بهرام نکیسا.

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات و راز و نیاز ها در لحظه لحظه های ماه مبارک رمضان و بهره مندی از قرآن مجید و کتاب شریف نهج‌البلاغه.
درس زندگی و حکمرانی، اخلاق، احکام، زیست اجتماعی، گفتگو و رستگاری را از قرآن و نهج‌البلاغه باید آموخت.
صبوری بر مصائب و بد عهدی ها و نامهربانی ها برای حفظ اسلام و دفاع از حقوق ملت، عدالت در عرصه اقتصاد، مبارزه با متحجرین و خشک مقدسان و بد فهمان کج اندیش در حوزه دین و فرهنگ و اجتماع، شنیدن صدای مردم، توجه به افکار عمومی و رسیدگی به یتمان و بی نوایان از ویژگی های حکومت امام علی (ع) و توصیه های مهم ایشان به کارگزاران می باشد.
در نظام اقتصادی امام علی (ع) تولید و کارگر دارای ارزش و جایگاه والایی است.
چه بسا بخشی عظمی از وضعیت امروز جامعه ناشی از فراموشی و غفلت و دور شدن از آموزه‌های ارزشمند قرآن و نهج‌البلاغه است.
امام علی (ع) به پیروی از پیامبر عظیم الشان اسلام حضرت محمد (ص) دلسوز امت بود. آنگونه که خداوند در سوره توبه آیه ۱۲۸ می فرماید:
" لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ .
همانا رسولی از جنس شما برای (هدایت) شما آمد که فقر و پریشانی و جهل و فلاکت شما بر او سخت می‌آید و بر (آسایش و نجات) شما بسیار حریص و به مؤمنان رئوف و مهربان است".
خطبه‌ها، نامه ها و حکمت های نهج‌البلاغه هر یک چراغی پر فروغ در ظلمات زندگی و روزگارهای پر غُبار، آموزنده و انسان ساز و برای اصلاح و پیشرفت جامعه راهگشا می باشد.
از نامه ۵۳ نهج‌البلاغه که معروف به عهد نامه مالک اشتر، منشور جامع مدیریت، حکمرانی و سیاست گذاری به دلیل اهمیت آن بسیار تاکنون در لفظ گفته شده که به حق نیز باید گفت و شایسته یاد آوری است.
تأکید مکرر مراجعه به این نامه حکایت از اهمیت عمل نمودن به آن توسط حکمرانان در سطوح مختلف برای تحقق عدالت و امنیت و پیشرفت کشور است.
نامه بسیار مهم دیگری در این کتاب شریف وجود دارد که شایسته است هر انسانی بویژه هر فردی که مسئولیتی در جامعه عهده دار می باشد حداقل  سالی یکبار آن نامه را همچون منشور و عهدنامه مالک اشتر مرور نماید و نصب العین خود قرار دهد. نامه ۴۵ نهج‌البلاغه!
امام علی (ع) در این نامه ضمن اینکه عثمان بن حنیف فرماندار خود در بصره را به موضوعات مهم اخلاقی، اعتقادی و حکمرانی در مواجه با دنیا متوجه می‌سازد و هشدار می‌دهد، شخصیت بزرگ و بی نظیر و شیوه و سلوک زندگی و حکومت داری خود را نیز بیان می‌فرماید تا برای کارگزاران و مدیران آینده بشریت بویژه در جوامع اسلامی الگو گردد.
مواردی که امام علی(ع) در این نامه به رعایت آنها توصیه می فرمایند:
پاکدامنی، پرهیزکاری، اهتمام به مساکین، کنترل خواهش‌های نفسانی، قناعت، پرهیز از اِسراف، همدردی با مردم، ساده‌زیستی، پیروی از امام در شیوه زندگی و حساسیت‌داشتن نسبت به پذیرش دعوت‌ها و مجالس است.
برای بهشتی شدن باید اعمال بهشتی انجام داد.
با احترام مطالعه کامل آن را به عزیزان ارجمند پیشنهاد می نمایم.
بخش آغازین این نامه مهم بشرح ذیل می باشد. امام در آغاز این نامه می فرمایند:
ای پسر حنیف!
پیرو پیشوایت باش.
آگاه باش هر پيروى كننده را پيشوايى است كه از او پيروى كرده و به نور دانش او روشنى مى جويد (راه راستى گفتار و درستى كردار را از او مى آموزد، و تو نيز بايد پيرو پيشواى خود باشى).
ای پسر حنیف!
بدان كه پيشواى شما از دنياى خود بدو كهنه جامه (رداء و ازار يعنى جامه اى كه سر تا پا را مى پوشاند) و از خوراكش بدو قرص نان (جهت افطار و سحر، يا ناهار و شام) اكتفاء كرده است، و شما بر چنين رفتارى توانا نيستيد، ولى مرا به پرهيزكارى و كوشش و پاكدامنى و درستكارى يارى كنيد. (از كارهاى ناشايسته دورى گزيده خود را از هر ناپاكى دور سازيد تا مرا به اصلاح حال و زير دستان يارى نموده باشيد) ....
به اعتقاد نگارنده وقتی کارگزار ناسالم و جاهل باشد پیشوای زاهد و پارسا را به انحطاط و نابودی می کشاند و کشوری را به سرزمین سوخته مبدل می گرداند.
امید که آموزه های قرآنی و درس های نهج‌البلاغه را که به یادگار از امام علی (ع) در اختیار داریم توسط حکمرانان کشور بکار گرفته شود تا برخوردار از جامعه ای انسانی اسلامی و پیشرفته گردیم.

انشاءالله.