آرش علیزاده

در یک جامعه شهری  نشاط اجتماعی یکی از مهمترین شاخص‌های جامعه‌ی خلاق و پویا را شکل می دهد. وقتی که بخش اعظمی از توان و زمان خانواده ها به تأمین خوراک، پوشاک و مسکن بعنوان نیازهای اولیه و آموزش و خدمات لازم اجتماعی بعنوان بخشی از نیازهای ثانویه صرف می‏‌شود، می‌طلبد مدیریت شهری با طرح‌هایی جامعه محور، زمان استراحت خانواده‌ها را افزایش دهد  و شهروندان را برای پرداختن به فعالیت‌های اجتماعی مشتاق کند. شهرداری ها با داشتن معاونت یا مشاور فرهنگی و اجتمایی، وظیفه هدف گذاری، سیاست ها و تعیین راهبردها و خط مشی های مربوط به اموراجتمایی و فرهنگی شهر را بر عهده دارند. وقتی که با روی کار  آمدن دولت جدید ثبات اقتصادی نسبی در کشور حاکم شد، همزمان شور و نشاط همراه با امیدواری  در کل کشور شکل گرفت.اما بنظر می رسد مردم  شهر من برازجان، سهم کمی در ین نشاط همگانی دارد.از خبرهای پی در پی در مورد قتل ها، تصادفات و معضلات اجتمایی گرفته تا درگیری اعضای شورا و تغیرات در سطح مدیریت شهری همگی جز خستگی روح و روان مردم شهر چیز دیگری به ارمغان نیاورد. افسردگی‌های شهری ارتباط مستقیمی با برنامه‌های نهادهای متولی دارد. شهرداری تاثیر گذارترین نهاد قانون گذار در این حوزه می باشد.
مبلمان شهری، رنگ‌آمیزی دیوارها، درهم تنیدگی معماری که شهرسازی را مخلوطی از المان‌های چشم آزار می‌کند، از عوامل نظری افسردگی در شهر است.اما کمبود برنامه های شادی محورِ پایدار در سطح شهر به عنوان دلیل دوم مطرح است. زمانی می‌توانیم شهر شادی داشته باشیم که مردم شادی داشته باشیم و همه تصمیم‌ها در روندی بگنجد که انسان سالم و شاد در جامعه پویا به‌وجود بیاید.عامل سوم تبعیض و ناعدالتی در مورد مجوز های برنامه های فرهنگی و هنری در سطح استان و کشور می باشد. چطور است که به نیاز های روحی و نشاط آور جوانانِ پایتخت نشین یا مرکز نشینان استان با انجام برنامه های متنوع و شادی آفرین، جواب داده می شود اما کنسرت خواننده درجه دو غمگین خوان کشور لغو می شود و جوانان دیار دشتستان و شهر برازجان محکوم به سرکوب ابراز احساسات و تخلیه سالم انرژی خود می باشند. اینگونه است که با لحظه ای دیر سبز شدن چراغ دست‌شان روی بوق می‌رود. موتوری که با یک سبقت با راننده خودرو دست به یقه می‌شود، پرسه زدن در پاساژها و مراکز خرید تنها تفریح جوانان شهر می شود، بدین سان است که حرکات مارپیچ با موتور در خیابان های کم عرض و پر مانع به تفریح جوانان مبدل می شود، به دلیل همین کاستی هاست که عده ای ایام ماه محرم و فضای عزاداری خیابان های شهر را، با فستیوال های اروپایی اشتباه می گیرند و آن را به غلط مأمن برای خود نمایی می پندارند تا جایی که امام جمعه محترم بارها به هتک حرمت ها در این ایام انتقاد کرده اند. دشمنان نظام مقدس جمهوری اسلامی به دنبال فرصتی می گردند تا در خانواده ها و جوانان رخنه کنند و ارزش های ایرانی اسلامی ما را کم رنگ سازند.