البته اگر دادرسی علنی باشد و حکم هم وجدان مردم را قانع کند، نتیحه متفاوت است؛ ولی یکی از دلایلی که این نوع دادرسی‌ها به‌صورت علنی رسیدگی نمی‌شود، نگرانی از همین نتیجه است. به‌علاوه، هر برخورد قضایی این‌چنینی موجب می‌شود که جامعه مدنی از نقد عمومی این موارد پرهیز کند؛ زیرا جامعه و منتقدین علاقه‌ای ندارند که نقد آنها پشتوانه برخوردهای غیرفکری شود.

در همین مورد گفتند که: «برخی اشخاص توصیه کردند که در برخورد قضایی با صادرکنندگان بیانیه مذکور تعجیل نشود تا اینکه خودِ مردم و جریانات سیاسی و اجتماعی، پاسخ درخوری را به آنها بدهند؛ این امر محقق شد.» آنان که چنین توصیه‌ای کردند، شاید توجه داشتند که برخورد قضایی در این موضوعات نتیجه‌بخش نیست.

به‌علاوه، از کجا این اطمینان وجود دارد که دادرسی منجر به محکومیت می‌شود که کلمه برخورد قضایی استفاده شده است؟ هر اندازه که دستگاه از این نوع رسیدگی‌ها فاصله بگیرد، به سود کشور و این دستگاه است. اولین نتیجه این‌گونه سیاست‌ها توقف نقدهای سیاسی درون‌جناحی است.

آقای اژه‌ای حتماً توجه دارند که این نقدها از زمانی آغاز شد که برخورد قضایی با این موارد کمتر یا منتفی شد؛ به‌ویژه در دوره ایشان شاهد این روند بودیم. بازگشت از این مسیر به سود کشور نیست. همچنان گمان می‌کنیم که آقای اژه‌ای به دلیل تجربیات گسترده از جمله مسئولان قضایی است که این نکات را بسیار بهتر از اسلاف خود می‌دانند.