امروز اولویت، ایران و اقتصاد آن است، اگر این امر محقق شود، اسلام و اخلاق، امنیت و دیانت هم در درون کشور، جایگاه مستحکمی می یابد.

آیا ممکن است که آفتاب درخشان عقلانیت و عدالت راستین در این سرزمین بتابد و شکل و صورت دیگری از تغییر بنیادی در بینش و اندیشه های صاحب منصبان در تقسیم ثروت ملی به سود اقتصاد مولد با ظرفیت های شغلی فراوان و رفع تبعیض، فساد و فقر در جامعه رخ بنماید!؟

امید است پس از تجربه هاي مخرب و بسیار پرهزینه رایج در کشور، استرداد و استیفای منافع ملی در رأس برنامه ها قرار گیرد.

  مردم دم به دم با روندها و سیاست هایی رو به رو می شوند که نتیجه آن، انتقال مستمر گروه ها و اقشار گسترده ای از طبقه متوسط به طبقه فقیر بوده و همه چیز خود را، از شغل و تحصیل و اندیشه و مال و حیثیت و... در معرض خطر و تهدید می بینند.

آموزه های دینی به ما می آموزد که جامعه ای که معاش نداشته باشد معاد ندارد، یعنی با شکم گرسنه و لشکر کثیر بیکاران بی آینده جوان سخن از ارزش های معنوی و آخرت راندن بی ثمر است. چنانکه محصول این همه تلاش چهل ساله صاحب منصبان را در میان مردم و جوانان مشاهده می کنیم. اول و همواره باید دلهره و نگرانی جوانان را جستجو و درمان کرد، وقتی امام صادق(ع) فرموده اند که امنیت و عدالت و فراوانی معاش، اولین و بیش‌ترین نیازمندی انسان ها در زندگی اجتماعی است، بی توجهی چرا!؟

ملت در انتخابات اخیر، در یک بازی دوستانه، ‌ مسالمت آمیز و قانونی، توپ را به زمین حاکمیت انداخته اند، اکنون نوبت حاکمان نظام است که پاسخ ملت را دوستانه و قانونی بدهند. اکثریت مردم ایران، با انتخاب دکتر روحانی، اعتدال گرایی، عقلانیت و تغییر خواهی را برگزیدند و وقتی تداوم سیاست های اقتدارگرایانه و نفی حقوق و مطالبات اساسی مردم را می بینند، بدیهی است مایوس و ناامید و ناراضی می شوند. ملت بجد انتظار دارند رای، نظر و صدای مردم در اعمال حاکمیت نافذ باشد

عدم توجه به رای و مطالبات بحق مردم و ناکافی بودن بسترهای مناسب برای نقد منطقی از حاکمیت، اعتراضات بحرانساز را دامن می زند.

 در هجوم انبوه طوفان ها، بحران ها، تشنج ها و تنش های اجتماعی که بر ما می بارد و سیل وار همه چیز را با خود می برد، ضروری است صاحب منصبان، رابطه میان حاکمیت و مردم را به طور دقیق بررسی و در جهت اصلاح یا تغییر مسیر حرکت حاکمیت و مردم، اقدامات لازم را بعمل آورند.

  همه قدرت جمهوری اسلامی ایران، در حمایت مردم از آن نهفته است، رابطه حکومت با مردم یک رابطه یک طرفه نیست که دولت حق حاکمیت و مردم تکلیف اطاعت داشته باشند، بلکه این یک عقد طرفینی و رابطه دو طرفه است، زیرا به گفته امام علی(ع): من همان حقوقی را نسبت به شما دارم که شما بیعت کنندگان نسبت به من دارید؛ من رفاه و امنیت و تعلم شما را برعهده دارم، شما هم اطاعت از قوانین و مقررات و نظارت من را برعهده دارید.

 طی ۴۰ سال، پس از انقلاب، شکاف طبقاتی همچنان رو به گسترش است و رانت خواران و بهره مندان از درآمدهای بادآورده را می بینیم که همچنان بر اریکه قدرت سوارند و از بودجه سالیانه کشور نیز سهم دارند و درست برعکس سیاست ملی، هم رفتار می کنند.

گسترش تبعیض و امتیاز گروهی و فردی، مادر فساد و زاینده تباهی ها و بحران هاست. با بسط شجاعانه عدالت راستین اجتماعی، همراهی مردم با حاکمیت را برانگیزانید.

شفاف سازی بودجه و سهم بری عادلانه عموم ایرانیان از بازده فعالیت اقتصادی کشور، خواست ملی است.

برخورد با هرشخصی که خود را با هریک از موانع سرمایه گذرای شناخته شده، آلوده شده و یا می سازد و ظرفیت های شغلی را از لشکر عظیم بیکاران جوان کشور می گیرد، مورد انتظار ملت است.

اکثریت مردم ایران، خواهان اصلاحات در تقسیم ثروت ملی و پاسخگویی حاکمیت به مطالبات قانونی و حقوق مشروعشان هستند.

تقویت مشروعیت مردمی نظام نيز تنها از طریق کاهش شکاف حاکمیت با ملت ، تجدید نظر در روش های ناکارآمد و شکست خورده بخش هایی از حکومت و در یک کلام تن دادن به اراده ملت میسر است.

عموم صاحب منصبان باید شرایط خطیر کنونی را دریابند و از در آشتی با ملت درآیند و برای مقابله با تهدیدها و شیطنت های خارجی، راهی جز برانگیختگتن همراهی مردم با حاکمیت وجود ندارد./ص

۱۳۹۶/۱۰/۲۵