استقبال عجیب برخی از خانواده ها و جوانان از برخی نرم افزار های مخرب موبایلی گواه کم کاری مدیران ما در عرصه هنر و فرهنگ است. معاونت یا مشاور فرهنگی و اجتمایی شهرداری نباید به مدیریت پرچم و بنر تبدیل گردد. مدیریتی که باآمدن ایام غم و شادی تنها رنگ پرچم ها را عوض میکند. نگاه شهرداری شهر من به  موسیقی، ورزش، سینما،گردشگری جشنواره ها، کتابخانه ها، فرهنگسراها، محیط زیست شهری، سازمان های مردم نهاد و به طور کلی خانواده چیست؟ یک برنامه فرهنگی و تفریحی علاوه بر اینکه باید همه سنین و هر دو جنسیت را پوشش دهد، می بایست اولا در چهارچوب ارزش های انقلاب اسلامی باشد و ثانیا به نیاز های  مشروع همه سلیقه ها و طبقات جامعه پاسخگو باشد. مدیران حوزه شهری بخصوص شهردار و اعضای شورای شهر محترم که وظیفه  سیاست گذاری و اجرای این گونه برنامه ها  در حوزه فرهنگ شهری را دارند می بایست به این نکات توجه بیشتری داشته باشند. شورای اسلامی شهر برازجان و در رأس آن مسئول کمیسیون فرهنگی و اجتمایی شورا وظیفه دارد بر هدف گذاری ها و خط ومشی فرهنگی شهرداری در یک فضای تعاملی نظارت داشته باشد.اگر چه گوناگونی در سلیقه ها و نظرات در شورای شهر وجود دارد اما با موضع گرفتن در برابر تصمیمات غیر منطقی و بر پایه منافع گروهی و حزبی، میبایست ایستادگی کرد و دین خود را نسبت به مردم شهر و آرمان های اصیل انقلاب ادا کرد. بنظر می رسد جای اجرای برنامه هایی همچون موارد زیر در شهر خالی می باشد. برگزاری جشن ها در اعیاد مذهبی و باستانی همچون میلاد حضرت محمد، ایام نیمه شعبان، چهارشنبه سوری ها و شب یلدا،ایام عید نوروز برای خانواده ها، برگزاری کنسرت های پاپ و محلی و توجه بیشتر به موسیقی سنتی، راه اندازی بازارچه های محلی، برگزاری جشنواره های هنری ورزشی آشپزی در محلات برای بانوان، مسابقات و نقاشی بادبادک برای کودکان و نوجوانان، توسعه ورزش همگانی برای سالمندان در محلات، برگزاری مسابقات موتورسواری در خارج از شهر،اکران فیلم های روز با سلیقه های مختلف در فضای باز، پخش مسابقات حساس ورزشی بین المللی در سطح شهر، برگزاری مراسمات ادعیه خانی در فضاهای صمیمی و خانوادگی در محلات، توجه بیشتر به هنر تئاتر و هنرمندان عرصه طنز شهر، برگزاری تورهای گردش گری در سطح شهرستان،ایجاد رابطه میان خانواده ها و سازمان محیط زیست با اجرای برنامه پاک سازی در شهر،دعوت و معرفی کردن شخصیت های فرهنگی و هنری استان به مردم.
اجرای اینگونه برنامه ها بطور پی در پی و به دور از فضای تبلیغاتی متولیان امر، می توان شور و نشاط را به جامعه آورد. منابع ریالی این گونه برنامه ها را می توان با کمک بخش خصوصی و با دادن معافیت های مالیاتی و عوارض به صاحبان صنایع و انبوه سازان مجتمع های تجاری تامین کرد. باید توجه داشت توسعه عمرانی شهر همگام با توسعه فرهنگی میسر خواهد بود. چراکه توسعه فرهنگی در دراز مدت زیرساخت های توسعه شهری را تقویت میکند و هزینه تعمیر و نگهداری تاسیسات و املاک شهرداری را پایین می آورد.این یک اصل اساسی است که می گوید: توسعه  در هر زمینه ای در شهر باید شهروندان را شاد کند و گرنه معنی توسعه نخواهد داشت./ج