اتحاد خبر: ضیافت صاحب خراسان است، مهمانان حضرت آمده‌اند از راه‌های دور و نزدیک، خسته اما پر از شوق و اشتیاق، سفره عاشقی پهن است و خادمان شمس منیر، با جان و دل به‌استقبال زائران آقا می‌روند، به هر ایستگاه و موکبی که وارد می‌شوی خادم یاران روشن‌ضمیر رضا(ع) باروی گشاده در طبق اخلاص می‌گذارند هر آنچه در توان دارند و خدمت می‌کنند بی‌منت و بی‌ریا، از جای‌جای کشور بزرگ و پرمهرمان آمده‌اند؛ برخی سواره و برخی پیاده.

 

به گزارش فارس، باورش سخت بود وقتی شنیدم یک دانشمند و فیزیک‌دان هسته‌ای برای خدمت‌گزاری به زائران پیاده از اصفهان رنج راه را به‌جان خریده و با فروتنی خاک کفش زائران پیاده را تمیز می‌کند.

حسین طالبی، ۳۷ ساله و عضو هیأت‌ علمی دانشگاه پیام نور در رشته فیزیک هسته‌ای است و همراه با ۲۲۰ نفر از همشهریانش از شهرستان فلاورجان برای خدمت به زائرین پیاده امام رضا(ع) آمده است می‌گوید: «چند وقت پیش یکی از دوستانم را دیدم که داستان تأسیس کانونی به نام امام رضا(ع)، تحت عنوان کانون «خادم یاران رضوی» را برایم مطرح کرد، از آنجا که همیشه خدمت در حرم مطهر و خادمی این آستان قدسی آرزوی قلبی من بود در این کانون ثبت‌نام کردم، به لطف خدا پس از ثبت‌نام، قسمت شد که نام من هم در این لیست قرار بگیرد و به‌عنوان «خادمیار رضوی»، توانستم در این جمع صمیمی و پرمهر در مشهد مقدس حضور پیدا کنم.»

این فیزیکدان خادمیار ادامه می‌دهد: «خدا را شکر کسی در این راه نبود که به من بگوید تو با این درجه علمی چرا به‌خدمت زائران پیاده می‌روی و کفش آن‌ها را واکس می‌زنی و یا به زائران سالمند کمک می‌کنی و آن‌ها را به‌دوش می‌کشی، بلکه اطرافیانم علاوه بر تشویق از من التماس دعا داشتند، معتقدم خدا به من نظر خیر داشته و این توفیق خدمتگزاری را به من داده است.»

او از علاقه‌اش به زندگی در مجاورت امام هشتم(ع) می‌گوید و عنوان می‌کند: «دوست داشتم مشهدی بودم و هر روز سال به‌زائران حضرت شیعیان خدمت می‌کردم، از زائران پیاده می‌خواهم در هنگام زیارت برای خادمانشان دعا کنند و به خادمان هم می‌گویم که قدر این روزها و ساعت‌ها را بدانید و از این فرصت کوتاه خدمت نهایت استفاده را ببرید.»

آرزوی خادمی عضو هیئت‌رئیسه شورای اسلامی استان اصفهان

حسام رضوی، ۳۵ سال سن دارد و عضو شورای اسلامی شهرستان فلاورجان و عضو هیئت‌رئیسه شورای اسلامی استان اصفهان است. از حضور خود در شهر مشهد به‌عنوان «خادم‌یار رضوی» احساس رضایت می‌کند و بیان می‌کند: «از خداوند متعال سپاسگزارم که در این ایام به جمع «خادم یاران رضوی» ملحق شدم، چراکه از سال‌های سال آرزوی این را داشتم که در این لباس به زائران خدمت کنم و غبار از قدوم خسته آنان بزدایم.»

او ادامه می‌دهد: «بدون شک تنها خواست امام رضا(ع) بود که به این سفر دعوت شدم. هرسال که به مشهد می‌آمدم به‌عنوان یک زائر معمولی زیارت می‌کردم، اما امسال در قالبی متفاوت و بالباس خادم یاری به محضر صاحب این شهر پربرکت آمده‌ام.»

رضوی از احساسش در زمان انتخاب شدنش به‌عنوان خادم یار رضوی می‌گوید و تأکید می‌کند: «حس و حال خاصی داشتم، شب بود، همسرم گفت «امسال قسمتت نشد که به مشهد بروی»، با شنیدن این حرف بغض کردم، ولی بعد از مدتی دوستم تماس گرفت و گفت «شما به‌عنوان خادم یار پذیرفته شدی و چند روز بعد عازم مشهد هستیم»، درست همان لحظه پشت تلفن اشک از چشمانم جاری شد و دیگر طاقت نیاوردم و این شادی را با همسرم قسمت کردم.»

معتقد است زیارت زائرین پیاده ارزشی ویژه‌ای دارد و تصریح می‌کند: «به زائران پیاده حسرت می‌خورم که چرا من نمی‌توانم به‌عنوان زائر پیاده به مشهد بیایم، چراکه زیارت این افراد صد در صد متفاوت‌تر از زیارت کسی است که به‌صورت عادی به زیارت می‌رود.»

این خادم یار اصفهانی می‌گوید: «خادم یاران امام رضا(ع) گل سرسبد مردم این شهر و کشور هستند، به‌عنوان‌ مثال وقتی برای واکس زدن کفش زائرین به دنبال داوطلب بودند، عده زیادی داوطلب این کار شدند. حتی برای جابه‌جایی بار و کارهای جزئی و پیش‌پا افتاده، هم عده‌ای زیادی از حاضرین در جمع خادم یاران، داوطلب این کار شدند و به این موضوع توجه نداشتند که شأن این کار با وجهه و شخصیت آنان در حالت عادی تطابق دارد یا خیر، و باجان و دل به زائرین حضرت خدمت کرده و می‌کنند.»

موسم میزبانی

خدمت به زائر و عضویت در طرح «همه خادم الرضاییم» هیچ محدودیت و شرایطی ندارد، جایگاه و رتبه اینجا معنا ندارد، اینجا همه یکسان‌اند با هر گروه سنی و با هر توانایی می‌توان در این طرح شرکت کرد، می‌توان یک ایستگاه را پشتیبانی کرد و ملزومات آن را فراهم نمود و یا می‌توان تنها قطعه نانی به دست زائری داد و یا عرقی را از پیشانی خسته از راه رسیده‌ای زدود، دل اگر خلوص داشته باشد مقدار خدمت فرقی ندارد، همه آنچه به دست زائر رسانیده‌ایم به محضر علی بن موسی‌ الرضا (علیه‌ السلام) ارائه می‌شود و او امام کریمی است که کم‌های ما را بزرگ می‌دارد. تنها باید ارادت داشت و آمد، باید اکنون‌که موسم میزبانی است، همه خادم الرضا شویم.