عبدالخالق عبدالهی:

اختلاف در نامگذاری روز برازجان بین فعالان مدنی ، چهره های برجسته فرهنگی، هنری،  صاحبنظران و  حتی روزنامه نگاران کم بود که حالا خبر از دودستگی و اختلاف نظر شدید بین اعضای شورای شهر نیز شنیده می شود.

پنج نفر با دلایل محکم و اسناد محکمه پسندی می گویند پیشنهاد موسم شکوفایی و گرده افشانی نخلها به عنوان روز برازجان در صحن شورا به رای گذاشته شده و رئیس با شمردن 5  دستی که به نشانه موافقت بالا رفته ،  چکش ریاست را محکم به میز کوبیده و گفته : " تصویب شد ". 4 نفر دیگراما مدعی اند این پیشنهاد نه تنها رای نیاورده بلکه بعد از مهلت 10 روزه مطرح شده و اصولا طرح آن در صحن شورا از بیخ و بن کاری غلط و اشتباه بوده است.

بنده کاری به این ادعاها ندارم نه قسم حضرت عباس را باور می کنم نه دم خروس را چون در این مورد نه قانون می دانم نه از آئین نامه ها سر در می آورم و نه اصلا آن روز در شورا بوده ام . فقط   باید گفت " گل بود به سبزه نیز آراسته شد".

البته یک سئوال از گروه دوم دارم : گیریم حرف شما درست باشد و این پیشنهاد بعد از پایان مهلت 10 روزه در شورا مطرح شده باشد ، خوب برادر من ، این که می شود عذر بدتر از گناه ، چرا رئیس شورا  چنین پیشنهادی را که به قول شما "وجاهت قانونی نداشت " اجازه می دهد در دستور کار قرار گیرد، موافقان و مخالفان درباره اش حرف بزنند و نظر بدهند، بعد هم  آن را به رای بگذارد و تصویب بشود  تا این همه دردسر و الم شنگه بپا شود؟ تازه پس از آن هم منشی مصوبه را تنظیم کند ، بنویسد ، تایپ کند ، رئیس امضا کند و بعد هم مصوبه گم شود؟ تازه بعد هم که مصوبه به ضرب و زور و خواهش و التماس و من بمیرم و تو بمیری پیدا می شود و به فرمانداری فرستاده می شود و این عنوان تصویب می شود تازه بیادشان می افتد یکبار دیگر جلسه بگذارند  تا شاید عنوان دیگری را به نام روز برازجان به مردم حقنه کنند.

درست مصداق " بعد از دُهل ، دُمبلی ".  از دو حال خارج نیست یا می خواهید با تحمیل اراده اقلیت بر اکثریت شورا، حق وتو داشته باشید و مصوباتی را که باب میلتان نیست بایکوت کنید و نظر جمع را نپذیرید که امری است علیحده ، این را واضح بفرمائید تا مردم تکلیف خود را بدانند یا اینکه شما قانون نمی دانید.

اگر شما اعضای شورا واقعا قانون نمی دانید که  باید گفت وامصیبتا، تازه شده اید مثل آن معلم اردبیلی . معروف است یک معلم اردبیلی به حضور ناصرالدین شاه معرفی شده بود که او را معلم زبان کند. ناصرالدین شاه خوش داشت که قدری با او بحث علمی کند. یک جمله عربی گفت و توضیحاتی راجع به آن از معلم خواست. معلم گفت : من عربی نخوانده ام . ناصرالدین شاه خندید و پرسید فارسی چطور؟ گفت فارسی هم نمی دانم . پرسید ترکی می دانی ؟ گفته : "ایله ، بیله" . ناصرالدین شاه گفت : "امین الدوله ! زود فرمان معلمی را برای او بنویس که کاملا شایسته است . معلم هم باید کسی باشد که عربی نخوانده باشد ، فارسی را نداند در ترکی که زبان مادری اش است نیز "ایله بیله" باشد ".

این حرفی که ناصرالدین شاه 180 سال قبل از روی شوخی زده بود متاسفانه  امروز بعضی اعضای شورا دارند عمل می کنند. نماینده مردم هستند اما همان "معلم ایله بیله " هستند. مثال نمی زنم و اسم نمی برم شخص خاصی هم منظورم نیست اما خودتان یک نظر سطحی بیندازید آنها را پیدا خواهید کرد.

 شورایی که به نوعی قوه مقننه شهر محسوب می شود و یکی از بدیهی ترین وظایفش علاوه بر رفع اختلافات و القای حس همدلی و اتحاد بین مردم و ارائه پیشنهاد و راهکار مناسب جهت حل اختلافات و مشکلات شهری است خودش از حل اختلافات داخلی خود عاجز است؛ از قوانینی که باید دست افزار آنها در برگزاری و اداره جلسات باشد بی اطلاع است شاید هم می داند ولی آن را بر نمی تابد.

شناخت حداقل آداب و رسوم مردم زادگاه خود و بارزترین نماد فرهنگی  مردم شهری که به آنها رای داده اند پیشکششان حتی از قوانین و آئین نامه داخلی شورای خودشان هم بی اطلاع و عاجزند و معلوماتشان در حدود همان " ایله بیله " است . واقعا که شورای نوبری داریم . البته بنظر بنده تنها در شورای شهر " ایله بیله " نداریم . اگر کسی بگوید خود شما هم یکی از  همان ایله بیله ها  هستید باور کنید باز بدم نمی آید . می دانید چرا ؟ چون باید همه با هم متناسب و در خور باشیم تا بتوانیم با یکدیگر زندگی و کار کنیم بنده در شغل خودم ، آن یکی به عنوان رئیس فلان اداره و این یکی هم تحت نام پرطمطراق عضو شورای شهر .  ببخشید که باز هم از خطه آذربایجان مثال می آورم ،  ترکها در این مورد هم مثالی دارند : "بیله دیگ ، بیله چغندر" که مترادف این ضرب المثل است " خلایق هر چه لایق"./ص