیر آغازگر هیچ جنگی نبوده، اما تجربه‌ی گذشته نشان داده است که اگر مورد تجاوز بیگانه قرار گیرد، با تمام قوا در برابر آن می‌ایستد."

 

   در ادامه آمده بود: 

 

  " با وجود انتقاداتی که به حاکمیت و سیاست‌هایش داریم، بر این باوریم که استقلال، امنیت و دموکراسی ایران باید توسط خود مردم و بدون مداخله خارجی شکل گیرد. دموکراسی با مداخله قدرت‌های بیگانه به دست نمی‌آید، آن‌هم از سوی قدرت‌هایی که آشکارا خوی جباریت نشان می‌دهند و از رژیم جنایت‌پیشه‌ی اسرائیل حمایت می‌کنند و سلاح‌های پیشرفته و حمایت‌های مالی و سیاسی را در پشتیبانی از آن ارسال می‌کنند در حالی که نسل کشی اسراییل از سوی تمام نهادهای بین المللی حقوق بشر و دیوان بین المللی کیفری محکوم شده و با اعتراضات مردمی و دانشجویی گسترده در امریکا و اروپا مواجه گردیده است...

 

   اکنون با فردی در رأس دولت آمریکا مواجه هستیم که برخلاف ادعای صلح در دوره‌ی رقابت‌های انتخاباتی، می‌خواهد مسائل بین‌المللی را با زور و بمب و جنگ حل کند. رفتارش درباره گرینلند، کانادا، اروپا، اوکراین، غزه نیز نشان می دهد به جای دیپلماسی و ادبیات حقوقی، از ادبیات زور استفاده می کند. او چندبار گفته است ایران یا مذاکره می‌کند یا بمباران می‌شود. این اظهارات نقض آشکار منشور ملل متحد و تهدیدی برای صلح جهانی است...   

 

 تجاوز به ایران و هر اقدامی علیه توان دفاعی کشور ما، دیگر اقدامی علیه حکومت نیست، بلکه اقدامی علیه ملت ایران است و منطقه را به آشوبی بزرگ کشیده و جهان را متضرر خواهد کرد."

 

 

  همان روز خبر مذاکرات ایران و آمریکا در عمان هم در کانون توجه  قرار گرفت. مذاکراتی که شروع شد وادامه یافت اما در خرداد ماه به جای آن که به توافق بینجامد با جنگ متوقف شد. 

 

  از خبرهای تأسف بار فرهنگی در فروردین 1404  درگذشت دکتر سید جعفر حمیدی استاد پرسابقۀ ادبیات بود. او متولد ۵ آذرماه ۱۳۱۵ در بندر بوشهر و فارغ‌التحصیل دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه فردوسی مشهد بود.

 

      بیش از ۴۰ سال در دانشگاه‌های کشور به ویژه دانشگاه شهید بهشتی تدریس کرد و کارنامه پرباری باشرکت و ارائه‌ مقاله و سخنرانی در همایش‌ها و کنگره‌های علمی و ادبی داخل و خارج از کشور  و تألیف بیش از ۴۰ عنوان کتاب در حوزه‌های مختلف بر جای گذاشت.

 

   شورای شهر قبلی تهران در اقدامی شایسته و در حیات او  نام او را بر یکی از خیابان‌های محله زندگی استاد در تهران (باقر خان) گذاشت.