اتحاد خبر-زهره عرب: تبلیغات به عنوان ابزاری برای شناساندن و ارائه داشته ها، قابلیت ها و مزایای یک برند یا محصول استفاده می شود. همچنان که این ابزار قدرتمند در معرفی محصولاتی چون فیلم و سریال، آلبوم های موسیقی، تولیدات و صنایع و ... به کار می رود می توان در جهت معرفی و ارائه توانایی ها، کارکرد عملکرد افراد، مدیران و یا کاندیداهای پست هایی چون ریاست جمهوری و یا شورای شهر نیز از آن بهره گرفت.

همانطور که در انتخابات اخیر شاهد انفجار تبلیغات شهری از جمله پوسترهای رنگارنگ، بروشورها و بنرهای جذاب مزین به شعارهای تبلیغاتی زیبا، رزومه، عملکرد و برنامه های چشمگیر و فریبنده بودیم. در کنار آن برخی که به محیط زیست و حفظ آن معتقد بودند به تبلیغات بدون کاغذ روی آورده و به معرفی خود در فضای مجازی بسنده کردند. کانال های تلگرامی، صفحات اینستاگرام و گروه های متعددی که به نام افراد و کاندیداها و یا شعارهای زیبا و کوتاه نامگذاری شده بود نیز بخشی از این تبلیغات بود.

اما بخشی از تبلیغات شهری که در قالب پوستر و تراکت های تبلیغاتی ارائه شده بود بیشترین نمود را در میان شهروندان داشت. عکس های زیبا و شعارهای زیباتر با انواع قلم و طراحی های چشم نواز که از لحاظ بصری بیننده را محو تماشا می کرد. حتی برخی از این کاغذهای تبلیغاتی آنقدر خوب طراحی شده بود که شهروندان زیادی اقدام به نگهداری آنها کرده اند. بعضی از شهروندان نیز پوسترها و بروشورها را برای یادآوری شعارها و وعده ها به منتخبین نگهداری کرده اند که کار خوبی به نظر می رسد.

لیکن با گذشت سه ماه از برگزاری انتخابات و اعلام نتایج آن همچنان در نقاطی از شهر، بر روی دیوارها، شیشه مغازه ها، تیر و یا ترانس های برق و درب مدارس... شاهد عکس کاندیداهای محترم و پوسترهای گاهاً مخدوش آنها هستیم. و موضوع ناراحت کننده تر اینکه بقایای این تبلیغات بر تن دیوارهای شهر نشانی از شعارهای زیباسازی شهری و توجه به محیط زیست و ارتقاء سطح شهر و فرهنگسازی برای احترام و توجه مردم به پاکیزگی و زیبایی شهر دارد، اما گذشت زمان نشان داد که خود این افراد ارزشی برای این شعارها قائل نبوده و صرفا از آن استفاده تبلیغاتی نموده اند و با پایان گرفتن نبرد انتخاباتی و فارغ از برد یا باخت اقدام به جمع آوری پوسترها و پاک نمودن شهر از بقایای کاغذهای تبلیغاتی خود ننموده اند.





حالا در گوشه گوشه شهر نشانه هایی از عکس ها و شعارهای منتخبان و غیر منتخبان به چشم می خورد که مایه تأسف است. جملات زیبایی که دورنمای آن آدم را به یاد آرمان شهرهای ترسیم شده در شعارها و سخنرانی های کوبنده آن دوران می اندازد.

اما ای کاش این جملات در حد شعار باقی نمی ماند. افسوس که وعده ها زود فراموش می شوند، وعده های شیرینی که تا روز رای گیری در کوچه ها و خیابان ها پخش می شدند و صبح فردای انتخابات در کف خیابان ها و جوی های فاضلاب جمع شدند و تا هنوز کهنه و پاره و رنگ رفته بر تن دیوارهای شهر خودنمایی می کنند./ج