خشایار شاهینی

در تعریف آکادمیک جامعه مدنی به شکلی که همه آحاد جامعه در آن احساس سهیم بودن بکنند، آنچه که بیش تر از همه به چشم می آید شاید تعریف لیونز باشد که جامعه مدنی را جایی دانسته که مردم می توانند آزادانه با یکدیگر ملاقات کرده و گروه هایی را برای دنبال کردن علاقه مندی شان ، بیان ارزش هایشان و از همه مهمتر کمک به دیگران تشکیل دهند. فضایی پر شور و مملو از موضوعات مورد علاقه شهروندان که پایه و اساس سرمایه اجتماعی به عنوان پشتیبان اصلی دولت ها و نظام های سیاسی به شمار میرود. از این رو است که به طور مثال در کشور استرالیا برای پیوند دادن شکاف های اجتماعی که حاصل سیستم اقتصادی و به حاشیه رانده شدن بخشی از جامعه به دلیل فقر است ، دولت وارد عمل شده و هزینه کرده تا با تقویت سرمایه اجتماعی فرصت بازگشت دوباره ی بخش به حاشیه رانده شده جامعه را فراهم کند. سرمایه اجتماعی ثروت و پشتیبان ارزشمند یک نظام سیاسی است و هر دولتی که بتواند آن را ارتقاء دهد در حقیقت به استواری و قدرت خودش کمک کرده است.
با این مقدمه و توضیح میتوان فستیوال کوچه را بستری مناسب برای تقویت سرمایه اجتماعی به عنوان پشتیبان اصلی حاکمیت در شکلی  برآورد کرد که بر خلاف سایر کشورها، دولت ما هیچ هزینه ای برای این فستیوال و در حقیقت رشد سرمایه اجتماعی از این مسیر نمی کند .  در این که کشور ما بدخواه دارد و اصلی ترین سرمایه گذاری دشمنی اش تمرکز بردلسرد کردن جامعه و فاصله اندازی بین مردم و حاکمیت است، شکی نیست و برنامه هایی مثل فستیوال کوچه که می تواند شور و شادی و نشاط را به جامعه تزریق کرده و سرمایه اجتماعی را ارتقا دهد، دقیقا سلاح فرهنگی در مقابل بدخواهی دشمن است.
در روزهایی که نمایندگان ایران و آمریکا با چهار دهه اختلاف برای دستیابی به تفاهم پای میز مذاکره نشسته اند، ما برای یک فستیوال فرهنگی هنری چهار ساله که موسیقی فقط بخشی از آن است و سایر بخش های فرهنگی آن پربارتر می باشند، هنوز نتوانسته ایم به گفتگو و تفاهم برسیم و هنوز از شیوه های نخ نمای تخطئه و مردود پنداری، حتی بدون آنکه پای صحبت سیاست گزاران و برگزار کنندگان بنشینیم ، استفاده می گردد.
تمرکز اصلی مخالفان برگزاری فستیوال کوچه به طور عمده حول حواشی و اتفاقاتی است که خارج از چارچوب و خارج از محل اجرای برنامه اصلی در سال گذشته اتفاق افتاده است که ضمن درک دلواپسی و دغدغه مخالفان واقعی ،اگر همتی باشد می توان با گفتگوی بدون پیش فرض و همکاری دلسوزانه همه طیف ها و گروه ها  برای آن راهکار جست ، وگرنه تعطیلی شاید آسانترین راه باشد ، اما قطعا بهترین راه نیست.
فراموش نکنیم که برگزار کنندگان و سیاست گزاران فستیوال کوچه ، نه عامل دشمن هستند و نه قصد ترویج بی بند و باری ، لودگی و ابتذال دارند . که هر کدام از اینان برای بندر بوشهر وزنه ای دلسوز در حوزه فرهنگی  هنری به شمار می آیند و فراموش هم نکنیم که دغدغه دلسوزان و دلواپسان واقعی و اصیل که تکیه اش حفظ حرمت ها ست، نیز شریف و قابل توجه است.
بوشهر در روز های برگزاری فستیوال کوچه ، میزبان صدها نفر مهمان از سراسر کشور است که ایشان باید حرمت بوشهرو مردمش را نگه دارند و در مقابل پسندیده است که سنت قدیمی مردم مهمان نواز بندر بوشهر که همواره مهمان را حبیب خدا دانسته اند، در میزبانی شایسته و رواداری و حرمت گذاری به مهمان ، بار دیگر به بهترین شکل به رخ کشیده شود.
مخلص کلام آنکه : گفتگو کنیم ، بگوییم ، بشنویم ، خرد جمعی را به کار گیریم و بهترین راهکار را انتخاب کنیم . تند روی از هر جهتش که باشد زیان است و مایه ی خسران.
   
خشایار شاهینی                                        
مدیرعامل موسسه فرهنگی شکوه فرهنگ و هنر جنوب ( پنج دری )