مساله ای که منتقدان آقای روحانی به آن اشاره می‌کنند به وعده های رييس‌دولت در ایام انتخابات برمی‌گردد. برخی منتقدان می‌گویند که وعده‌های انتخاباتی فقط برای کسب رای عمومی بوده و به آن‌ها عمل نشده است. عده‌ای دیگر نیز ریشه موضوعاتی مانند اعتراضات دی را همین عدم تحقق وعده‌ها می‌دانند. با شناختی که از آقای روحانی داريد این موضوع چقدر می‌تواند صحت داشته باشد؟

به نظرم باید وعده دولت‌ها و نظام جمهوری اسلامی در همه دولت ها بررسی شود. امسال در 40 سالگی انقلاب نیز حضور داریم. باید ببینیم در این 40 سال دولت ها چه شعار هایی داده‌اند و چقدر به شعارهای‌شان عمل کرده‌اند. از دولتی که رییس جمهورش مقام معظم رهبری بود تا دولت آقای روحانی همه وعده هایی را داده اند. اما باید بررسی کرد که چرا دولت ها نتوانسته اند به وعده‌های‌شان عمل کنند. نظر من این است که دولت‌ها می‌خواستند اما نگذاشتند. همیشه و در همه دولت‌ها مخالفانی بودند که نمی‌گذاشتند دولت‌ها به برنامه هاو شعارهای خود برسند و متاسفانه این موضوع استثنا هم ندارد و در همه دولت ها با این موضوع روبه‌رو بوده ایم. علاوه بر آن حجم فشارهای بین المللی به ایران و دولت‌ها را هم باید در نظر گرفت.

وقتی وزیر امورخارجه آمریکا درباره مسائلی مانند مسائل سیاسی داخلی ایران هم نظر می‌دهد یعنی اینکه آن ها به دنبال این هستند که بتوانند در همه حوزه ها اظهار نظر کنند و به خیال خودشان ایران را به فروپاشی بکشانند. بهترین نوع فروپاشی نیز ناراضی کردن مردم نسبت به شرایط است. مخالفان دولت چه در داخل با اهداف خاص خود و مخالفان خارجی به دنبال سوءاستفاده از شرایط هستند و باید به این نکته توجه کرد که آقای روحانی هم با این فشارها روبه‌روست. اما باید بگویم که وعده های روحانی وعده هایی درست بوده و دولت نیز به وعده‌های خود پایبند است و برای همه وعده های خود برنامه و ایده دارد اما شرایط برای عملی کرد آن‌ها فراهم نمی‌شود و هربار با شیوه‌ای جلوی عملی کردن این وعده ها گرفته می‌شود. اما باید به سمت عملی شدن وعده‌ها حرکت کرد. براي مثال ما می‌توانیم با به کارگیری نقدینگی 1500‌میلیارد تومان در کشور در راستای صنعت و تجارت بسیاری از وعده هایی که دولت داده را عملی ببینیم و باعث پیشرفت کشور و بهبود وضعیت اشتغال و صنعت شویم.

این شعار که باید کار را به مردم واگذار کنیم در همه دولت ها مطرح شده است. اما چرا دولت ها در تحقق این شعار موفق نبوده اند؟

درست است. دولت آقای روحانی از ابتدا شعارش این بوده که تصدی‌گری را به حاکمیت و نظارت تغییر دهد. اما به نظرم مخالفان این موضوع چه در داخل و چه در خارج مانع از انجام این کار می‌شوند. بخش دیگر موانع هم به همان صحبت آقای روحانی برمی‌گردد که گفت برخی حاضر نیستند از پشت میز خود بلند شوند و این به این معنی است هنوز بخش‌هایی از بدنه دولت تا مقامات دولتی حاضر به سبک کردن وظایف خود نیستند.

سه سال آینده دولت دوازدهم را چگونه ارزیابی می کنید؟

من چون طلبه ام و فکر طلبگی دارم می‌گویم که 50 درصد امور به دست خداست که به آن «تقدیر» می‌گویند و 50 درصد امور نیز به دست مردم است که به آن «تدبیر» می‌گویند. ما باید بهره وری بخش خصوصی و بهره مندی بخش خصوصی از شرایط فعالیت در کشور را بالا ببریم. ما باید از همه ظرفیت‌ها در راستای پیشرفت کشور به خصوص در حوزه صنعت و اشتغال استفاده کنیم.

از سویی با کوچک کردن دولت و بالابردن بهره‌وری در بخش خصوصی و ایجاد رقابت در این بخش بتوانیم علاوه بر ایجاد اشتغال فضا را برای مشارکت عمومی در اداه کشور آماده کنیم. این به این معنی نیست که این مشارکت وجود ندارد. نظر من این است که این موضوع کافی نیست و دولت باید بیشتر به این موضوع در آینده توجه کند.