زنده یاد سید احمد آقا خمینی یادگار امام، در آخرین سخنرانی خویش!!! ضمن انتقاد شدید از نحوه ی مدیریت وقت کشور و مورد خطاب قرار دادن مسؤولان در هر رده گفت: چرا حاصل سوء مدیریت ها و عملکرد غلط و مدیریت ناکارآمد خودمان را به گردن این و اون می اندازیم، چرا همه ی نالایقی های خودتان را به گردن آمریکا می اندازید؟ و....

شادروان سید احمد عزیز می خواست بگوید درست است که آمریکا در طول عملکرد خود دشمن ماست، اما نباید با سیبل قرار دادن آمریکا از سایر امور که بی شباهت به دشمنی نیست گذشت، امروز کسانی که در عدم تامین امنیت جانی مالی و اقتصادی مردم کاهلی می کنن و با عدم حراست و حفاظت از حیطه ی مسؤولیتی خویش و یا عدم دقت و نظارت بر افراد و پرسنل تحت امر خویش جامعه را دچار نقصان، دلهره و تشتت می کنند نوعی دشمن اند در جامعه ی «دوست و کارگزار» و نهادهای نظارتی و بازرسی که از نحوه ی غلط و ناکارآمد و ضعیف اینگونه مدیران یا کظم غیض و چشم پوشی می کنند در زمره ی همان دشمنانی هستند که امروزه تا تق طوقی میشه فریاد مرگ بر مرگ بر... می زنیم. امروزه وقتی یک نفر تمام دارایی های خود را جمع و جور می کند تا در یکی از مناطق کشور برای پیشرفت کشور و ایجاد کار و اشتغال و بالابردن تولید و بالطبع شکستن تورم، روی یک طرح هایی مثل مرغداری، گاوداری ـ یا سایر امور دیگر سرمایه گذاری کند آیا مسؤولان انتظامی و امنیتی و اصلا مدیریت کلان کشور نباید یک فکر اساسی و ریشه ای برای تامین مالی و جانی و سرمایه ای سرمایه گذاران بنماید؟

چه طرح ها بوده که به لحاظ سرقت های موجود در کشور سرمایه گذار از ادامه آن منصرف شده و یا اصلا سرمایه ی او به دست سارقین بطور کل به یغما رفته است و بدنبال آن سایر افراد دیگری که تمکن مالی داشته اند و می توانستند دست به ایجاد کار و کارخانه و تولید و اشتغال بزنند اما با دیدن جوّ ناامن موجود از خیر آن گذشته اند؟ نگارنده حاصل زحمات 30 سال خودم و همسرم را پس از بازنشستگی در قطعه زمینی که از پدرم بهم ارث رسیده بود با اخذ 250 میلیون تومان وام و وثیقه نهادن چند خانه مسکونی در بانک کشاورزی اقدام به اجرایی کردن یک پرواربندی 200 رأسی کرده ام، اکنون مدت دو ماه است که هر روز 5 صبح بلند می شوم و با خرید یخ و ناشتایی برای کارگران به محل اجرای طرح می روم و تا ساعت 10 شب در  آنجا هستم وقتی کار تمام می شود مثل یک جسد و میّت به خانه برمی گردم و تا صبحی دیگر...

روز یکشنبه گذشته صبح که به محل کار رفتم دیدم 100 متر کابلم به سرقت رفته با گرفتن ردّ پای دزد و طی مسافت ها راه با پای پیاده خسته شدم برگشتم که دود سیاهی آسمان منطقه را فرا گرفت چون سابقه ی قبلی داشت با زنگ زدن به دهیار روستا که انصافا آدم فعال و پیگیر و دلسوزی است پاسگاه انتظامی بنداروز در محل بلند شدن دود در میان کوه های "ملمیر" (نام محل و جغرافیای رشته کوه های فی ما بین روستای سمل و ابوالفیروز) حاضر می شود و پس از  انجام کمین نسبت به دستگیری مظنونین اقدام می کنند در اینجا جا دارد از ریاست محترم پاسگاه بنداروز و پرسنل تحت امر که انصافاً در امر امنیت کوشا و ساعی اند و به مجرد انعکاس خبر و گزارشی مردمی فوراً در محل حادثه حاضر می شوند تشکر و قدردانی نمایم.

با موفقیت و مصادیق به دست آمده وقوع جرم مسلم است، و من سرمایه گذار نادم و پشیمان و از کار خود در محل پاسگاه حاضر شدم و اعلام رسمی شکایت کردم هنوز کسی از من نپرسیده تو چه ادعایی داری؟ در غم از دست دادن کابل برق خود بودم که علاوه بر از دست دادنش برق گاوداری ام قطع شده و کارم تعطیل شده و کارگران مظلوم هم از کار بیکار شده اند؛ پریشان خاطر بودم که خبر دزدیدن موتورسیکلت 3 میلیون تومانی پسر خواهرم خاطرم را مکدّرتر کرد تا اینکه دیشب 15/5/92 قبل از صرف افطاری خبر مسرت بخش و نیرو افزای به سرقت رفتن موتورسیکلت فرزندم نیز بهم رسید.

لازم به یادآوری است که مدتی قبل نیز موتورسیکلت دیگر فرزندم را دزدیده بودند که خیلی متین و محجوب با هزینه کردن مبلغی به پاسگاه انتظامی خبر «اعلان سرقت» را تنظیم و تحویل دادم.

با توجه به این عریضه آیا مسؤولان کشور هنوز باور دارند که «فقط آمریکا دشمن» است و باعث و بانی همه ی مشکلات ما، آمریکاست؟ وقتی سارقین کابل های برق را می گیرند بعد باز به هزار دلیل مستند و مستدل ثابت می شود که سارقین بی ربط با اداره برق و عوامل وابسته به آن مثل پیمانکاران و سایر امور نیستند؛ باز هم آمریکا دشمن است؟ وقتی نیروی انتظامی جان خویش را در کف می گذارد علیرغم تهدید خودشان و زن و فرزندشان توسط سارقین اقدام به دستگیری آنان می کنند اما سارق سربلندتر از مأمور انتظامی از محاکم بیرون می آید آیا باز هم اعتقاد دارید که آمریکا دشمن است؟ اگر روند سرقت ادامه پیدا کند و من سرمایه گذار هر روز در اتاق آگاهی و کلریدور دادگاه علاف و بی نتیجه دنبال دزدها باشم وقتم بگذرد وسر رسید چند ده میلیونی من به روز شد و من بدلیل اتلاف وقتم در دادگاه و آگاهی موفق به پرداخت اقساط نشدم و بانک در دردسر افتاد و در وصول مطالباتش دچار اشکال شد و وثایق من را به اجرا گذاشت و مدت ها  وقت بانک و دادگاه صرف  کار نخواسته ی من شد و در نهایت رأی به مصادره اموال به رهن گذاشته من سرمایه دار از طرف دادگاه صادر شد و من از اینجا رانده و از همه جا مانده علاوه بر اینکه تولیدی نکرده ام خدمتی انجام نداده ام کار و شغلی ایجاد نکرده ام خانه ای که حاصل چندین سال زحماتم در سر کلاس های درس بوده را از دست بدهم و خود با زن و فرزندم کارتن خوابی را آغاز بکنم آیا واقعا شما آمریکا را دشمن می پندارید؟ یا اصلا مگر سهم خانواده من در از دست دادن اموالش و به سرقت رفتن آن چقدر باید باشد که تنها در 2 روز و یک شب 100 متر کابلش و دو عدد موتورسیکلتش باید به یغما برود. شما را به هر که می پرستید سوگند می دهم ما برای دادخواهی به کجا برویم اگر شرح این ماجرا را با رادیو فردا یا سایر رسانه های معاند از سر بیراهی در میان بگذاریم چون دود سیاه از قلب و جیگرمان بلند شد آیا فردا به جرم تهیه خوراک تبلیغی برای «دشمن» آمریکا متهم به وطن فروشی و خیانت به کیان  مملکت نمی شدیم؟ مگر من چقدر تمکن مالی دارم که تحمل کنم چرا در این دیار سارق و دزد در رفاه و آسایش است و مالک و سرمایه گذار در حرج!!! ردّ پای آمریکا در کجای این ماجراست تا من آمریکا را دشمن بپندارم؟ آیا در دستگاه قضاء هم نفوذ دارد؟ آیا مهره در نیروهای اطلاعاتی امنیتی انتظامی ما دارد؟ کدام؟ بعضی شب ها که در محل گاوداری می مانم از گرگ و گاهی کفتار در حراس می روم و با خود می گویم ای کاش از اماکن ذیربط تقاضای پاسی کردن یک تفنگ شکاری کنم در صورتی که فراری دادن یک گرگ یا کفتار با یک ترقه هم میسر است اما وقتی دزد با کلاش می آید چه باید کرد که گفته اند: چه دزدی با کلاش آید گزیده تر برد.

خدایا به کی و کجا پناه ببریم؟ کلیه مسؤولیت حقوقی این نوشته را با ارائه مستندات به گردن شخصی اینجانب خواهد بود.

حسین روئین تن